Grootste objectieve website voor
 complementaire en alternatieve geneeskunde

IOCOB

Home > Andere behandelwijzen > Biologisch > Exorfinen belasting, exorfine bepalingen en schizofrenie

Exorfinen belasting, exorfine bepalingen en schizofrenie

4
Share |
Exorfines zouden bij vele ziekten een causale rol spelen. Zoals bij schizofrenie. De wetenschap verwerpt dit. Noch een exorfine analyse in het bloed, noch een exorfine eliminatie dieet lijkt zinvol te zijn.

Exorfinen belasten

Er zijn therapeuten die hangen een bijzonder klinkende hypothese aan, de exorfine belastings hypothese. Deze adepten bevelen bijzondere plasma bepalingen aan, de zogenaamde exorfine bepalingen om na te gaan of een bepaalde aandoening misschien komt door te veel exorfines in het bloed. Te veel van die stoffen leiden namelijk, aldus de exorfine adepten, tot schizofrenie (en ook tot veel andere aandoeningen).

Op de site die deze exorfine bepalingen aan de man brengt, De Exorfine Analyse lezen we een boeiende passage over dat exorfine opname via voedsel leidt tot schizofrenie..

Exorfinen en schizofrenie?

We citeren de passage eerst:

“Dr. Curtis Dohan toonde reeds in 1988 aan dat de toename van psychose en schizofrenie gelijk liep met de toename van de exorphin inname in de voeding R. In 1990 deed dr. Karl Reichelt een opmerkelijke studie: hij genas het merendeel van de patiĆ«nten met schizofrenie en psychose door ze gedurende twee jaar een exorfinen-vrij dieet te laten volgen”.

 

De eerste Dr Curtis toonde helemaal niets aan, zijn artikel was getiteld [1]”Genetic hypothesis of idiopathic schizophrenia: its exorphin connection”. Deze hypothese is altijd een hypothese gebleven, want in 2015 werd nog aangegeven dat zelfs in diermodellen het onduidelijk was of exorfines uit het dieet effect konden hebben op gedrag: “Assuming they occur in sufficient quantities during protein digestion and can access central opioid receptors (which entails crossing both the gastrointestinal and blood-brain barriers intact), these peptides may affect human behavior.” [2]

Uit de dikgedrukte delen blijkt duidelijk hoe hypothetisch een en ander nog steeds is, anno 2015!

En Dr Reichelt deed helemaal geen opmerkelijke studie. In een niet PubMed geindexeerd artikel in het ‘Journal of Orthomolecular Medicine’ ( Vol. 5, No. 4, 1990) beschreef hij de resultaten van een open studie met 11 patienten. De goede dokter zelf merkte in de conclusie op dat: “The most important conclusion is that short trials are of very little relevance, and could be the cause of the confusing results obtained in other studies.” Wat betreft de klinische effecten merkten de auteurs op: “A weak but uncertain, effect on blind ratings was also observed. Open evaluation indicated a positive effects in four and probable in three patients.”
Zijn publicatie bevat naar onze mening dus geen enkele indicatie dat hij opmerkelijk schizofrenie patienten genas!

Exorfine analyse in bloed zinloos

Uit bovenstaande analyse blijkt duidelijk dat het bepalen van exorfines in het bloed van schizofrenie patienten, en de patienten op een dieet zetten, geen enkele zin heeft. Ook heeft het geen enkel nut om exorfines in het bloed te bepalen. Behalve dan voor de portemonnaie van de bepaler. Die bovendien uiteraard supplementen verkoopt die de exorfines in het bloed zouden kunnen afbreken. Een boeiende samenhang.

Het betoog van de producent van de testen en de exorfine afbrekende supplementen luidt: “Om te achterhalen of men een exorfinen belasting heeft, kan een exorfinen-onderzoek nuttig zijn. Exendo biedt als enige een volledig exorfinen-onderzoek aan, waarbij alle exorfinen worden onderzocht.”

Deze bepalingen lijken vooralsnog geen klinisch nut te hebben. Ook is de vraag welke andere laboratoria deze testen uitvoeren, of er ring proeven gedaan worden en hoe het zit met vals positieve uitslagen. Dat alles is op de site niet te vinden.

Het is allemaal zeer twijfelachtig met de exorfine bepalingen en de exorfine eliminatie dieten. De wijze waarop de literatuur geciteerd wordt door de Exendo eorfine bepalers is uitermate verwerpelijk, en de hele hypothese is bijzonder wankel en heeft nog nooit geleidt tot serieus onderzoek. Het onderwerp is ook niet bijzonder ‘hot’ in Pubmed vinden we minder dan 60 artikelen die over ‘exorphins’ gaan, en geen enkele gecontroleerde klinische studie op dit gebied!

Referentie

[1] Dohan FC1. | Genetic hypothesis of idiopathic schizophrenia: its exorphin connection. | Schizophr Bull. | 1988;14(4):489-94.

[2] Lister J1, Fletcher PJ2, Nobrega JN3, Remington G4. | Behavioral effects of food-derived opioid-like peptides in rodents: Implications for schizophrenia? | Pharmacol Biochem Behav. | 2015 Jul;134:70-8. doi: 10.1016/j.pbb.2015.01.020. Epub 2015 Feb 7.

Gerelateerde artikelen

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *