Ooit afgevraagd waarom je voor het naar bed gaan toch een kopje thee kan drinken, en lekker slaapt ondanks de theine (soort caffeine)? Omdat er in thee een hele bijzondere stof zit, het L-theanine of theanine, een aminozuur dat ook wel suntheanine genoemd wordt en dat onze rustbrengende zenuwen ondersteunt. Daarom slaap je goed op een kopje thee, en nog beter op een capsule met suntheanine!

1 tot 2% van het droge gewicht van groene thee wordt ingenomen door dit rustgevende stofje, dat een aminozuur is, een bouwsteen voor onze eiwitten.

De stof theanine is in de jaren 60 van de vorige eeuw in Japan als supplement beschikbaar gekomen, en inmiddels ook in Europa. In diermodellen bleek suntheanine ook inderdaad de opwekkende effecten van stoffen als cafeine en theine tegen te gaan. 

Er is nu een rustgevend middel, totaal natuurlijk, uit theebladeren, dat tegen de stress werkt en onze slaap bevordert. Het is theanine, een natuurlijk bestanddeel van theebladeren. De stof werd al in 1949 door een Japanse onderzoeker beschreven als een van de belangrijkste bestanddelen van thee, dat was door Y.Sakato. 

Thee is na water de meest gedronken drank ter wereld. De geschiedenis van thee drinken begint al ruim 4000 jaar geleden!

Heeft thee naast de eigenschap dat het lekker kan smaken ook nog effect op onze stemming of stress? En kan het ons slaapprobleem oplossen, dat in de gestresste wereld zo veel voorkomt?

Jazeker, want het molecuul in thee, L-theanine, heeft duidelijk positieve biologisch effect op het lichaam en geest. In plaats van traquillizers, is het nemen van theanine een goed alternatief, zonder hang over, kater of sufheid. Niet alleen een goed alternatief, het is vermoedelijk beter zelfs. Want naast de positieve effecten op ons zenwustelsel, beschermt het ook nog lichaamscellen tegen giffen, en verlengd de levensduur ervan. Kortom, theanine is een stof die het waard is te bestuderen, en in te zetten!

Bij chronische pijn produceren onze lichaamscellen zelf een natuurlijke pijnstiller en ontstekingsremmer, die ook als supplement beschikbaar is, onder de namen Normast en PeaPure. In beide middelen zit palmitoylethanolamide. Meestal is die eigen productie niet voldoende. Nu kan die stof ook ingenomen worden.

Dit middel is een bijzonder goed alternatief voor chemische en farmaceutische pijnstillers, die vooral ook veel bijwerkingen geven, zoals duizeligheid, maagproblemen en sufheid. Dat is met dit supplement in het geheel niet het geval en IOCOB verzamelde ervaringen van patienten, samen met de importeur van dit middel in Nederland.

Het gaat om de stof palmitoylethanolamide (Normast, peaPure), waarvan inmiddels in Nederland vele honderden patienten veel baat bij gevonden hebben. Hier een selectie van ervaringen, zoals wij die verzameld hebben via blogs en emails van patienten. Al met al blijkt Normast een doorbraak te zijn in de natuurlijke behandeling van chronische pijnen. Voor oud en jong, waarbij er geen enkel probleem bestaat om dit supplement naast andere geneesmiddelen in te nemen.

Ook valt op dat Normast ook positief werkt en de pijn minder maakt bij allerlei verschillende pijnen, die op andere pijnstillers niet reageerden.  Wetenschap onder deze link.

PeaPure® en Normast® zijn merknamen van supplementen die palmitoylethanolamide (PEA) bevatten. Palmitoylethanolamide is een lichaamseigen pijnstiller met ontstekingsremmende eigenschappen. In 1993 werd door de Nobelprijswinnares professor Rita Levi-Montalcini de betekenis van deze natuurlijke stof beklemtoond.

Deze stof wordt in ons lichaam gevormd bij chronische ontstekingen en chronische pijnen om de balans weer te herstellen. Normast® en PeaPure® zijn vrij verkrijgbare supplementen. Omdat IOCOB vragen kreeg over het hoe en waarom van PeaPure® (geproduceerd en verkrijgbaar in NL) en Normast® (geproduceerd en verkrijgbaar in Italie) dit artikel.

PeaPure is sinds 2012 in Nederland beschikbaar, via de producent JP Russell Science Ltd. Het bevat uitsluitend pure PEA, zonder chemische of farmaceutische hulpstoffen.

Palmitoylethanolamide (PEA) is een stof waarover een groot aantal feiten bekend zijn:

• PEA is anno 2012 beschreven in meer dan 300 wetenschappelijke publicaties.

• De stof PEA en zijn structuur is voor het eerst beschreven in 1957.

• PEA is wereldwijd gebruikt door meer dan een miljoen mensen.

• PEA kan zinvol ingezet worden bij een veelheid van chronische pijnklachten, zoals bij herniapijnen, pijnen bij diabetes, tijdens en na een chemokuur, zenuwpijnen, artrose pijnen.

• PEA kan ook gebruikt worden bij chronische ontstekingen zoals prostaatontstekingen en blaasontstekingen  (mits niet bacterieel), en chronische ontstekingen in bijvoorbeeld de darmen (colitis ulcerosa). Ook bij neurologische ziekten zoals ALS kan PEA zinvol zijn.

• PEA kan zonder problemen in combinatie met andere supplementen en geneesmiddelen gebruikt worden.

• PEA is een natuurlijke en lichaamseigen stof.

• PEA komt voor in alle diersoorten om de balans te herstellen; het komt niet voor bij insecten.

• PEA wordt in ons lichaam geproduceerd en herstelt de balans.

• PEA komt ook voor in voeding zoals vlees, eieren, sojabonen en pinda’s. 

• PEA heeft geen bijwerkingen van betekenis en wordt door lichaamseigen enzymen makkelijk afgebroken.

• PEA belast de lever en de nieren niet.

• PEA is in 1993 door de Italiaanse Nobelprijswinnares Professor Rita Levi-Montalcini voor het eerst genoemd als een natuurlijke behandeling voor uit de hand lopende ziektebeelden.

Vitamine C in 1 gram of 3 gram werkt niet bij Charcot-Marie-Tooth-patienten. Deze ziekte wordt ook wel hereditaire motorische sensorische neuropathie genoemd, waarbij de gevoelszenuwen en de aansturende zenuwen naar de spieren toe zijn aangedaan. Daardoor hebben de patienten moeite met lopen en met het voelen van de voeten. Omdat vitamine C als anti-oxydant werkt, vermoedde men dat hoge doseringen vitamine C mogelijk een positief effect zou kunnen hebben.

Q10: een  codenaam voor een geheime operatie van de CIA? Nee, de naam van een lichaamseigen stof die een belangrijke rol speelt bij de vorming van energie in de cellen van vrijwel alle levende wezens. De stof Q10 werd in 1957 ontdekt door een Amerikaanse wetenschapper die daarvoor in 1978 de Nobelprijs voor scheikunde kreeg. In hetzelfde jaar kwam een Engelse hoogleraar er achter dat de stof in alle cellen voorkwomt en gaf er de naam ubichinon aan: 'overal voorkomend'.

Artsen en specialisten uit het academisch ziekenhuis in Amsterdam en in Utrecht hebben eindelijk Q10 ontdekt. Dit boeiende supplement wordt nu, nog wel met mondjesmaat, voorgeschreven bij onbegrepen spierklachten bij mensen die cholesterolverlagers gebruiken.

Alfa-liponzuur is in voedsel gebonden aan het aminozuur lysine. In orgaanvlees zoals de nieren, hart en lever komt deze stof veel voor. In mindere mate is alfa-liponzuur ook te vinden in erwten, spinazie, broccoli en tomaten. Andere benamingen voor deze stof zijn thio-octaanzuur en delta pentaanzuur. Omdat we in onze cellen alleen rechtsdraaiend alfa liponzuur gebruiken, is het het beste voor ons lijf en het goedkoopst voor ons budget om R-alfaliponzuur  te gebruiken.

Ook is het belangrijk om R-alfa liponzuur met een farmaceutische kwaliteit te vragen! Er is namelijk veel slechte kwaliteit op de markt, dat kan je meestal ook zien aan de prijs, goedkope middelen hebben meestal geen farmaceutische kwaliteit.

Uit een recente studie blijkt dat gefermenteerde melk ten opzichte van normale melk positieve effecten heeft bij mensen met obstipatie en IBS (irritable bowel syndrome).

Een dramatische gebeurtenis. Bij medische experimenten bestaan risico's. Zieke patienten behandelen met experimentele therapie is risicovol. Als er dan 24 doden vallen, is het wel duidelijk dat er iets aan de hand is. De feiten: 296 patiënten met ernstige acute alvleesklierontsteking namen aan het onderzoek deel, verdeeld in een onderzoek- en controlegroep. Acute alvleesklierontsteking is een zeldzame en zeer ernstige ziekte. In totaal overleden 24 patiënten (16 procent) in de onderzoeksgroep en 9 patiënten (6 procent) in de controlegroep. Binnen de geschiedenis van de geneesmiddelen ontwikkeling worden bijna nooit dit soort dramatische verschillen tussen middel en placebo gevonden! Zeker niet na positieve dierstudies. Eerder waren probiotica namelijk in een diermodel van acute alvleesklierontsteking wel werkzaam geweest. Sommig experts denken nu aan toeval.