Eerst een oproep aan alle patienten met deze uiterst vervelende pijn: klik op deze link en laat je stem horen, zodat we de behandeling van posttraumatische dystrofie kunnen verbeteren! 

Gelukkig is er nu een behandelprotocol dat vrijwel geen bijwerkingen heeft, geen sufheid of dufheid met goede resultaten.  Er zijn inmiddels ook speciale pijnstillende creme's  ontwikkeld, zoals de ketamine  en de baclofen creme . Deze creme's hebben als voordeel dat er vrijwel geen bijwerkingen zijn, en toch bij een aantal patienten goede pijnstilling.

Sudeckse dystrofie , posttraumatische dystrofie, reflex dystrofie, algodystrofie, reflex sympatische dystrofie of chronisch regionaal pijnsyndroom type I (CRPS1) zijn alle termen voor een nog steeds moeilijk te begrijpen pijnsyndroom, meestal van de hand en/of arm. Moeilijk te behandelen, sommigen hebben baat bij complementaire behandelwijzen, zoals bepaalde pijnstillende en ontstekingsremmende supplementen, acupunctuur en neuroacupunctuur.

De eerste beschrijving van Posttraumatische Dystrofie is al oud en stamt rond 1870, toen de bekende chirurg Dr. S.W. Mitchell, die in het tijdschrift Gunshot Wounds and Other Injuries of Nerves, de brandende pijn beschreef die chronisch na een trauma aanhield. Causalgie heet dat en het is hertzelfde als CRPS type II. Deze pijnen nam hij waar bij soldaten die gewond waren in de Amerikaanse burgeroorlog. Dr Sudeck beschreef rond 1900 de klassieke Sudeck CRPS type I .

Posttraumatische Dystrofie is een van de belangrijkste oorzaken van functieverlies en invaliditeit na ongevallen of operaties aan een arm of been. Alle weefsels en alle functies van een arm of been kunnen door Posttraumatische Dystrofie worden aangetast. Er kan ernstige invaliditeit en moeilijk te behandelen pijn optreden. De patiënt kan verder in een maatschappelijk en sociaal isolement terecht komen en tekenen van depressie gaan ontwikkelen.

Behandeling van Posttraumatische Dystrofie

De behandeling van Posttraumatische Dystrrofie omvat uiteenlopende interventies: van doorsnijden van een deel van het sympatische zenuwstelsel (het zogenaamde Stellatumblok), fysiotherapie, injecties in pijnpunten (triggerpunten), acupunctuur tot medicamenteuze behandelingen met uiteenlopende geneesmiddelen zoals pijnstillers, ketanserine, steroïden en bloedvatactieve stoffen zoals de calciumantagonisten (Adalat).

Nieuw protocol van het instituut voor neuropathische pijn 

Vaak werken deze behandelingen echter niet. In het instituut voor neuropathische pijn is inmiddels een protocol ontwikkeld met lokale pijnstillende creme's en met natuurlijke pijnstillende stoffen.

Op de site van het instituut voorbeelden van patientenverhalen  en verdere informatie. 

Share |

Commentaar

Schrijf commentaar
Naam:
Onderwerp:

Powered by JoomlaCommentCopyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.Homepage: http://cavo.co.nr/

..... - voor jannie 30-11-2010 23:11:38 ik heb zelf dystrofie aan een been bij mij werkt fysio heel goed je moet er wel conseqeunt mee zijn.. vitamine c 500 maar vooral de fysio werkt bij mij goed.. in maastricht zit een ziekenhuis gespcialiseert is in dystrofie. succes ermee..

Jannie Bilok - help 28-11-2009 00:12:00 Zoals erg veel wordt herhaald heb ik gelezen dat er nog veel artsen zijn die er niet aan willen om het dystrofie te noemen, zeker niet meer na 4 jaar invaliditeit, bedlegerig, en rolstoel gebonden. De tussen oplossing bij is perfect gevonden, het is dystrofinale klachten daar kan ik het mee doen. Nu 4 jaar verder bestaat mijn leven uit in bed liggen, met als reden , wat steeds wordt gezegt, over n korte tijd in een verpleeghuis te belanden, maar nu geen hulp. Sinds heel kort, nu 5 dgn oxicontin, lyrica, ametrytyline ( fout geschreven) slaappillen, en serequel. Ik zoek alles af ivm met dringende hulp, alles is welkom, maar n verwijzing zit er echt niet meer in. Help heel aub Jannie Bilok

Jannie Bilok - help 28-11-2009 00:11:41 Zoals erg veel wordt herhaald heb ik gelezen dat er nog veel artsen zijn die er niet aan willen om het dystrofie te noemen, zeker niet meer na 4 jaar invaliditeit, bedlegerig, en rolstoel gebonden. De tussen oplossing bij is perfect gevonden, het is dystrofinale klachten daar kan ik het mee doen. Nu 4 jaar verder bestaat mijn leven uit in bed liggen, met als reden , wat steeds wordt gezegt, over n korte tijd in een verpleeghuis te belanden, maar nu geen hulp. Sinds heel kort, nu 5 dgn oxicontin, lyrica, ametrytyline ( fout geschreven) slaappillen, en serequel. Ik zoek alles af ivm met dringende hulp, alles is welkom, maar n verwijzing zit er echt niet meer in. Help heel aub Jannie Bilok