|
Posttraumatische Dystrofie |
|
Sudeckse dystrofie, posttraumatische dystrofie, reflex dystrofie, algodystrofie, reflex sympatische dystrofie of chronisch regionaal pijnsyndroom type I (CRPS1) zijn alle termen voor een nog steeds moeilijk te begrijpen pijnsyndroom, meestal van de hand en/of arm. Moeilijk te behandelen, sommigen hebben baat bij complementaire behandelwijzen, zoals acupunctuur en neuroacupunctuur.
 De eerste beschrijving van Posttraumatische Dystrofie is al oud en stamt uit 1863, toen de bekende chirurg Dr. S.W. Mitchell, die in het tijdschrift Gunshot Wounds and Other Injuries of Nerves, de brandende pijn beschreef die chronisch na een trauma aanhield. Deze pijnen nam hij waar bij soldaten die gewond waren in de Amerikaanse burgeroorlog.
Posttraumatische Dystrofie is een complicatie van het vegetatieve zenuwstelsel die na een letsel of een operatie aan een ledemaat, meestal de arm maar soms ook het been, ontstaat. De ernst van Posttraumatische Dystrofie is onafhankelijk van de ernst van het letsel. Een klein letsel, bijvoorbeeld een kneuzing van de hand, kan leiden tot ernstige vormen van Posttraumatische Dystrofie. Een zwaar letsel, zoals een gecompliceerde enkelbreuk, kan in lichte mate of zelfs geen Psottraumatische Dystrofie tot gevolg hebben. Als incidentie wordt aangegeven dat Posttraumatische Dystrofie ontstaat na 1-2% van alle mogelijke fracturen, 2-5% na een perifeer zenuwletsel en 7% na een polsfractuur. In andere studies die zich gericht hebben op polsfracturen kan dit percentage zelfs oplopen tot 20%.
Posttraumatische Dystrofie is een van de belangrijkste oorzaken van functieverlies en invaliditeit na ongevallen of operaties aan een arm of been. Alle weefsels en alle functies van een arm of been kunnen door Posttraumatische Dystrofie worden aangetast. Er kan ernstige invaliditeit en moeilijk te behandelen pijn optreden. De patiënt kan verder in een maatschappelijk en sociaal isolement terecht komen en tekenen van depressie gaan ontwikkelen.
Behandeling van Posttraumatische DystrofieDe behandeling van Posttraumatische Dystrrofie omvat uiteenlopende interventies: van doorsnijden van een deel van het sympatische zenuwstelsel (het zogenaamde Stellatumblok), fysiotherapie, injecties in pijnpunten (triggerpunten), acupunctuur tot medicamenteuze behandelingen met uiteenlopende geneesmiddelen zoals pijnstillers, ketanserine, steroïden en bloedvatactieve stoffen zoals de calciumantagonisten (Adalat).
|
