Zombies

Wij lopen als zombies. Het is net alsof we al in de kist liggen, zo weinig beweegt er mee. Alsof we in een ruimte van een halve meter bij twee meter gevangen zijn, dat zijn toch ongeveer de afmetingen van je laatste rustplaats? Een zombie beweegpatroon levert zombie gedachten op. Weinig vrijheid in bewegen levert gebonden denkpatronen op. En niet alleen dat, ook heel veel klachten van wat we zo mooi noemen, het bewegingsapparaat. Het apparaat dat ons beweegt. Dus de spieren, de gewrichten en de pezen. Die zijn gemaakt voor bewegen, maar niet voor zombie bewegen. Kijk eens naar een aap, het dichtst bij ons staande levende wezen. In een apenkolonie is er constant beweging, als er actie is, of diepe relaxte rust als het siesta is. Die bewegingen zijn ook ontspannen, en steeds weer anders. Onze bewegingen zijn voortdurend gespannen, en steeds dezelfde. Geen wonder dat bijna iedereen last heeft van schouderpijn, nekpijn, hoofdpijn, rugpijn. De innerlijke massage is verdwenen. We doen net alsof we al in de kist leven.

Kom eens uit de kist

Als je serieus bent, en je je realiseert dat je zelf helemaal verantwoordelijk bent voor je eigen lijf, voed je het niet alleen goed, maar beweeg je ook. Maar dan natuurlijk, zoals ons bouwplan mogelijk maakt. Strek je regelmatig uit, krom je lijf als een kat, beweeg je ruggengraat, adem een paar keer diep in en uit, breng de hele boel in beweging, schud jezelf eens, zoals een hond zich kan schudden. Vreemd? Doen we niet aan. Stel je niet aan, doe niet zo gek. Onze natuurlijike bewegingspatronen zijn 'Gek' geworden.

Draai eens met je heupen, buig je eens voorover, voel eens wat je lijf nodig heeft. Dat valt tegen, als zombie is dat lastig om te voelen. Maar alles is weer aan te leren. Kijk eens naar wat filmpjes op Youtube van Qigong bewegingen, super relaxed om te doen en erg ontspannend. Doe die bewegingen eens elke dag een paar keer, en rek je daarna lekker uit. Gaap eens door! Totdat de tranen in je ogen staan. Wanneer deed je dat voor het laatst? of ga eens alleen het bos in, ergens zitten en begin gewoon eens te lachen, totdat je echt helemaal lacht. Niets is zo relaxed als een paar minuten lachen, goed voor de buikspieren en de longen, goed voor het hart en voor de hele bloedstroom.

Leven is bewegen, dat is iets dat we en masse vergeten.

Weiger een zombie bestaan, leer je eigen lijf weer te voelen en durf te bewegen. Bewegingen maken die je al lang vergeten bent, maar die nog wel in je genen zitten. Zo masseer je je eigen lijf actief, veel beter dan naar de fysiotherapeut te gaan, die het voor ons doet! Maar ja, je moet wel je eigen zombie bestaan op gaan geven, en de luiheid die daarmee samenhangt.

Veel van onze kwalen komen voort uit het feit dat we vergeten zijn dat we aapjes zijn, die vanuit hun basis-biologie behoren te spelen, te bewegen, te springen, te gapen en te lachen. Als je beslist dat jij de architect van je eigen leven bent, neem je dat actief in je eigen handen. En kom uit je kist!

Share |

Commentaar

Schrijf commentaar
Naam:
Onderwerp:

Powered by JoomlaCommentCopyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.Homepage: http://cavo.co.nr/