Veel weten en weinig weten

We weten inmiddels enorm veel van ons zelf, tot in de kleinste details. In 2003 kwam bijvoorbeeld de totale gen-sequentie van het menselijk genoom beschikbaar. In 30.000 genen liggen ons gehele bouwplan en ons gedrag vast. We weten nu alles over onze genen, maar eigenlijk niets over het meest voor de hand liggende, onze alledaagse uitingen. Ons objectieve kennen is vrijwel onbegrensd, en zo is ook elk nieuw antwoord binnen de geneeskunde weer de bron van vele nieuwe vragen. Ons subjectieve kennen, ons ‘ken uzelve’, is echter blijven steken in de steentijd en in de huichel zone.

Tijd voor inzicht in de fysiologie van NEE en van JA.

NEE en EGO

Laten we beginnen. Even de hand in eigen boezem steken. Wanneer was de laatste keer dat je inwendig NEE zei, 5 minuten geleden? Gisteren? Dat NEE zeggen gaat zo snel, dat bemerk je normaal niet eens. Daarvoor moet je wel op wacht staan. Of, zoals de oude meesters zeiden, “wees de toeschouwer.” Dan pas zie je de eigen psychodynamismen in actie. Dat is behoorlijk ontnuchterend. We zijn immers een speciaal soort apen, en leven in een apen-‘gang’. Daarbij hoort NEE. Want de sterkste krijgt de poet en de meid. Dat ‘NEE’ vlecht zich door onze hele maatschappij heen. En dat NEE is de kern van ons EGO. Want je EGO kan zich alleen ontpoppen in contrast tot al het andere en de anderen. Kijk maar om je heen en naar jezelf, al die meningen die we hebben over van alles. Het is altijd de ene mening tegen de andere. Allemaal EGO-gedreven acties om jezelf het gevoel te geven dat het er toe doet, dat je iemand bent en dat je je mening eens fijntjes hebt neergezet.

Het NEE zeggen tegen dat wat uit onze omgeving op ons af komt is een uitwerking van een primitief stukje gedrag, ook wel vecht- of vluchtgedrag genoemd. NEE vertaalt zich in afzetten tegen een ander of een situatie of in wegrennen. In beide gevallen is dat gedrag gebaseerd op een hele keten van fysiologische reacties in ons lichaam, verhoogde afgifte van hormonen als adrenaline en cortisol, waardoor de bloeddruk omhoog gaat, de tonus van de spieren hoger wordt, de hartfrequentie toeneemt en de bloeddoorstroming in de huid en de darmen minder wordt. Al die reacties kan je samenvatten met het woord ‘knijpen’. Je knijpt in je zelf en je knijpt jezelf uit, en je knijpt in je mede-mensen en -dieren.

Het gevolg van een chronische ‘NEE-zeg’ houding is verminderde beweeglijkheid van spieren en gewrichten, zeg maar de zombie houding, die we op straat bij velen onder ons kunnen waarnemen. Omhoog getrokken schouders, weinig meebewegende armen en een stakato bewegingspatroon. Het tegenovergestelde van de slang dus. Want die beweegt gracieus in tijd en ruimte.

Door dat grote NEE zeggen tegen het leven ontstaan allerlei chronische ziekten, hartritme-stoornissen, hoge bloeddruk, fibromyalgie, chronische vermoeidheidssyndroom, aderverkalking, hartinfarcten, beroertes en noem maar op. Pas als ons gedrag uit de bocht gevlogen is, wenden we ons tot de dokter. En die moet ons dan beter maken. Dan duiken we meteen in een ander stukje biologisch gedrag, de passiviteit en het klagen. Alles overkomt ons, iedereen is tegen ons en de dokter moet zorgen dat de gevolgen van ons hartinfarct zo klein mogelijk zijn, of zelfs verdwijnen. Inzicht in de ‘rat-race’ waarin we zitten en de impact van de fysiologie die aan de ‘rat-race’ ten grondslag ligt hebben we liever niet. Want dat zou zo ontnuchterend zijn omdat we dan we in onze eigen ogen compleet zouden afgaan. En liever hypocriet dan authentiek, dat is de innerlijke onuitgesproken leus in onze maatschappij.

Volg jezelf even

Als je jezelf eens een paar uur volgt, en dat doe je zo eerlijk mogelijk, dan zal je versteld staan hoe vaak een NEE moment ontstond. En als je wat verder kijkt, zal je zien dat de oorsprong van dat NEE zeggen je eigen opvattingen zijn, dat wat jezelf vindt van de ander of de situatie, en dat die mening de basis is van de hallucinatie dat je iemand bent. Je bent namelijk niets meer dan een verzameling meningen, en die zijn nog niet eens van je zelf, maar vrijwel geheel een resultaat van je opvoeding en je conditioneringen op school en in de maatschappij.

Maar deze hallucinatie van iemand te zijn kan alleen voortbestaan als je NEE zegt en je je identificeert met je uitingen en je meningen. Dat Nee zeggen vormt allemaal voedsel voor het in stand houden van het grootste struikelblok voor maatschappelijke vernieuwing en een duurzame wereld, het EGO. Het EGO kan alleen bestaan door een NEE-zeg-fysiologie. Vechten of vluchten, of verzamelen. Verzamelen van schijnzekerheden die een diepe biologische wortel hebben. Noten en bessen verzamelen toen we nog oermensen waren, helemaal goed, zeilboten en 3^de echtgenotes verzamelen is een eigentijdse ontsporing van een oud biologisch gedrag. Dat moeten we onder ogen willen zien. En kunnen zien. Daarvoor zijn eerlijkheid en authenticiteit nodig.

JA en Tegenwoordigheid van Geest

Pas als we eerlijk zijn en zien wat een idote en slecht aangepaste gedragingen we vertonen, en hoe weinig we daarvan eigenlijk zien, is de basis te leggen voor een transformatie. Pas als we erkennen dat we voor het grootste deel van de dag blinde paarden zijn, die als stimulus-respons-wezen reageren, gedreven door onze conditioneringen en wat we van onszelf geloven, dan pas ontstaat een authentieke behoefte aan ‘anders’. Dat ‘anders’ is JA. Daarvoor is waakzaamheid of Tegenwoordigheid van Geest noodzakelijk. Letterlijk: Tegenwoordigheid van Geest. Of wat Tolle aangeeft met zijn NU.

In het Nu-zijn, en in lijn zijn met wat er nu gebeurt. Alert zijn, als de ‘watcher’ zijn, zoals een grote Advaita-meester dat verwoordde. Door je te scholen in zelf-waarneming, ontstaat minder identificatie met je eigen (nou ja eigen) opvattingen en oordelen, en ontstaat er meer ruimte. Meer ruimte voor ‘wat is’, meer ruimte voor jezelf en voor de ander. Een groot JA dus, op dit moment.

In plaats van te roeren in het verleden, of te manipuleren naar de toekomst, stromen we met onze aandacht in dit moment, dat uiteindelijk het enige ware moment is. In dit moment komen immers steeds weer verleden en toekomst samen. Als je je schoolt in helder bewustzijn in het Nu, in Tegenwoordigheid van Geest, zal het afzetten tegen de ander of tegen een situatie steeds minder frequent en intens voorkomen. In het NU zijn is immer synoniem met ‘Zijn’, zonder EGO agenda’s. In JA komen geen weerstanden voor, wordt er niet geknepen, maar zijn we de FLOW. En dat is ook goed voor onze bloeddruk en onze bloedvaten.

De enige echte voorwaarde voor een menselijk bestaan is de durf om werkelijk zelfinzicht te verkrijgen en daartoe is Tegenwoordigheid van Geest de enige echte voorwaarde. Als we in de bewustzijnsstaat van Tegenwoordigheid van Geest zijn, dan hebben de blinde biologische drivers die het EGO steunen en mogelijk maken weinig kans meer, en ontstaat er een geheel ander klimaat voor onszelf en in de wereld. Dat is de sleutel tot een wereld van duurzaamheid. Praten erover helpt niet.

Gerelateerde artikelen

Share |

Commentaar

Schrijf commentaar
Naam:
Onderwerp:

Powered by JoomlaCommentCopyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.Homepage: http://cavo.co.nr/

Hellen - Nog even dit 01-02-2010 18:47:19 Een allegorie Toen hij in de tuin van zijn hart wandelde, ontmoette de leerling plotseling de meester en was blij, want hij had in zijn dienst juist een taak volbracht en haastte zich die aan zijn voeten te leggen. ‘Zie, meester’, zei hij, ‘dit is volbracht: laat me nu ander onderricht geven.’ De meester keek hem treurig maar coulant aan, zoals men een kind aankijkt dat iets niet kan begrijpen. ‘Er zijn al velen die intellectuele denkbeelden over de waarheid onderwijzen,’ antwoordde hij. ‘Denk je dat je het beste kan dienen door je bij hen te voegen?’ De leerling stond perplex. ‘Zouden we de waarheid niet van de toppen van de daken moeten roepen, tot de hele wereld haar heeft gehoord?’ vroeg hij. ‘En dan –’ ‘Dan zal de hele wereld haar beslist aanvaarden.’ ‘Nee’, antwoordde de meester, ‘de waarheid is niet iets van het verstand, maar van het hart. Zie!’ De leerling keek en zag de waarheid alsof het een wit licht was dat zich over de hele aarde verspreidde; niets daarvan bereikte echter de groene en levende planten die haar stralen zo hard nodig hadden, omdat er een dikke wolkenlaag tussen zat. ‘De wolken zijn het intellect van de mens,’ zei de meester. ‘Kijk nog eens.’ De leerling keek intensief en zag hier en daar vagelijk openingen in de wolken, waardoor het licht in gebroken zwakke stralen probeerde heen te schijnen. Elke opening werd veroorzaakt door een kleine draaikolk van trillingen, en als men naar beneden keek door de openingen die zo werden gemaakt, zag de leerling dat elke draaikolk zijn oorsprong had in een menselijk hart. ‘Alleen door het aantal draaikolken te vergroten en deze te versterken zal het licht de aarde ooit bereiken’, zei de meester. ‘Is het dan het beste om meer licht op de wolken te werpen, of om een draaikolk van hart-kracht tot stand te brengen? Je moet aan dit laatste ongezien en ongemerkt werken en zelfs zonder er dank voor te krijgen. Het eerste zal u lof en bekendheid onder de mensen brengen. Beide zijn nodig: beide zijn ons werk, maar er zijn zo weinig draaikolken! Ben je sterk genoeg om de lofprijzingen te laten schieten en van jezelf een hartcentrum van zuivere onpersoonlijke kracht te maken?’ De leerling zuchtte, want het was een pijnlijke vraag.

Hellen - NEE - MISSCHIEN - JA 01-02-2010 18:33:19 JA, helder - dat heeft u maar eens fijntjes neergezet... Blij dat ik via dit speciaal ontworpen NEE-vakje mijn ego even wat ruimte mag geven in een stukje gratis en (on)gevraagd Commentaar... Groet, Hellen