Grootste objectieve website voor
complementaire en alternatieve geneeskunde

Home

Als de buurman een grotere heeft..

Share |

Als je buurman een grotere heeft, en jij gewoon een grote, dan ben je ongelukkig; als je buurman een kleinere heeft en jij gewoon dezelfde grote, dan ben je gelukkig. Je bent dus niet gelukkig met gewoon een grote, nee, het moet groter zijn ,anders ben je niet gelukkig. Geloof het of niet, de mensheid is zo ver afgezakt dat dit klopt. Volgens een recent onderzoek aan twee Engelse universiteiten. Het maakt niet uit of het gaat om een grotere zeilboot, een groter huis of een groter banksaldo, de mensheid is in zijn geluksgevoel niet afhankelijk van zijn innerlijk, maar vergelijkt met anderen. Gurdjieff, een van de belangrijkste meesters en mystici van de vorige eeuw, wist dat al en noemde het externe consideratie.

De hoofdonderzoeker van het Engelse onderzoek bracht het als volgt nog eens fijntjes onder woorden:

"Uit ons onderzoek blijkt dat de positie van je inkomen ten opzichte van anderen het best voorspeld wat je algemene tevredenheid over het leven is, terwijl het werkelijke bedrag van inkomsten geen significant effect lijkt te hebben. Een miljoen per jaar verdienen lijkt niet genoeg om je gelukkig te voelen als je vrienden 2 miljoen per jaar weet te maken"
De studie wordt gepubliceerd in een tijdschrift voor psychologen, ‘Journal Psychological Science’, en de titel van het artikel is “Money and Happiness: Rank of Income, Not Income, Affects Life Satisfaction”

De weg kwijt

Wij zijn echt de weg kwijt. De essentie van ons geluksgevoel wordt door onszelf gedefinieerd via de ander. 2500 jaar geleden meldde de eerste klinisch psycholoog, en de grootste psycholoog aller tijden, Sidharta Gautama al, dat de mens zelf de potentie heeft om voor zichzelf het ongeluk te scheppen en dezelfde potentie heeft om totale bliss te ervaren, de bliss die samenhangt met werkelijk in-zicht. Sat, Chit, Ananda. Oftewel, zijn, bewustzijn en gelukzaligheid.De betekenis van deze drie begrippen vat de essentie van het mens-zijn samen. Sat is dat wat is, chit is het bewustzijn en als je met bewustzijn leeft, zal er steeds meer geluk ervaren worden. En dat is geen geluk dat van buiten komt en door de buren bepaald wordt. Het is geluk waar je contact mee kan krijgen, als je het aandurft, door met je aandacht naar binnen te gaan. Niet naar wat de buren hebben, maar naar wat jezelf bent. Met de aandacht naar binnen gericht, dan kom je, als je dat serieus beoefent, in de stilte, de leegte. Maar niet een leegte als NIETS, meer een vol-ledigheid. De Zen meester zegt niet voor niets: je moet eerst als een holle bamboe worden, voordat de wind God's muziek uit je kan laten opklinken. Als je vol zit met je eigen projecties, met je verwachtingen en je wensen, dan is er geen plaats voor de vol-ledigheid. Dan ben je letterlijk de weg kwijt. Deweg. De Tao.De flow.

Het denken leeft in vergelijken

We denken niet zelf, we worden gedacht. Een waterval van gedachten tuimelt elk moment door je heen. En jij bent er niet de meester over. De essentie van al die gedachten is dat er steeds vergeleken wordt. En de bron van alle gedachten is begeerte. Dat is een deel van de inzichten van de Boeddha over hoe onze menselijke geest in elkaar steekt. Als je het aandurft om eerlijk onderzoek te doen naar de werking van je eigen geest, dan kom je vanzelf uit bij deze ontnuchterende constatering. Je leeft vrijwel uitsluitend via het denken in gisteren of morgen, en je bent steeds weer aan het vergelijken. De begeerte is de bezine van de vergelijkingsmotor. Want als de buurman een kleinere heeft, dan voel je je beter. En als die een grotere heeft dan voel je je slecht, dan begeer je ook een grotere. Wat een bizarre nonsens. Alles is zoals het is. Als je een kleinere hebt kan je zeggen: klein is fijn, this is it. Hiermee leef ik, dit is mijn ding. Als je een grotere hebt kan je zeggen: groot is mooi, this is it. Hiermee leef ik, dit is mijn ding. Wat een onzin om bij de buurman te kijken. Dat helpt niet en als je in de valkuil van het vergelijken valt, word je er alleen maar ongelukkig van. Het is net zo bizar als je zegt, ik heb bruine ogen. Shit, waren ze maar blauw, nu is mijn leven waardeloos. Maar de psychologen van de Engelse universiteiten hebben ons nu wetenschappelijk laten zien hoe ziek we geworden zijn. Alleen de psychologen denken vemoedelijk dat dit normaal is. Moeten ze eens de Dhamapadda lezen. En zelfonderzoek gaan doen... Zie de links hieronder.

Gerelateerde artikelen

Meditatie (7)

Overige (1)

Share |

Commentaar

Bezoekers?
We hebben 28 gasten online

Onze sponsor

Uw advertentie hier?
Stuur een mail naar Dit e-mail adres is beschermd door spambots, u heeft Javascript nodig om dit onderdeel te kunnen bekijken en wij informeren u graag over de mogelijkheden!

Gerelateerde artikelen

Powered by JoomlaCommentCopyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.Homepage: http://cavo.co.nr/

Nieuwsbrief