"Uw voeding is uw geneesmiddel, uw geneesmiddel is uw voeding"  dat zei Hippocrates al. Hoe waardevol moleculen uit de voeding voor de daagelijks therapie zijn blijkt uit de volgende casus. En het illustreert ook het neipende gebrek aan inzicht bij veel artsen, die deze kant van de geneeskunde niet beheersen. Want je kan met natuurlijke en lichaamseigen moleculen daadwerkelijk meer dan met veel van onze reguliere farmaceutische middelen. Vooral bij chronische pijnen en zenuwaandoeningen.

Ze had al te horen gekregen van de neuroloog: daar moet u mee leren leven. Hoe lang gaat het nog duren voordat neurologen begrijpen dat je loopstoornissen en pijnen bij dit soort aandoeningen natuurlijk en logisch kan behandelen, zonder bijwerkingen? Laat de video het verhaal doen:

Nederlandse doorbraak Alzheimer behandeling geridiculiseerd door Radar 

Nutricia heeft een nieuw middel ontwikkeld tegen beginnende Alzheimer, Souvenaid, dieetvoeding voor medisch gebruik. Op basis van veel onderzoek. 

Radar meende dat er iets niet klopte. Helaas raadpleegden ze voor hun wantrouwen geen Alzheimer geleerden, noch experts die iets afweten van dieetvoeding voor medisch gebruik. Het resultaat: een verzuurde afschietpartij van een doorbraak in de behandeling van Alzheimer. Geen woord in de hele uitzending over de grote veiligheid van het middel en de bijzondere balans tussen werkzaamheid en veiligheid. Alleen maar verijn. Verzuurd. En met het opgeheven vingertje erbij waar we in Nederland zo goed in zijn. Bah, Radar!

Maar nu de details over dit verzuurde venijn van Radar tegen Souvenaid.

Journalistiek dieptepunt in Radar

Het was vanavond (8 april 2013) weer een journalistiek dieptepunt met de aflevering van Tros Radar over Souvenaid van Nutricia. Misverstand na misverstand stapelde zich op en de afsluitende woorden van de SP-politicus, Van Gerven moesten het uitroepteken worden.

De emeritus-hoogleraarvoeding  Katan, bekend om zijn visie dat kroketten gezond zouden zijn, wist te melden dat een middel (zoals Souvenaid) dat samengesteld is uit verschillende voedingsstoffen niet kan werken als de afzonderlijke onderdelen in eerder onderzoek niet effectief bleken te zijn (hij had vermoedelijk nooit van farmacologische synergie gehoord).

De oud-hoogleraar Rien Vermeulen, wist te melden dat het Alzheimer- onderzoek van professor Scheltens van de VU niet goed was, omdat de grafieken niet zouden deugen en met een wijds gebaar slingerde hij het hele onderzoek het raam uit. Vermeulen is immers ook bestuurslid van de Vereniging tegen de Kwakzalverij, en die staat bekend om dergelijke wijdse, of beter: loze, gebaren.

Niemand was aanwezig om enig tegengas te geven, het uit de heup schieten kon geheel ongestraft plaatsvinden. Dat noch Vermeulen noch Katan expertise bezitten op het gebied van Alzheimer werd niet vermeld.  

De patient heeft recht op de beste behandeling. Een open deur. Hoe dat te bepalen? Hier de handleiding daarvoor; het gaat om de balans tussen werking en bijwerking. Als je die balans berekent, en dat kan, kom je tot verrassende resultaten!

Het wordt steeds killer in geneeskunde-land. De mensonterende geneeskunde rukt op. Aangevoerd door de Vereniging tegen de Kwakzalverij. Een vereniging die zich alleen en uitsluitend bezig houdt met een zielloze kruisocht tegen bezielde mensen. De laatste oprispingen op de vereningswebsite spreken boekdelen. De vereniging staat voor een zielloze geneeskunde. Een totaal uitgeklede geneeskunde die geen enkele inspiratie meer heeft.

Nu moet een aantal psychiaters het ontgelden. Natuurlijk met naam en toenaam, discretie kennen ze daar niet. Nu moet het revolver van Goering gericht worden op deze psychiaters, die zich durven laten inspireren door grote advaita meesters zoals Ramana Maharshi. Hoe is het mogelijk! Of door de Gestalt psychologie. Ze worden allen meteen verketterd. Door de Hoge Raad van antikwakpausen.

Aangevoerd door de weledelgeleerde De Jong, die zelf nog nooit een wetenschappelijk artikel heeft gepubliceerd van enige standing, en het niet eens tot een simpel proefschrift gebracht heeft. Het liefst nemen ze deze psychiaters allemaal meteen op de korrel met de Browning van een fascist, zoals eerder in hun onappetijtelijke blaadje door de toenmalige voorzitter van de VtdK aanbevolen werd.

Ze weten het daar allemaal beter. Het zijn de narcistische betwetertjes die we nog kennen van de lagere school. Wijsneuzen die niet kunnen omgaan met normale mensen. En ze moeten incarnaties zijn van de heilige Roomse inquisitie. Want hun fanatisme is anders onbegrijpelijk. Lees hun laatste oekaze over de psychiaters die geinspireerd zijn, en huiver. Inhoudelijk commentaar is verder zinloos.  

Rita Levi-Montalcini is op 103-jarige leeftijd op zondag 30 december 2012 overleden. Een grootse vrouw die tot op zeer hoge leeftijd actief was, zowel als senator en als medisch wetenschapper.

Zij heeft haar leven op een bijzondere wijze geleefd, en op vele gebieden bijgedragen tot doorbraken in de geneeskunde. Haar briljante werk rond de oorlog met kippen-eieren leidde tot de ontdekking van de zenuwgroeifactoren.

Via haar kennis van de zenuwgroeifactor NGF beschreef ze in 1993 als eerste wetenschapper de bijzondere waarde van palmitoylethanolamide, een lichaamseigen pijnstiler die ontstekingscellen tot rust brengt.

Ze werkte door tijdens de Nazi-periode en ontdekte in haar eigen keuken, die ze omgebouwd had tot researchlaboratorium veel aspecten die uiteindelijk leidden tot de identificatie van de zenuwgroeifactor NGF. Wetenschap en grenzen verleggen binnen die wetenschap was haar passie. Ze broedde zo veel problemen uit tot werkzame hypotheses en bruikbare behandelingen: “You’ve been thinking about something without willing to for a long time, then, all of a sudden, the problem is opened to you in a flash and you suddenly see the answer.”

Het is uitermate zeldzaam dat iemand op de leeftijd van 102 jaar nog als wetenschappelijk auteur van een artikel optreedt, maar dat was Rita ten voeten uit. ^[1]  Haar eerste artikel in pubmed dateerde van 1947; haar laatste dus van 2012. ^[2] Ze was wars van richtlijnen en een echte wetenschapkunstenares, in haar eigen woorden:

I've never been able to keep a log. Everything in me is imagination, intuition. Nothing is scientific. I am not a scientist, I'm an artist of science. 

Referenties

De Vereniging tegen de Kwakzalverij bestaat duidelijk uit een aantal wezens die nooit een aan pijn lijdende mens gezien hebben. Of ze zijn dat vergeten. Ze doen nu weer de pijn lijdende mensheid ernstig tekort met een nieuw, totaal ongenuanceerd artikel tegen de TENS.

Wat beweegt een serie lieden met academische achtergrond om een interventie die bij pijn mensen vaak een laatste strohalm biedt, te willen ontzeggen. Wij zien vrijwel dagelijks uitbehandelde patienten, die veel pijn hebben en in een hel leven. Soms schrijven we dan een TENS voor. En een deel van de patienten heeft dan weer een dragelijk leven.

Zijn de leden van de Vereniging tegen de Kwakzalverij dan sadisten, die de medemens graag pijn toewensen? Je zou haast denken dat ze de martelbank van uit de inquisitietijd nu ingeruild hebben tegen dit soort ongenuanceerd roepen.

Ze weten best dat de mensen die ernstige pijn hebben en een TENS gebruiken soms baat erbij hebben, of zijn ze zelfs blind daarvoor?

Gaat het hier om blinde haat tegen andersdenkenden? Laat pijnpatienten toch een TENS gebruiken, probeer eens de kant van de patient te leren zien, zou ik de collegae van de VtdK als kerstboodschap mee willen geven.  

De geneeskunde is onder druk van de zogenaamde richtlijnen de laatste 10 jaren bezweken en tot een receptenboek verworden. Die recepten zijn ontwikkeld in de keuken van de zogenaamde evindence based medicine (EBM).

EBM is een uit de hand gelopen hobby van enkele goedwillende artsen in de 80-er jaren van de vorige eeuw, onder andere de artsen die de Cochrane-groep opgericht hebben.

Het idee was om bij het behandelen meer te gaan steunen op goede bewijzen uit studies, maar het is verworden tot een doorsnee geneeskunde waarbij elke arts op straffe van standrechtelijke executie moet buigen voor de richtlijnen. Komt een patiënt met aandoening A dan zoek je A op in je richtlijn en de arts doet vervolgens  breinloos wat daar staat. Helpt het niet, jammer dan, en de patient moet met een kluit het riet in gestuurd worden. Die kluit heet: Helaas, u moet er mee leren leven! Dat horen we bijna elke dag van patienten.

Onder deze kop staat een analytisch artikel in het Artsennet van vandaag 23 September 2012. Het stuk begint met:

De animo voor de griepprik is het afgelopen jaar sterk gedaald. In 2011 haalde ruim 65 procent van de risicogroepen een griepprik, tien jaar geleden was dat nog 75 procent. De discussie over de effectiviteit van de griepprik is hieraan debet. 

In dat artikel wordt aandacht gegeven aan het onderzoek uit Amerika waar bijna zesduizend griepstudies uit de afgelopen 45 jaar bestudeerd werden. De conclusie was dat de griepprik veel minder effectief is dan andere vaccins. Ook het effect van de griepprik op het sterftecijfer van gevaccineerde ouderen zou fors overschat worden. Er was wel een effect bij gezonde volwassenen, maar die zijn niet de doelgroep van de griepvaccinatie. 

Onze Gezondheidsraad stelt een commissie in die het nut van de griepprik bij gezonde ouderen opnieuw gaat onderzoeken. Dit naar aanleiding van de meningsverschillen enkele maanden geleden tussen voor- en tegenstanders van de griepprik.

De Gezondheidsraad zoekt nu deskundigen, die niet eerder over griepvaccinatie hebben geadviseerd.  Dat zal niet zo makkelijk zijn. Voor de tegenstanders van de griepprik is tegenwoordig wel een natuurlijk alternatief beschikbaar, via de lichaamseigen stof palmitoylethanolamide, die in vele studies uit het verleden ook bescherming bleek te geven tegen griep.

Een natuurlijk middel is beter dan de middelen ontwikkeld door de farmaceutische industrie!

Op het 14de wereldcongres over pijn in Milaan de laatste dagen van augustus 2012 een zeer boeiend plenair betoog van professor Di Marzo, wereldberoemd farmacoloog op het gebied van pijn. Er waren duizenden toehoorders, waaronder vooral arts-pijnspecialisten. 

Hij presenteerde nieuwe gegevens, waaruit blijkt dat de pijnstillers die de farmaceutische industrie de laatste jaren ontwikkeld heeft, minder aantrekkelijk zijn dan de natuurlijke pijnstiller palmitoylethanolamide.

Vincenzo Di Marzo besprak gegevens waaruit blijkt dat de pijnstillende nieuwe farmaceutische middelen die het enzym met de naam FAAH remmen, te aspecifiek zijn en door die remming niet alleen het gewenste effect hebben, de toename van palmitoylethanolamide in het lichaam, maar ook de toename van pijnveroorzakende stoffen veroorzaken.

Daarom legde Di Marzo er de nadruk op dat de natuurlijke pijnstiller palmitoylethanolamide, welke als supplement voor artsen en patienten in Nederland sinds 2010 beschikbaar is, een beter alternatief is dan de chemische remming van het enzym FAAH. Een duidelijke triomf van de natuurgeneeskunde over de farmaceutische benadering.

Het is duidelijk dus handiger gewoon een tablet met palmitoylethanolamide te geven dan ingewikkeld een enzym in ons lijf te gaan remmen. Dat laatste is typerend voor de farma benadering en steeds weer blijken die enzymen van alles in ons lijf te remmen en dus bijwerkingen te hebben. Dat zien we immers ook bij bijvoorbeeld statines, die dan als bijwerkingen vermoeidheid, spierkrampen etc veroorzaken, omdat het door deze middelen geremde enzym bredere biologische werkingen heeft.

Puur Natuur zoals PEA blijft dan beter... 

Hieronder het fragment van professor Di Marzo uit het wereldcongres voor pijn 2012. 

Thee, dat weten we al eeuwen, is gezond en maakt rustig. De meest actieve stof die daarvoor zorgt in thee, is een simpel aminozuur met de naam l-theanine. De werking van theanine wordt uiteraard vooral veel door Japanse en Chinese onderzoekers bekeken. Sinds de laatste jaren gebruiken de biologen en artsen daar steeds meer wetenschappelijk goede en bekende diermodellen.

Zo werd er in juni 2012 in een Engelstalig tijdschrift voor experimentele fysiologie het resultaat gepubliceerd van een proef waaruit de anti-angst en de anti-depressieve eigenschappen van l-theanine goed blijken. Muizen zijn heel gevoelig voor stress, vooral als je ze met elkaar in een hokje opsluit. Dat heet met een mooi woord confrontatie-stress. Als je dan een farmaceutisch middel geeft tegen depressie en angst, zoals bijvoorbeeld paroxetine, trekken de muizen het beter. Nu blijkt dat je dat rustgevende effect ook kan bereiken met theanine. En dan geheel zonder bijwerkingen.

Palmitoylethanolamide  is een recente aanwinst op het gebied van pijnbehandeling zonder problematische bijwerkingen. De anesthesiologengroep rondom professor Sabato, van de universiteit van Rome, publiceerde in juli 2012 een overzicht van de werkzaamheid van palmitoylethanolamide bij meer dan 600 patienten, die allen onbehandelbare pijnen hadden. 

De resultaten waren wederom indrukwekkend. Er werden geen bijwerkingen gemeld, en de pijnstilling gold voor uiteenlopende pijnproblemen.

Met de woorden van de onderzoekers: 

1. PEA treatment significantly decreased the mean score pain intensity evaluated in all patients who completed the study.
2. The PEA effect was independent of the pain associated pathological condition.
3. PEA-induced decrease of pain intensity was present also in patients without concomitant analgesic therapy.
4. Importantly, PEA showed no adverse effects.  

Claims dat voeding en voedingssupplementen gezond zijn worden inmiddels op een goudschaaltje gewogen. Alleen voor farmaceutische middelen mogen claims gevoerd worden immers. Als je schrijft dat pruimen goed zijn voor het afgaan krijg je de overheid over je heen en moet je die claim terugtrekken. Dat gebeurde daadwerkelijk enkele jaren geleden. Totdat de producent van gedroogde pruimen opnieuw (dezelfde gegevens) wederom indiende. Nu mag het wel. 

Hoogleraar Wim Saris van het Nederlandse Top Instituut Voeding stelde eerder dit jaar, dat als de 'claim' dat 2 ons groenten en 2 ons fruit per dag gezond is beoordeeld zou worden volgens de Europese richtlijnen, deze zeker afgekeurd zou worden wegens tekort aan bewijs...

Die Europese verordenende organisatie, European Food Safety Authority (EEFSA), beoordeelde kortgeleden dat cranberries geen claim mogen dragen 'goed voor de blaas', noch "vezels goed voor de darmen'.....

Waar zijn we eigenlijk in terecht gekomen als mens. In de pruimentijd, dat is duidelijk ! WEG MET DE EFSA

Binnen de geneeskunde is het bewijzen van werkzaamheid vaak een (te?) dure en complexe aangelegenheid. Een team bestaande uit twee van de bestuursleden van IOCOB, samen met een academisch anesthesioloog, bewezen dat het ook anders kan.

In een artikel dat in juli 2012 verscheen in Case Reports in Medicine Volume 2012, met als titel: Central Neuropathic Pain in a Patient with Multiple Sclerosis Treated Successfully with Topical Amitriptyline (PDF) wordt een nieuw design gebruikt om vrij overtuigend te bewijzen dat oude pijnstillers goede pijnstillende effecten hebben als je ze op de huid smeert in een creme (een speciaal ontwikkelde zogenaamde INP creme ).

Het komt er op neer dat een MS patient met ernstige pijnen dubbelblind behandeld werd met een placebo-creme of een echt werkzame creme, zonder te weten welk creme wat was. Feilloos wist de patient aan te geven welke creme de actieve pijnstillende creme was. Dus de werkzaamheid was zo duidelijk voor de patient dat hij de creme die amitriptyline bevatte meteen kon aanwijzen. 

Vroeger zei de dokter: mevrouw, meneer, we gaan dit middel nemen, daar wordt u vast veel beter van. Nu zeggen de dokters, het zou kunnen zijn, dat dit middel wat doet, maar u moet weten, u kunt er ook goed misselijk van worden. En onpasselijk. En depressief. Want de arts moet voorlichten. Liefst net zo gedegen als in de Bijsluiter staat! Nou, dat helpt de patient echt. Van de wal in de sloot. Dagelijks ziet de schrijver dezes patienten die geen middelen willen innemen. "Dat is toch allemaal rommel dokter, en ik word er vast niet goed van." Tja, zo gaat dat dan. En dan worden ze ook niet goed.

Bijsluiters, rampenplannen! Dagelijks patienten in paniek. Als zij de bijsluiter lezen. Maar die is eigenlijk onleesbaar. Je moet arts zijn wil je die informatie op waarde kunnen schatten. En dat kunnen en hoeven patienten niet. Dus halen patienten delen van informatie uit de bijsluiter die bij hun resoneren.

Door de farmacologische effecten van acupunctuur te ontrafelen hebben onderzoekers van de Universiteit van North Caroline  dit voorjaar in Molecular Pain hun resultaten beschreven die een mogelijkheid vormen om de pijnstillende werking van acupunctuur 100 maal langer te laten duren. De belangrijkste onderzoeker gaf aan dat acupunctuur duidelijke en meetbare effecten teweeg brengt:

"When an acupuncture needle is inserted into an acupuncture point and stimulated, nucleotides are released. These nucleotides are then converted into adenosine,"

Adenosine has antinociceptive properties, meaning adenosine can decrease the body's sensitivity to pain. The release of adenosine offers pain relief, but for most acupuncture patients that relief typically lasts for a few hours. 

De site van de Vereniging tegen de Kwakzalverij ademt een beknepen sfeer uit die vooral gekenmerkt wordt door een NJET. Dat NJET is gespeend van genuanceerdheid, diepgang, begrip of inzicht.

Bovendien schaadt het de volksgezondheid. Want als het aan de antikwakkers ligt bannen we, liefst via de banvloek, interventies uit zoals homeopathie en therapeutic touch. Het moet namelijk allemaal wetenschappelijk aangetoond worden, anders is het niet waar.

Dat de bejaarde heren van die vereniging achter de NJET facade niet verder denken dan hun neus lang is, is voor velen inmiddels evident.

Sie werden mich nie am Ende meiner Mittel sehen! Zo sprak de lijfarts van Bismarck, Dr Schlesinger, dat was zijn uitgangspunt. Daar kunnen velen tegenwoordig een voorbeeld aan nemen. Schrijver dezes ziet elke dag patienten met chonische klachten die zich vervoegden bij universitaire klinieken en die al snel te horen kregen: U zult er mee moeten leren leven. Het lijkt wel of dat het moderne credo aan het worden is.

De aandacht is nog steeds maximaal op de diagnostiek, en minimaal op de therapie. Ik sprak kortgeleden met een Duitse hoogleraar orthopedie, die een patient met chronische rugpijnen en een zogenaamde 'failed back' behandelde. Failed back wil zeggen dat er al enige operaties achter de rug zijn, zonder dat dat soelaas geboden had.

Hij behandelde de patient met een coctail van enkele vitamines en enkele andere middelen, die we in Nederland zouden omschrijven als een orthomoleculair middel. Dat, zo zei hij,  was hij verplicht aan de patient. Wie oren heeft om te horen, die hore!

Individuele patienten gegevens meta-analyse, een hele mondvol, en die kwam in het Engels uit de mond van de vice voozitter van de Raad van Bestuur van het UMC te Nijmegen, Prof. dr. P. Smits tijdens het uitreiken van de Nederlandse Galenus prijs. Of om precieser te zijn:

Individual Patient Data Meta-analysis, de kern van de nieuwe geneeskunde voorbij aan de dogmatische EBM. Wat we hier op IOCOB al veelvuldig hoorden door o.a. professor Ludwig von Feyerabend, horen we nu eindelijk in ons eigen land van een van de meeest vooraanstaande artsen en hoogleraren. S

mit gaf in zijn toespraak aan dat de EBM als groot nadeel heeft dat de patient die er bestudeerd wordt, niet bestaat. De gemiddelde mens, die ontmoeten we ook nooit!

Vandaar zijn oproep om te komen tot een geindividualiseerde geneeskunde. Dat is wat wij al jaren roepen. Eindelijk dringt er wat licht binnen in het dogmatische academisch-medische bolwerk. 

De natuurartsen roepen al vele jaren dat bij de ziekte van Alzheimer het probleem in ieder geval deels opgelost kan worden door het geven van de juiste mix van vitamines, mineralen en vetzuren, om zo de bouw en functie van de synaps te verbeteren. Dat werd met hoon weggelachen door de antikwakkers en de reguliere sector. Nu komt de waarheid om de hoek kijken met Souvenaid, een middel dat ontwikkeld is via het reguliere kanaal om de synapsen bij de ziekte van Alzheimer te ondersteunen.

En waaruit bestaat het middel uit.... Juist, uit omega-3-vetzuren, choline en fosfolipiden, antioxidanten en mineralen en vitamines uit de B groep. Resultaten van een phase II studie die kortgeleden afgesloten werd toonden een positief effect op de geheugenfuncties van Alzheimer patienten na 24 weken!

En dat staat NIET in het tijdschrift voor natuurgeneeskunde, maar in het superreguliere, door de farmaindustrie gesponsorde blad Neurology News International, mei 2012, op pagina 3 en 4.....mogen we even gniffelen...

De geneeskunde zit op een dood spoor. Nog nooit zijn er zo weinig nieuwe geneesmiddelen ontwikkeld en beschikbaar gekomen voor de patient als in deze jaren. Dat komt omdat we nog steeds slaaf zijn van onze oude holen-genen. Die holen-genen waren uitstekend toen we nog in de holen leefden. Je hoort een vreemd geluid, dat zal veroorzaakt worden door een holenbeer, je roept je maten bijeen en knuppelt de gevaarling uit je hol. Maar ziekten zijn geen holenberen. En holen-genen helpen niet om een simpele oplossing te bedenken. Daarvoor moeten we leren in netwerken te denken.  

Eerst iets over de wijze waarop we nu, in het derde millenium na de geboorte van onze heiland,  in de geneeskunde menen nieuwe geneesmiddelen te moeten maken. O ja, overigens, 'Geneeskunde op dood spoor', dat is de titel van een al wat ouder boek (1972), van de hand van Dr. Hugo Verbrugh, bekend arts en filosoof. 

Het is de hoogste tijd dat de patient echt meespreekt in de behandeling! 

De geneeskunde lijkt soms net een uitgerangeerde trein, op een dood spoor. Het dode spoor van de klinische studies. Waarom? Omdat er nu wagonladingen met patienten zijn die niet de voor hen meest optimale behandeling krijgen, door de terreur van de klinische studies die RCT's heten, de meta-analyses en de zogenaamde Evidence Based Medicine.

Het begon allemaal met goede intenties, al die studies, meta-analyses en richtlijnen. En er zit nog steeds veel waarde in. Maar ook grote beperkingen, en dat willen de meeste artsen niet zien.

Wetenschappelijke studies lijken allemaal zo mooi, maar als je weet hoe die studies tot stand gekomen zijn, begrijp je dat de waarde ervan voor de patient van alledag maar heel beperkt is. We zullen een voorbeeld geven. 

De lichaamseigen pijnstiller palmitoylethanolamide , daar schrijven we vaak over, met name omdat deze lichaamseigen pijnstiller ons keer op keer weer verbaast. Het is in de meest zuivere vorm beschikbaar als het supplement PeaPure.

Nu vonden we een recente publicatie, in het tijdschrift Pain Management, maart 2012, waaruit wederom blijkt dat dit supplement een duidelijke pijnstilling teweeg kan brengen, zonder bijwerkingen bij erge herniapijnen. Moeilijker naam voor deze natuurlijke stof is N-(2-Hydroxyethyl)hexadecanamide.

In het overzicht onder de link zijn de laatste klinische resultaten gratis downloadbaar.

Deze publicatie bespreekt alle gegevens die er tot nu toe bereikt zijn met deze stof en is met name boeiend voor artsen die zich op de hoogte willen stellen van de klinische betekenis van dit supplement. 

Hiernaast een mooie oude afbeelding van de hoeveelheid  zenuwen die er eigenlijk in die onderste wervelkolom zitten, en kan je nagaan als dezze in de verdrukking komen, zoals bij een hernia...

Steeds vaker komen patienten mij vragen of Krill olie niet goed voor hun is. Het innemen van krillolie is misdadig. Krill is namelijk de basis van de voedselpyramide in de zee, met name de Zuidzee, en de populatie van deze kleine kreeftjes is al meer dan 50% gezakt door klimaat wisselingen. Daardoor zijn de pinguins op Antarctica al met bijna 70% in aantal verminderd, omdat die pinguins voornamelijk Krill eten. En Krill is ook het voedsel van de walvissen.

Omdat wij nu ineens zo nodig supergezond willen worden, vissen we de wereldzee leeg. Eerst gewoon vis, en nu Krill. Bah. Wat zijn mensen toch een predatoren. Laten we liever wat meer gaan sporten. En laten we de rondo's en kano's en andere zoetigheid laten staan, daar bereiken we meer mee. Handen af van Krill olie, het innemen van Krill olie is dus gewoon misdadig! En last but not least, we kennen geen enkel fatsoenlijk onderzoek waaruit blijkt dat Krill olie inderdaad zo gezond is.....

In Nederland is er sinds 2010 een behandeling van pijn mogelijk met een natuurlijke, lichaamseigen stof met de mooie naam palmitoylethanolamide . Nu is er het lang verwachte complete Engelstalige overzicht verschenen in 'The Open Pain Journal'. Zodat iedereen er zonder betaling kennis van kan nemen.  

Voor artsen, wetenschappers en patienten: dit is het meest complete overzichtsartikel over de pijnstiller en ontstekingsremmer palmitoylethanolamide (Normast), met vele klinische en biologische studies die duidelijk maken dat dit een doorbraak is op het gebied van pijnbehandeling. Gratis te downloaden via deze link. 

Pijnstilling is nu effectief mogelijk en zonder lastige bijwerkingen of geneesmiddelen-interacties, en ook geschikt voor ouderen. 

Het boeiende van de stof palmitoylethanolamide is, dat deze stof in de natuur uitgerijpt is gedurende vele miljoenen jaren. Ongeveer 300.000.000 jaar geleden besloten zeekomkommers al deze stof te gaan vormen als bescherming tegen ontstekingen. Door de miljoenen jaren heen heeft de stof zich bewezen als zowel pijnstillend en ontstekingsremmend.

De stof is nu in vrijwel elk levend dier te vinden, behalve in insecten. Ook andere zoogdieren dan de mens hebben profijt van de pijnstilling van deze stof. In Nederland zijn er honderden honden met ernstige pijnen, die ook na de behandeling met Normast vrijwel geen pijn meer hebben, terwijl ze geheel helder blijven.

Dat is het grootste voordeel van deze stof boven de normale pijnstillers, je wordt er niet suf door, je kan je blijven concentreren, en je hoeft niet bang te zijn dat autorijden niet meer kan.

Normast is in Nederland als supplement verkrijgbaar. Licht wel altijd je arts in als je het wil proberen en neem de PDF mee voor hem/haar. Als artsen dit overzicht lezen, zullen ze inzien dat het hier om een revolutie gaat in de pijnbestrijding. 

Het evidencebeest getemd

In een belangwekkend filmpje van 12 minuten, geplaatst op de website van het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde (NTvG), maakt Prof. Dr Yvo Smulders, hoogleraar interne geneeskunde aan de VU, in een voordracht korte metten met het evidencebeest. (zie filmpje) Smulders begint met de volgende conclusies:

1. Epidemiologische ‘evidence’wordt ernstig overgewaardeerd;
2. Er zijn andere, even belangrijke, bronnen van bewijs als epidemiologie;
3. …. En dat is maar goed ook.

De vraag die hij de zaal vervolgens voorlegt is:

ACHMEA heeft in haar oneindige wijsheid besloten robot-ingrepen voor prostaatoperaties niet meer te vergoeden, omdat niet bewezen zou zijn dat robot-ingrepen op de prostaat beter werken dan gewone chirurgische technieken. Zo pakken de ziektekostenverzekeraars steeds meer initiatieven af om tot vernieuwing te komen van de geneeskunde. Het zijn zij die tegenwoordig bepalen waarheen de geneeskunde evolueert. Door de hand op de knip te houden frusteren de ziektekostenverzekeraars alle innovatieve stappen die binnen de geneeskunde nodig zijn, om niet te vervallen in een gefossileerde geneeskunde. 

Als experimenteren met technieken door chirurgen niet meer kan binnen het gewone zorgstelsel, zoals dat altijd wel het geval was, dan vallen we geheel terug op uitgebluste chirurgen die alleen nog maar bepaalde voorspelbare en doorsnee operaties uitvoeren. Waarom uitgeblust? Omdat als de innovatie impuls afgestraft wordt, zoals in dit nieuwste debacle, er alleen nog maar de grijze middenweg overblijft. 

Het is ons ter ore gekomen dat een grote ziektekostenverzekeraar vermoedelijk overweegt alle antidepressiva niet meer te vergoeden. Dit omdat het placebo-effect van antidepressiva meer dan 80% bedraagt. Het verschil tussen de werking van een antidepressivum en placebo is op de meest gehanteerde depressie schaal (de HAM-D) minder dan twee, zo hoorden wij in de wandelgangen, en dat is klinisch geheel niet relevant.

Verwezen werd naar het recente boek The Emperor’s New Drugs: Exploding the Antidepressant Myth door de psycholoog Irving Kirsch, een boek dat net verscheen en in de VS voor veel deinig gezorgd heeft. We citeren zijn bevindingen op basis van bijna 50 studies met antidepressiva:

Overall, placebos were 82 percent as effective as the drugs, as measured by the Hamilton Depression Scale (HAM-D), a widely used score of symptoms of depression. The average difference between drug and placebo was only 1.8 points on the HAM-D, a difference that, while statistically significant, was clinically meaningless. The results were much the same for all six drugs: they were all equally unimpressive. Yet because the positive studies were extensively publicized, while the negative ones were hidden, the public and the medical profession came to believe that these drugs were highly effective antidepressants. 

Begin 2012, het einde van de Maya-kalender, blaast de medische wetenschap zichzelf op in het januari-nummer van de BMJ. Al die richtlijnen, waar wij al veel kritiek op hebben gegeven, zijn gebaseerd op zeer fragmentarische kennis. Het merendeel van de feiten die we tot onze beschikking hebben, wordt namelijk niet in de meta-analyses die de basis vormen voor onze medische wetenschap, meegenomen. 

Met deze BMJ-publicatie komt de hoovaardij van de hedendaagse Evidence Based Medicine in een vrije val. Laten we delen uit het BMJ artikel citeren. De auteurs vonden namelijk een groot aantal ongepubliceerde studies, en als ze die resultaten mee lieten tellen in de meta-analyses, zoals dat hoort, veranderden de resultaten enorm. Ze verwoorden het 'leermoment' aldus:

 Treading along in this dreamlike, illusory realm,
 Without looking for the traces
 I may have left;
 A cuckoo's song beckons me to
 return home;
 
 Hearing this, I tilt my head to see
 Who has told me to turn back;
 But do not ask me
 where I am going,
 As I travel in this limitless world,
 Where every step I take is
 my home.
 

Dogen

Vandaag belde een vertwijfelde oudere patient uit Drente op, met heel veel pijn. Hij had alles al geprobeerd, maar niets hielp. Hij had gehoord van een kennis, die veel pijn had aan de voeten door diabetes, dat er pijnstillende cremes waren ontwikkeld in Nederland , en hij wilde weten of wij hem die cremes konden opsturen.

Dat kunnen wij niet, maar wel is er een simpele methode om pijnstillende cremes beschikbaar te stellen aan artsen voor hun patienten, via een simpel aanvraag formulier. Die cremes zijn gebaseerd op veel en zeer uitgebreid onderzochte pijnstillende stoffen, zoals amitriptyline dat er een van is.

Zijn huisarts echter riep echter meteen, dat ken ik niet, dus dat doe ik niet... Daarvan viel de schrijver van deze column, die heel veel patienten met pijn ziet, om. En na weer overeind gekomen te zijn, ontstond deze column, die een aanvulling is van de vorige entry op IOCOB over dit soort problemen:

Minachting voor de patient op:

http://www.iocob.nl/gezondheidscolumn/minachting-voor-de-patient.html

De kern van de hedendaagse wetenschappelijk gefundeerde geneeskunde is, zonder dat velen het door hebben, minachting voor de patient. Dat klinkt heel bizar, maar het is waar. En die minachting glijdt als een slang door alle gelederen van de geneeskunde. De kern van de zaak is dat we de patient het niet toestaan zijn eigen controle te zijn. Dat is een uitdrukking die aangeeft dat je eigenlijk met een patient moet 'aandokteren' als hij/zij een chronische aandoening heeft, voorbij de richtlijnen. Niet de patient naar huis sturen als je de recht-toe-recht-aan richtlijnen gevolgd hebt, en de patient is niet beter geworden.

Wat wij dan horen van de patient is dat de dokter zegt, daar moet u mee leren leven. Dat is een van de uitwassen van de moderne zogenaamde evidence based medicine. 'Daar moet u het mee doen, daar moet u mee leren leven'....zoek het zelf maar uit dus... Dat soort geneeskunde, daar proberen we verandering in te brengen. Vandaar dit artikel.

Recente studies wijzen erop dat Vitamine D3 een bijzondere werkzaamheid kan hebben bij chronische pijn, zoals bij reuma en bij neuropathie. Bij patienten met chronische pijnen wordt ook in het algemeen een laag gehalte van vitamine D3 in hyet bloed gevonden. En als je dus vitamine D3 erbij geeft, dan neemt de pijn in ieder geval weer een beetje af. Daarom is het geven van wat vitamine D3 erbij, als je chronische pijn hebt  vermoedelijk een goede zaak. Het kan in ieder geval geen kwaad. Wij geven patienten altijd 2000 IE per dag erbij.

Vitamine D heeft als aangrijpingspunt voor pijnstilling hoogstwaarschijnlijk het glia weefsel, bindweefselcellen rond de zenuwcellen heen. We bespreken de pijnstillende werking van vitamine D3 wat uitvoeriger n.a.v. twee recente studies op:

http://www.chronicpaincoalition.com/1/22/548/vitamin-d3-in-patients-with-rheumatoid-arthritis   

Ingezonden: 

De uitdrukking ‘Lies, damned lies and statistics’ zou volgens de Amerikaanse schrijver Mark Twain voor het eerst door de 19e Eeuwse Engelse premier Benjamin Disraeli (1804-1881) gebezigd zijn en wel als volgt: “There are three kinds of lies: lies, damned lies and statistics”. Deze quote is op papier voor het eerst weergegeven in de Engelse krant ‘The National Observer’ van 8 juni 1891 : “Sir ,-- It has been witily remarked that there are three kinds of falsehood : the first is a ‘fib’, the second is a downright lie, and the third and most aggravated is statistics. “.

Deze uitdrukking was overigens, zoals bleek uit latere uitgaven van dezelfde krant,toen al lang al gemeengoed in het spraakgebruik (met dank overigens voor o.a. de Engelstalige Wikipedia). Echt goed toegepaste statistiek is evenwel helemaal geen leugen en in zijn uitkomst onweerlegbaar. Het probleem is echter dat statistiek in ‘wetenschappelijke’ medische publikaties vaak slecht en soms bewust verkeerd wordt toegepast.

Gisteren meldde een patiente me dat de agressiviteit op de weg weer enorm was, toen ze naar mijn polikliniek reed. Opgeheven vingers, tussendringende auto's en rechts inhalen. De mens als holendier, in zijn eigen kleine mobiele hol, waar de oergenen geactiveerd worden, die zonder tussenkomst van ons verstand zich uitleven in territoriumgedrag. Dit is mijn Hol en hierbuiten is mijn holentuin! 

Laten we beseffen dat er maar een remedie is voor holenbewonersgedrag. Bewustzijn van dat we holenbewoners zijn met holenbewonersgedrag. Als dat bewustzijn aanwezig is in het NU waarin dat gedrag zich manifesteert, dan alleen transformeert dit 'mein Kaul'-gedrag naar begrip en ruimte.

De Zeitgeist laat zich vooral nu bijzonder goed kennen. Pakken we de kans om onszelf als holenbewoner te leren kennen, en via het heldere inzien ervan dat te overstijgen?

Nu, met enkele Germanismen, is het tijd voor Zeitgeist van de bijzondere dichter Friedrich Hölderlin:

Neem 10.44 minuut de tijd en bekijk op vol beeld de enige video waarvan het nog zin heeft om die te zien, en denk mee, luister naar deze echt vrije geest, en hoe zeldzaam die zijn, en beleef zijn visie mee. Inzicht in de essentie van ons zijn, en inzicht in de kern van alle problemen die we nu om ons heen en in onszelf ervaren. Inzicht leidend tot actie:

 Op een belangrijk congres voor anesthesiologen en pijnbehandelaars werd van 23 tot 25 November 2011 in Italie gesproken over vernieuwingen binnen de pijnbehandeling. Groten der aarde, zoals Professor Ralf Baron uit Duitsland, waren aanwezig, en spraken over de beperkte mogelijkheden van pijnstillers en de noodzaak om nieuwe middelen te vinden voor mensen met ernstige en chronische pijnen.

Uit Nederland sprak de hoogleraar Jan M. Keppel Hesselink, arts-farmacoloog en pijnspecialist, over een geheel nieuwe wijze van het behandelen van chronische pijnen. In plaats van pijnremmers, die overal in de wereld ingezet worden, maar waar iedereen ontevreden over is, legde hij het accent op de modulatie van het zenuwstelsel om de cellen die bij pijngeleiding een grote rol spelen, tot rust te brengen. Voor het eerst in de geschiedenis van de pijnbehandeling is er nu de mogelijkheid om met een veilig en werkzaam middel chronische pijn te behandelen. En dat nieuwe middel behoort tot een groep van natuurlijke pijnstillende en ontstekingsremmende middelen die in ons eigen lijf door onze eigen cellen gemaakt wordt. 

Alleen bij chronische pijn niet in voldoende mate. Sinds kort bestaat ook in Nederland de mogelijkheid dat tekort aan die stof op te heffen, door het als poeder of als tablet in te nemen. 

Ons menselijk brein is superieur, het maakt, afhankelijk van de situatie, in tijden van pijn haar eigen pijnstillers. We wisten al dat we zelf in ons brein een soort opiaat-achtigen maakten. Nu, door een subtiele studie van Italiaanse artsen weten we dat we ook cannabis achtige stoffen maken, en dat die stoffen de oorzaak zijn van het zogenaamde placebo effect. Samen met die opiaat-achtigen. En het meest bijzondere is, dat onze hersenen die stoffen selectief aanmaken, afhankelijk van de contekst. Lees maar hoe dat in elkaar steekt:

Duidelijk geval. Buikpijnen, galblaasstenen, hoppa operatie. Galstenen weg, klachten weg, probleem opgelost. Simpel toch?  Elke rechtlijner in de geneeskunde denkt zo. Maar is dat nou ook zo? Nou.....nee dus. Ontnuchterend weer.

Volgens dokter Drenth deze week in het Nederlands Tijdschrift voor Geneeskunde ligt het eigenlijk behoorlijk anders. En omdat hij superduidelijk en helder schrijft, nemen we de vrijheid hem even nu te citeren:

Artsen mogen als mens bidden om genezing... Tja, het wordt wel steeds gekker dat dit nu een topic is, maar artsen mogen als privépersoon aan gebedsgenezing doen. Dat stelt de KNMG naar aanleiding van rumoer rondom een Maastrichtse hoogleraar en kinderlongarts die tijdens een reis in Birma in 2010 deel zou hebben genomen aan gebedsgenezing.... Een ethicus van de KNMG voegde toe:  ‘Er is een dunne grens tussen wanneer je moet gaan optreden als medicus en tot wanneer je met gebedsgenezing mag volstaan.’ Een en ander in de Medisch Contact van 27 oktober 2011.

Het wordt nu overigens wel hoog tijd dat de VtdK - die dit vuurtje weer goed opstookt -  via de  ex-katholiek Cees Renckens de gebedsdiensten voor genezing in Lourdes onder vuur neemt. Want stel je eens voor dat daar inderdaad een echte genezing plaatsvindt die vanuit de reguliere geneeskunde onverklaarbaar is dan dienen Catherine de Jong en haar mentor Renckens zorg te dragen voor de onmiddellijke afsluiting van de Lourdes-grot en de aldaar aanwezige stichtelijke lectuur te verbranden.  

Evidence Based Medicine : In Whose Interests? is de titel van een boek, dat in 2004 geschreven werd door Mooney and Kristiansen. Die vraag leek een aantal jaren nadat het boek gepubliceerd werd zinloos. Voor wie is EBM? Voor de patient natuurlijk! Nu weten we dat dat niet zo is. EBM is niet voor de patient. EBM is voor de dokter. En voor de producenten van de behandelingen, medicijnen of instrumenten. Weten we dat zeker? Ja, sinds de resultaten uit het vooraanstaande Rudolf Magnus Instituut (RMI) weten we dat zeker.

Het gaat NIET om de patient bij EBM. Het gaat om het wetenschapsspel. In een grote studie  bij ruim 500 patienten met dwarslesies en erge pijn, vond men in het RMI dat patienten het liefst behandeld werden met behandelingen waarvan de dokter, volgens de EBM, meende dat deze zinloos waren. En de patienten gaven ook aan, dat ze de middelen die volgens de EBM het beste werkten, het minste vonden.