Gelukkig werd in de flyer uitgelegd hoe de studie opgebouwd was:

Bespreken problematiek bij kinderen, ADHD etc. 

Vooral het onderdeel 'Waarom hebben we deze ouders" leek erg relevant, ware het niet dat er tijdens onze colleges evolutiebiologie aan de Universiteit al streng op gewezen werd dat de vraag "waarom" niet alleen wees op een kinderlijke geest, maar vooral dat dit een geheel foutieve vraag was. Er zijn maar twee wetenschappelijke vragen mogelijk: waardoor, dan vraag je naar de oorzaak van iets, en waartoe?, dan vraag je naar het doel.

De vraag Waarom? is te vergelijken met de waarheen-Mieke Telkamp-vraag en wijst op onkunde.

Toen we vervolgens de studieonderdelen aangeboden kregen, begrepen we dat we hier te maken hebben met een zinloze potpourrri en we citeren:

De te volgen en in te trainen onderdelen
1.      Neurologie en de uitleg van de resetting-behandeling.
2.      De elektrische huidweerstand, en diagnostiek.
3.      Toepassing van UV-A- licht als ondersteuning in   het genezingsproces.
4.      De neuro-reflex en resetting-behandeling, inzicht en oefenen.
5.      De behandeling uitvoeren bij kinderen en zwangeren.
6.      Ziekteleer, psychosomatiek bij volwassenen en kinderen.
7.      Trainen van de gehele therapie.
8.      Orgaanpsychologie in de prognostiek.
9.      Kosmogenetica in de prognostiek.
10.    Humane anatomie en orgaanfysiologie in de prognostiek.
11.    Het resetten van het autonome zenuwstelsel. De lichaamsbehandeling neuropsyrurgie wordt getraind op elkaar.

12.    De geneesmethode in zijn geheel oefenen. 

De bedenker van dit alles meent echter te maken te hebben met een wetenschap en definieert deze als volgt, en is zelf overigens ook nog grondlegger van het 'Institute Of Human Development' (Engels staat beter):

Neuropsyrurgie is de wetenschap van lichaam en ziel. De Neuropsyrurg is de genezer, die inwerkt op de communicatie tussen lichaam en ziel. Door herstel van deze communicatie wordt het zelfgenezend vermogen geactiveerd. 

Helaas is de 'wetenschap' van de psyrurgie slechts in de periferie enigermate bekend maar binnen Pubmed vonden we daarnaar (uiteraard) geen enkele verwijzing.

Er is inmiddels wel een vereniging op dit gebied, de Nederlandse Vakvereniging Neuropsyrurgen (NVN) Deze vereniging stelt: De Nederlandse Vakvereniging Neuropsyrurgen stelt zich ten doel de naam en het vak Neuropsyrurgie te beschermen in de ruimste zin van het woord. Om dit te bewerkstelligen zijn statuten (gedeponeerd bij de Kamer van Koophandel te Tiel onder nummer V 40157628) en huishoudelijke reglementen ingesteld.

De methode die wordt onderwezen wordt door die vereniging als volgt omschreven: 

De ontstaansgeschiedenis van de geneesmethode Neuropsyrurgie werd ontdekt (1979) en ontwikkeld door Agnes van Enkhuizen. Zij baseerde Neuropsyrurgie op 20 jaar empirisch onderzoek, waarbij haar visionaire vermogens een belangrijk instrument vormden. Tevens maakte ze gebruik van de klassieke geneeskunde, wijsbegeerte, natuurwetenschappen en kosmologie. Alvorens Neuropsyrurgie qua kennis en kunde te gaan verspreiden, werd door Agnes van Enkhuizen de werkzaamheid van de geneeswijze tussen 1979 en 1989 proefondervindelijk aangetoond als voorspelbaar en herhaalbaar door middel van meer dan 13.000 behandelingen uit te voeren en de resultaten daarvan te bestuderen en te vergelijken. Op basis van bevindingen werd een aantal boeken mede van haar hand uitgegeven. Bovendien ontwikkelde ze een meetmethode (met behulp van de door haar ontwikkelde Neurokonditiemeter®) om de vegetatieve functies te meten, waardoor de effecten van de geneesmethode Neuropsyrurgie zichtbaar gemaakt kunnen worden. 

Maar de literatuur waarnaar verwezen wordt bevat geen enkel onderzoeksresultaat dat in een vaktijdschrift gepubliceerd werd. Het feit dat er gebruik gemaakt wordt van een soort bioresonantie-meting geeft ook te denken. Die methode beoordeelde IOCOB reeds afzonderlijk met een rood licht. Want:

Om het effect van de lichaamsbehandeling na te gaan wordt voor en na de behandeling, de huid doorgemeten aan de toppen van vingers en tenen met de Neurokonditiemeter (in principe vergelijkbaar met de werking van e.e.g.- en e.c.g.- apparatuur). 

Het vergelijken van een soort bioresonantie of Vollse meting met een EEG of ECG- apparaat geeft al aan dat het inzicht van de schrijver in deze materie volstrekt tekort schiet. 

We moeten dan ook constateren dat deze methode alsmede de meetmethode in het geheel niet getoetst zijn en vooralsnog een rood licht behoeven. Het gaat om een methode die door een niet-wetenschapper bedacht is (de grondlegster is verpleegkundige en beeldend kunstenaar), de uitgangspunten zijn moeilijk inzichtelijk, de uitspraken over de effecten niet verifieerbaar noch evalueerbaar en evaluatieonderzoek is niet gepubliceerd.

Laten we dan ook maar hopen dat de kinderen niet de klos worden van de zegeningen der neuropsyrurgie. 

Share |

Commentaar

Schrijf commentaar
Naam:
Onderwerp:

Powered by JoomlaCommentCopyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.Homepage: http://cavo.co.nr/

van de Berg - neuropsyrurgie 15-06-2011 21:11:43 Het zou te prijzen zijn als de schrijver werkelijk had onderzocht wat neuropsyrurgie is. Onwetendheid is aan de orde bij de jopie popie schrijver van dit onwetenschappelijke artikel. De meetmethode is een verder uitgewerkte methode waar al een doctoraal in de geneeskunde op is verkregen door Dr. van der Valk. De geneesmethode heeft al vele duizenden kinderen in de afgelopen 30 jaar o.a van ADHD afgeholpen jammer maar vooral heel dom dat men dat niet heeft onderzocht. Er zijn al meer dan 20 boeken geschreven, bij u en door u zijn de kinderen de klos.

bella - laf stuk 14-01-2011 15:40:50 Ik word een beetje misselijk van dit kinderlijk geschreven stuk. En niet eens ondertekent. Je/jullie moesten eens weten hoeveel mensen (en dus kinderen) er door neuropsyrurgie zijn geholpen. Ik weet dit uit eigen ervaring. Wat goedkoop om een alternatieve geneeswijze zo te denigreren en weg te zetten zonder het echt te onderzoeken. Laf stuk en een nog laffere houding anonieme auteur!