Prof. dr. J.A. Swinkels, psychiater, is hoogleraar richtlijnontwikkeling aan de UvA. In het Oktober 2007 nummer van het Tijdschrift voor Neuropsychiatrie en Gedragsneurologie schreef hij een zeer boeiend en helder betoog over de grenzen van de EBM. We citeren uit dit artikel enkele boeiende passages:

1. De voorkeuren, wensen en verwachtingen van de patient, spelen bij de besluitvorming een cruciale rol. Als een patient de behandeling namelijk niet accepteert, dan is de werkzaamheid nul.

2. De werkzaamheid van een behandeling is gelijk aan het product van de kwaliteit van de behandeling en de acceptatie hiervan door de patient.

Alleen deze twee inzichten helpen om te begrijpen waarom complementaire behandelvormen serieus genomen moeten worden door behandelaars. Omdat er namelijk een groot antal patienten een goed gevoel jheeft bij de behandeling van keuze. Laat daarom complementair werzame artsen gewoon hun werk doen. De kwaliteit die ze leveren is een factor, de acceptatie van de patient is de andere factor, en beide factoren leiden dan tot het gewenste resultaat.

Professor Swinkels heeft deze gedachte al eens eerder gepubliceerd in de studenteneditie van het NTvG.

Dat geldt niet alleen voor alternatieve behandelingen, maar natuurlijk ook voor reguliere behandelingen. Ook in deze zin is er geen wezenlijk verschil tussen alternatief en regulier....

3. Meestal kunnen we over een bepaalde behandeling of diagnsotische instrumnt geen zekere uitspraak doen.

4. Als iedereen pas iets wil doen als het bewezen is, vaak vanuit wantrtouwen gevoed, wordt het onmogelijk om geneeskunde toe te passen.

Grappig is dat IOCOB vond dat de formule E = K x A komt uit de informatie en advieshoek. Effectiviteit is gelijk aan de kwaliteit maal de acceptatie!!!

Gerelateerde artikelen

Share |

Commentaar

Schrijf commentaar
Naam:
Onderwerp:

Powered by JoomlaCommentCopyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.Homepage: http://cavo.co.nr/