|
In Medisch Contact van 10 maart 2009 de verslaglegging van de uitspraak van het Centraal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg over een arts die gebruik maakte van een Lechner antenne, goddelijke gidsen en pseudowetenschappelijke apparaten en infusen. Hier volgt de samenvatting die in Medisch Contact te lezen was:
U mag zich als arts best van alternatieve diagnostische methoden en behandelingen bedienen, maar u blijft arts met alle eisen die daaraan zijn verbonden, en: draai de patiënt geen loer, leidt hem niet om de tuin. Dat is in één zin de kern van onderstaande uitspraak van zowel het Regionaal als Centraal Tuchtcollege rond de immer actuele vraag: kwakzalver of niet? In de negentiende eeuw was de bestrijding van onzingeneeskunde al de voornaamste reden tot oprichting van de (K)NMG. De arts in onderstaande – op onze website dubbellange – uitspraak mocht zijn witte jas voorgoed aan de wilgen hangen. Een collega minder. Hij was een soort dekmantel voor een centrum van een orthomoleculair therapeute, maar liet zichzelf ook niet onbetuigd. Ideeën die tweeduizend jaar geleden misschien nog opgeld hadden kunnen doen, strooide hij met een geur van medisch goedvinden uit over soms wanhopige patiënten. Van ‘goddelijke gidsen’ die de patiënt kunnen ‘opereren’ door een beschermende energielaag over het zieke orgaan te leggen tot het laten toedienen van obscure infuusvloeistoffen. Hij afficheerde zich daarbij ten onrechte als gepromoveerd gastro-enterooloog en wijzigde zonder overleg met behandelend artsen de medicatie van patiënten. Kortom, een collega die het nest bevuilt en de artsentitel niet waardig is. Welke alternatieve therapie een arts ook toepast, die valt nooit los te zien van zijn functioneren binnen de reguliere geneeskunde. En zou hij zich voortaan alleen nog ‘alternatief behandelaar’ noemen, dan is het goed dat ook die ‘om-de-tuin-leiderij’ van hem meer aan banden wordt gelegd. |
Complementaire behandelwijzen 