Is psychiatrie kwakzalverij? Een vraag die beamend beantwoord is door een Amerikaanse neuroloog, die auteur is van het boek met de provocerende titel: The ADHD Fraud: How Psychiatry Makes 'Patients' Out of Normal Children".

De neuroloog geeft in dat boek aan dat het woord 'stoornis' in de medische wetenschap traditioneel slaat op de emotie- en gedragsstoornissen die behoren het onderzoeksveld van de psychiatrie. Maar daar komt verandering in.

ADHD is een diagnose die veel te veel gesteld wordt, aldus deze neuroloog. En geheel zinloos wordt er ad libitum behandeld met Ritaline... 

De neurologie houdt zich namelijk bezig met fysieke aandoening van het zenuwstelsel. Maar inmiddels worden er steeds meer fysieke verbanden met psychiatrische stoornissen gevonden, en verschuift de psychiatrie naar de pathologische medische wetenschap.

De term 'stoornis' blijft gereserveerd voor psychiatrische afwijkingen, terwijl 'ziekte' alleen wordt gebruikt voor fysieke klachten met een pathologische basis, ook al wordt met de term 'stoornis' niet verwezen naar de gedragsstoornis met een maatschappelijke oorzaak, maar wordt de fysieke oorzaak ervan geïmpliceerd.

Is de scheidslijn tussen pathologie en psychiatrie inmiddels niet meer dan een kwestie van taal? En zo ja, wat is het probleem? Centraal in deze discussie stond de auteur Fred A. Baughman, een neuroloog die betoogt dat geestesstoornissen geen ziektes zijn en dat psychiatrie geen wetenschap is, maar een vorm van kwakzalverij. Hij is die auteur van het boek The ADHD Fraud: How Psychiatry Makes 'Patients' Out of Normal Children".

In een vraaggesprek uit 2007 stelt hij dat:

ADHD is een van de meest onderzochte stoornissen ter wereld, dus het feit dat er vele studies worden gevonden is op zich geen bewijs dat mijn stelling niet klopt. Het punt is dat geen van deze onderzoeken aantoont dat ADHD een ziekte van het zenuwsstelsel is. 

Ik heb geen probleem met vaststellen van ADHD als gedragspatroon, maar ik heb er wel een probleem mee als psychiaters of neurologen zeggen dat dit een hersenziekte is. En net zo min als de aanwezigheid van een specifieke afwijking kan worden aangetoond, is er een bewijs voor een behandeling die specifiek bij deze diagnose hoort. 

We weten allemaal dat er duizenden artikelen bestaan over ADHD, en geen enkele noemt een bewijs. Ik heb naar het FDA geschreven, ik heb Peter Jenson geschreven (voormalig hoofd psychiatrie van het National Institute for Mental Health), ik heb Xavier Castellanos geschreven, en die schreef mij terug, ik geloof rond 1998, dat er geen bewijs is dat ADHD een organische ziekte is.

Tijdens een conferentie waarvoor ik sprak in 1998 werd hersenatrofie gepresenteerd, een afwijking die zou zijn veroorzaakt door ADHD, maar iedereen die aan het onderzoek had deelgenomen die atrofie vertoonde, had een langdurige behandeling met het stimulerende middel amfetamine gehad. Dit was de enige fysieke variabele, en waarschijnlijk de oorzaak van het krimpen van de hersens. Geen enkel onderzoek heeft sindsdien iets opgeleverd. 

We hebben zes miljoen kinderen in het land met het label ADHD, en zo'n 90 % ervan krijgen gevaarlijke medicijnen. Maar waar is de test die het onderscheidt en de diagnose stelt van een afwijking die zo'n drastische behandeling rechtvaardigt? 

Leiband van de Industrie?

De diagnose ADHD is dus gesteld voor zijn 5 tot 6 miljoen kinderen. Er is vastgesteld dat zij aan een hersenziekte lijden terwijl geen fysiek of neurologisch onderzoek heeft plaatsgevonden, er bestaat geen biochemische test, geen hersenscan om de diagnose te stellen. Maar wel krijgen ze gevaarlijke, verslavende medicijnen, meestal amfetamine.

Een studie meldde dat meer dan 90 % van de patiënten bij hun eerste bezoek medicijnen krijgen, en een diagnose plus een psychiatrisch label. Het aantal patiënten dat medicijnen krijgt is dus astronomisch hoog. Zo'n veertig procent van de patiënten die bij de internist komen, blijkt na onderzoek geen organische ziekte te hebben, maar psychiaters claimen bij 91 % van de patiënten een ziekte te hebben gevonden die met medicijnen is te behandelen.

De meerderheid krijgt een giftig, gevaarlijk antipsychoticum.

Kinderen krijgen medicijnen voor een bipolaire persoonlijkheidsstoornis waarvan de DSM zegt dat een ziekte niet kan worden aangetoond. Het gaat dus om medisch normale kinderen die zeer schadelijke medicijnen krijgen toegediend.

Dat is dus het probleem met psychiatrie. Er zijn geen aantoonbare ziektes, maar er is altijd een behandeling met medicijnen, en die medicatie heeft alles te maken met de overwelmende macht van de farmaceutische industrie, zowel financieel als wat wetgeving betreft. De psychiatrie kan niet onafhankelijk en wetenschappelijk functioneren omdat ze aan de leiband lopen van de farmaceutische industrie. 

Dus volgens deze neuroloog is psychiatrie kwakzalverij....en het voorschrijven van ritaline voor ADHD...kwakzalverij volgens een vooraanstaand geleerde!

Bron 

Share |

Commentaar

Schrijf commentaar
Naam:
Onderwerp:

Powered by JoomlaCommentCopyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.Homepage: http://cavo.co.nr/