|
De vader van de moderne pathologie, Professor Rudolf Virchow, sprak op 20 December 1847 in een opstel met als titel Die naturwissenschaftliche Methode und die Standpunkte in der Therapie, (Gelesen bei der Jahressitzung tier Gesellschaft fuer wissensehaftliche Medicin zu Berlin) de volgende woorden die we u niet willen onthouden:
Wenn wir an den Ausspruch des alten Asklepiaden denken, dafs das Leben kurz und die Kunst lang ist, so wundern wir uns nicht mehr ueber die hastige Eile, mit der der Einzelne darnach hascht, in dem kurzen Leben die ganze lange Kunst zu ergruenden. Wie das alles draengt und stolpertI
Jahrtautausende sind ueber dies Gesehlecht von Sterbliehen dahin gegangen, Keiner noch hat des Lebens Kern erfasst, Alle sind vor der Loessung des grossen Raethsels zu Staub geworden und ihre Graeber predigen die Eine Wahrheit: ne quid nlmis. (In niets overdrijven)
Aber wer hat aus der Vergangenheit gelernt?
En een groot inzicht: relativiteit van weten
En dan volgt op de achtste pagina een bijzonder moment van inzicht, dat we anno 2009 ter harte mogen nemen, ook de minister van VWS zou daarvan kennis moeten nemen!:
Die nackten Thatsachen sind zweifelhafte Waffen; es ist nothwendig, dafs man weiss, wie sie erhaertet sind, um ihre Staerke zu kennen. (op pagina 8)
De naakte feiten zijn wapens met een grote onzekerheid: men moet weten hoe zij tot stand gekomen zijn, wil men haar sterkte kennen!
Nou, heren van de Vereniging tegen de kwakzalverij, als Virchow dat al in 1847 gezegd heeft, hoe lang gaat het dan nog duren voordat u de diepgang van deze visie doorgrondt ? En blijkt niet wederom, anno 2009, in een editorial van de Lancet hoe waar en actueel deze woorden zijn!
It is deeply frustrating that we cannot trust the published literature......
|
