Grootste objectieve website voor
complementaire en alternatieve geneeskunde

Home

IOCOB in India deel 1

Share |

Reisverslag India

In februari r2006 en 2007 gingen twee bestuursleden van stichting IOCOB naar Inda, om daar een serie lichaamstechnieken te besturen, o.a. in een Ashram waar veel lichaamswerkers komen uit de hele wereld. Een verslag daarvan volgt hier.

Core Integratie (Core Integration)

De eerste sessie die we onderzochten was core integration. Dit is een techniek die gebaseerd in op het werk van Ida Rolf, die het Rolfen ontwikkelde. Deze techniek is aangevuld met bepaalde handgrepen uit de ayurvedische massage en uit een bepaalde vorm van yoga, Die massagetechniek is gebaseerd op met name diepe spierrekkingen en het oprekken van gewrichten.

Boeiend is dat er bij de core integration sommige spieren behandeld worden, die normaal niet zo een grote rol spelen, zoalsde psoasspier. Dit is een spier die via de buik gevoeld kan worden, en die het rechtopstaan ondersteunt. Er zijn vormen van lage rugpijn die veroorzaakt worden door een chronische hoge spannng van de psoas pier. De oprekking geschiedt viahet voelendoor de buikwand, ter hoogte van de liezen, terwijl diegene die de behandeling ondergaat zijn been heel langzaam en een klein beetje optilt, ondersteund door de therapeut in de houding met gebogen heup en knie. De spier kan extreem drukpijnlijk zijn.Door de diepe massage en de oprekking wordt deze spanning minder en kan ook de lage rugpijn in intensiteit afnemen. In de reguliere geneeskunde wordt de relatie chronische psoasspanning en lage rugpijn niet gelegd. Dit is een mooie vondst van de core integratie.

Core integration is vooraleen mooie techniek voor chronische piijnen op basisvan langdurige spasmen in houdingsspieren, zoals bijvoorbeeld de bilspieren of de lange rugspieren. Soms worden deze pijnen ten onrechte als rugpijn op basis van een hernia gediagnosticeerd. Enkele core integration behandelingen kunnen dan de vicieuze cirkel doorbreken van pijn en spasmen.

Tibetan Pulsing (Tibetaans pulsen)

Tibtetaans pulsen is een techniek waarbij de therapeut op de borstkas van de client zit, met de benen naast zijn/haat borstkas, en de ademhalingsfrequentie van de client overneemt. Deze frequentie wordt dan langzaam in intensiteit en frequentie opgevoerd, zodat een soort geforceerde hyperventilatie ontstaat. Het is een intensieve techniek, en de client dient zich volledig over te geven aan het ritme dat de therapeut aangeeft. Elke weerstand die de client heeft tegen dit ritme verstoort het proces. Vandaar dat deze techniek niet makkelijk inzetbaar is. Volgens de therapeuten van Tibetaans pulsen is de techniek eigenlijk alleen inzetbaar bij mensen die ervaring hebben met lichaamswerk of ademewerk.

Naast deze opgelegde hyperventilatie heeft Tibetaans pulsen nog een tweede component, die ontwikkeld is om emotionele problemen te benaderen. Hierbij wordt het inwendige van de mond en keelholte door de therapeut gemasseerd. Ook dit is een zeer intense vorm van lichaamswerk.

Het Tibetaans pulsen is in India ontwikkeld en volgens zegslieden liggen de wortels van de techniek in Tibet. Maar het is de vraag of de Tibetanen ooit van deze techniek gehoord hebben.

Feldenkrais

De Feldenkrais benadering is elders op deze website uitvoerig besproken, met name het bewegingsdeel ervan. Feldenkrais heeft echter ook een andere techniek ontwikkeld, die van het passief bewegen. Hierbij worden door de therapeut aan beide lichaamshelften kleine bewegingen onderzocht, en gekeken wordt hoe het lichaam meebeweegt. Er worden bijvoorbeeld buigingen en strekkingen gegeven in het voetgewricht of de knie of de heup en dan wordt vergeleken of de vrijheidsgraad van bewegen links en rechts vergelijkbaar is. Als de gewrichten in een van de lichaamshelften minder meebewegen, wordt dat gezien als diagnostisch voor een blokkade in het contralaterale hersendeel. Om deze blokkade op te heffen wordt dan in volgende sessies aanvankelijk eerst gewerkt met het gezonde deel van het lichaam, om via dat deel het ziekteproces te benaderen.

Aandoeningen zoals spasticiteit en verlammingen zouden via deze techniek van Felderkreis behandelbaar zijn. Ook bij patienten met chronische pijn wordt dit passief bewegen gestart in het niet aangedane deel van het lichaam, om zo omzichtig en indirect het zieke deel te stimuleren.

Lubki

Lubki is een oude Russische wijze van bewegen en helen, uit de tijd van de 'oude mannen'. Lubki is begonnen als een vechtkunst en het woord betekent (bijzonder genoeg) liefde. Lubki heeft zijn wortels in de visie op het leven die 'Tropa Troyanovoy.' genoemd wordt. Deze term is aan Lubki gegeven door Alexia Andreev (Shevtsov's pseudonym), en komt van de slavische folklore, doorgegeven door de grootvaders. Deze grootvaders waren allen anonym, of werden met bijnamen aangeduid. De 'oude mannen' komen uit de traditie van de Skomorosh, rondreizende clowns, die onder andere voor de tsaren optraden. Ze waren meesters in dansen, vechten en allerlei bewegingskunsten. Ze waren eigenlijk een soort zigeuners, altijd op pad. Vandaar ook dat bewegen centraal staat in de fiilosofie van de Lubki. Leven volgens Lubki is beweging, en men streeft naar eenworden met de natuurkrachten. In die zin zitten in Lubki ook sjamanistische tendensen. Lubki ziet een overal aanwezige kracht, die door de natuur speelt, in het lichaam en in de geest. Daarom staat ook centraal het leren van bewegingen die het lichaam los maken en kracht geven.

De heling die via Lubki plaatsvindt is gebaseerd op het idee dat er in het lichaam en in de geest bij stoornissen een soort ijskristallen aanwezig zijn, die de bewegingen blokkeren, of de geest frustreren. Het primaire uitgangspunt bij Lubki is het werken met het lichaam in het bewegen. De diagnose wordt gesteld door het lichaam van de patient te onderzoeken terwijl steeds wildere bewegingen gemaakt worden. Er wordt dan naar blokkades van die bewegingen gekeken. De therapeut beweegt samen met de patient in een soort dans. Zodra er een blokkade gevonden wordt (kristallen), wordt er uitgebreid dat lichaamsdeel doorbewogen. Lubki heler: dynamisch het lichaam bewegen om blokkades te slechten

Een tweede techniek bij Lubki is het kraken. Hierbij worden handgrepen toegepast die direct uit de chiropraxie lijken te komen. De patient wordt bijvoorbeeld op de grond gelegd en er wordt een bepaalde houding aangenomen, waarna de Lubki therapeut een plotselinge versnellingshandgreep uitvoert, die gepaard gaat met een kraakgeluid. We hebben diverse van de ze handgrepen gezien voor de lage rug, de wervels van de borstkas en de nek. In die zin lijkt Lubki wel wat op de kraker van Macedonie, de vrouw die zo bekend geworden is door haar doorbewegen van aangedane ledematen bij patienten met Sudeckse dystrofie. Bij elke blokkade tracht de therapeut niet alleen met manipulaties beweging te brengen maar ook met zijn hartsenergie. Boeiend is dat de chiorpraxie dus al eeuwen bestond voordat de Amerikanen dit ontwikkelden.

Het Lubki helingssysteem kent verschillende onderdelen:

1. Kruiden behandeling
2. Massage (met de hand en met bepaalde hulpmiddelen)
3. Correctie van het beweginsgsyssteem, zoals hierboven besroken via een soort manuele therapie
4. Therapeutische opefeningen die op Qigong lijken, maar wat dynamischer zijn
5. Psychotherapie (spreken van hart tot hart)

De Lubki oefeningen zijn zeer dynamisch en daar hoort ook een bepaald soort dans bij, lijkend op het springen van een clown, die steeds weer valt en dan weer de zwaartekracht overwint.

Shirodara

Shirodara is een oude techniek in India, waarbij warme olie, meestal sesamolie, waarin ook bepaalde kruiden toegevoegd kunnen zijn, via een straaltje op het voorhoofd gegoten wordt. De pot waaruit de olie loopt, slingert een beetje, zodat het net is alsof er steeds over het voorhoofd geaaid wordt. Het is een zeer ontspannende techniek, die ook goed bij angsen ingezet kan worden. De behandeling duurt totaal 45 minuten.

In een onderzoek dat in India opgezet werd naar de effectiviteit van deze methode werd gekeken naar de werking bij 50 patienten met algemene angst, (Generalised Anxiety Disorder). Deze groep werd vergeleken met 50 patienten die alleen in de periode van de shirodara naar ontspannende muziek luisterden. Shirodara was duidelijk effectiever in het verlagen van het algemene angstniveau, gemeten op de algemene schaal voor angst, de Hamilton Anxiety Scale.

Healing Qigong

Healing Qigong, ook wel externe qigong genemd, is een methode van diagnosticeren en behandelen van energetische stoornissen, die binnen de traditionele Chinese geneeskunde omschreven worden als bijvoorbeeld te veel vuur in de lever, of te veel flegma in de milt. Deze namen verwarren de westerling, maar men dient zich te realiseren dat het hier niet gaat om organen in de westerse zin, maar om bepaalde vormen van energie die via de vijf elementenleer aangeduid worden. De term externe qigong geeft aan dat de therapeut de qi bij de patient beweegt. Gewone qigong is een systeem van oefeningen die zelf gedaan worden om de eigen qi inhet lichaam in balans te brengen.

Healing qigong helpt de therapeut zijn eigen kunde en diagnostische vaardigheiden te vergroten en heplt de patient, om beter gewaar te worden van wat er in zijn lijf gebeurt. Healing qigong is een goede aanvulling voor therapeuten die met qi werken, zoals acupuncturisten.

Bij Qigong is het allerbelangrijkste hoe iemand staat. In het westen staan we met de borst vooruit en de buik in, De Taoist ziet dit als volledig ongeschikt, om de energie in het lichaam te laten stromen. Bij de basis qigong positie wordt getracht de hele ruggegraat van de basis tot de top van het hoofd zo recht mogelijk te houden. Dit houdt in dat de knieen licht gebogen zijn, de voeten parallel staan met licht naar binnen gerichte tenen, het bekken iets naar voren gekanteld is, zodat de natuurlijke kromming in de lendenen minder wordt, en de schouders zijn rond en licht gebogen. Zo stelt de Taoist zich voor dat de energie het beste door het lichaam kan stromen, van de voetzolen, waar het voedende punt nieren 1 zich bevindt, via de ruggegraat tot het hoogste puntje van het hoofd. Het bewustzijn is bij deze houding steeds open en naar binnen gericht. Bij de healing qigong is het van groot belang dat het onderste energiecenrum onder de navel, de Dantian, gevuld raakt met energie. Hier bestaat een mooie oefening voor.

Oefening met de parel

De persoon staat in de qigongstand en stelt zich voor dat er een parel halverwege de horizon is. Deze parel wordt met de intentie dichterbij gehaald, en via het punt tussen de wenkbrauwen naar binnen gehaald. Dan daalt de parel af door het midden van het lichaam, via de zogenaamde Ren Mai meridiaan naar het punt twee vingers breed onder de navel. Daarbinnen wordt vervolgens de parel gevoeld en met de intentie opgewarmd, todat de hele buik zich met warmte vult. Vanuit die voorbereiding kan de therapeut dan met de patient gaan werken.

Oefening van de slang

Om als therapeut goed de energie van de qi bij een patient te kunnen voelen, moet de therapeut ook nog specifiekeoefeningen doen om zde eigensensitiviteit te vergorten. Een daarvan is de oefening van de slang, waarbij het centrale deel van de handpalm aan beide zijden via een qigong oefening van extra energie wordt voorzien. Volgend op die oefening kan de therapeut dan beter de energie waarnemen van de patient bij de volgende oefening.

Diagnose van de energetische toestand

De patient ligt op zijn rug en de therapeut maakt eerst contact met de eigen Dantian en brengt daarna de aandacht naar de hartstreek. Vandaar uit scant hij de patient met zijn hand, beginnend boven de hartstreek. Langzaam kan zo de hand over het lichaam richting buik bewogen worden en terug tot voor het voorhoofd. In eerste instantie wordt gelet op warmte. Een warme buik en minder warmte in de hartstreek is al diagnostisch, en kan gebruikt worden voor de volgende fase waar de therapeut met de patient gaat ademen naar het hart en naar de buik. Ook kunnen er links/rechts verschillen in warmte zijn.

Door te communiceren wat er waargenomen wordt, kan de patient ook een beter waarnemingsvermogen verkrijgen van het eigen lichaam en de eigen energie. Vervolgens kan met en hand op de hartstreek en een op de rugzijde de ademhaling qua kwaliteit en kwanititeit waargenomen worden. Wordt er schoksgewijs geademd, of alleen aan de voorzijde, zonder dat de achterzijde meebeweegt? Ook hier helpt de feedback de patient de eigen ademhaling beter waar te nemen en te optimizeren. Eenzelfde benadering kan voor de buikademhaling gevolgd worden.

Therapie van energetische dysbalans

As er duidelijke energetische verschillen waargenomen worden, kan de therapeut boven het lichaam van de patient met zijn hand de plaatsen waar hij een teveel aan energie ervaart, verplaatsen naar gebieden met een te weinig aan energie. Soms voelt de patient dan duidelijk een toename van warmte of tintelingen daar waar de energie heen verplaatst wordt. Dit is een vorm van externe qigong healing.

Bij veel patienten met lage rugpijn kan de therapeut voelen dat er te weinig energie in de rug is, of een blokkade. Deze blokkade komt in het westen vrij veel; voor en de meest geschikte oefening die de patient meegegeven kan worden is de klassieke qigong stand. Hierbij staat men met de voeten op schouderbreedte, de buitenste zijden vand e voeten staan parallel, de knieen zijn boven de voeten en de lage rug wordt gestrekt, dat wil zeggen het staartbeentje wordt naar beneden en naar voren bewogen, zodat de kromming in de lage rug verdwijnt. Tevens wordt de buik geheel ontspannen en de schouders en nek ook, terwijl de armen zo hangen dat er ies ruimte onder de oksels komt en de schouderbladen niet meer naar buiten steken. Deze houding is uitstekend voor lage rugklachten, en men zou de oefening van qigong staan 20 minuten per dag moeten doen.

De Gurdjieff movements

Gurdjieff was een Russisch-Armenische verlichte meester die aanvankelijk in Rusland ondericht gaf en later naar Parijs ging. In Sint Petersburg had Gurdjieff in 1919 al het instituut opgericht met de naam 'The Institute for the Harmonious Development of Man', en dat instituut heeft hij in Frankrijk in 1922 heropend. Zijn boeken zijn niet makkelijk leesbaar, 'Meetings with Remarkable men' ,'All and Everything, Beelzebub's Tales to his Grandson: an objectively impartial criticism of the life of man' en 'Life is only real then when I am.' Het was Ouspensky die het werk van Gurdjieff in het westen bekend heeft gemaakt door zijn beschrijving van het werk van deze verlichte meester in zijn boek Op zoek naar het wonderbaarlijke.

Gurdjieff heeft een bijzonder soort dansen ontwikkeld, die een speciaal soort aandacht eisen, om perfect uitgevoerd te worden, de zogenaamde movements. Deze movements worden gezien als een methode om de normale bewegingsprogramering te verstoren en een nieuw lichaamsbewustzijn te laten ontstaan. Men kan deze bewegingen namelijk niet uitvoeren als men niet in een meditatieve staat is. Dat is het bijzondere aan deze movements. Als men probeert de bewegingen te doen vanuit de analytische geest, wordt direct het bewegingspatroon verstoord en verliest men contact met de flow van de bewegingen. De movements zijn in deze zin revolutionair, en het is eigenlijk vreemd dat deze bijzonder bewegingskunst niet meer aandacht gekregen heeft van bewegingsexperts. Het sluit namelijk bijzonder goed aan bij bijvoorbeeld haptonomie of Feldenkrais.

Gerelateerde artikelen

Manipulaties (2)

Meditatie (1)

Traditioneel (1)

Nieuws (3)