Onlangs opende zich een nieuw hoofdstuk in de Sylvia Millecam-affaire. Medium Jomanda en twee alternatieve artsen moesten op 30 oktober voor het eerst voor de strafrechter verschijnen in verband met de dood van Sylvia Millecam. Justitie besloot in 2006 Jomanda en de twee alternatieve artsen die hierbij betrokken waren, niet te vervolgen omdat er onvoldoende aanwijzingen zouden zijn voor strafbare feiten. Het Gerechtshof Amsterdam sprak eerder dit jaar echter uit dat het OM alsnog tot vervolging moest overgaan. Dit op aandringen van de Vereniging tegen de Kwakzalverij. Een kort commentaar.
Vereniging tegen de kwakzalverij tekende beroep aan
In ons stelsel van strafrecht beslist in principe uitsluitend de officier van Justitie, het Openbaar Ministerie dus, of een bepaalde zaak al dan niet zodanig strafwaardig/bewijsbaar is dat de daarbij betrokken persoon/personen door hem wordt/worden vervolgd (dat wil zeggen dat de zaak door hem aan de strafrechter wordt voorgelegd). Die bevoegdheid van de officier van Justitie wordt ontleend aan het zogeheten opportuniteitsbeginsel.
In de zaak-Millecam heeft de officier van Justitie aanvankelijk beslist niet tot vervolging van de daarbij betrokken artsen e.d. en van Jomanda over te gaan. Tegen die beslissing heeft de Vereniging tegen de kwakzalverij beroep aangetekend - hetgeen volgens ons strafstelsel mogelijk is - bij het Gerechtshof Amsterdam dat vervolgens heeft geoordeeld dat het Openbaar Ministerie de artsen e./d. en Jomanda toch moet vervolgen.
Dat zal dus alsnog gebeuren.
Meten met twee maten
Hoe men ook over deze al zo lang slepende affaire denkt - Sylivia M. is al jaren geleden overleden - het is wel opvallend dat de Inspectie voor de Gezondheidszorg en de Vereniging tegen de kwakzalverij zich muisstil houden en geen enkele activiteit richting het OM hebben ondernomen of denken te ondernemen om op vervolging aan te dringen van bijvoorbeeld de falende cardiologen uit het Radboud-ziekenhuis te Nijmegen en de ruzie makende specialisten uit het ziekenhuis Boxmeer, als gevolg waarvan bij deze droevige incidenten meerdere doden onder de patienten te betreuren zijn geweest. Recentelijk meldt de IGZ dat ten gevolge van onoordeelkundig handelen bij toepassing van medische technologie in ziekenhuizen jaarlijks tientallen doden vallen. Over vervolging van eventuele schuldigen wordt niet gerept.
Daarmee laden het OM en de IGZ wel de schijn op zich hier met twee maten te meten. Als een complementaire behandelaar een medisch bedrijfsongeval veroorzaakt, zitten de Vereniging en de IGZ er direct bovenop, maar als een vergelijkbaar, ja zelfs veel ernstiger, ongeval in de reguliere sector plaats vindt, valt er opeens een oorverdovende stilte.
Deze rechtsongelijkheid is ons inziens niet alleen opvallend maar zij tast ook het fundament van het recht aan.
Met de handhaving van de gelijkheid voor de wet van alle burgers, inclusief de reguliere en alternatieve dokters, staat of valt immers het gezag van het recht.
En dan de koppeling tussen deze affaire en kwakzalverij. Kwakzalverij omschreven zoals de Vereniging tegen de Kwakzalverij dat doet. Op hun website staat: Onder kwakzalverij verstaan we het toepassen van behandelmethoden en/of onderzoeksmethoden waarvan het nut niet wetenschappelijk is aangetoond. Volgens een directeur van de KNMG is dat meer dan de helft van alle hedendaagse reguliere geneeskunde. Meten met twee maten komt dus ook hier voor. En de Vereniging gebruikt wederom wijlen Sylvia Millecam om de publieke opinie op te zetten tegen de complementaire geneeskunde. Het is behoorlijk misselijkmakend.
Gezondheidszorg anno 2020
Waar zullen we staan in 2020? Is iedere arts dan doodsbang om iets fout te doen en aangeklaagd te worden? Wordt het een puur defensieve geneeskunde, met een overmaat aan diagnostiek, formulieren, protocollen en dwingende richtlijnen? Het ziet er wel naar uit dat de angst regeert binnen onze maatschappij. Zo veel aandacht als aan deze casus is besteed doet dan ook de principiele vraag rijzen of er ook zoveel publiciteit zou zijn geweest zijn als Sylvia Millecam gewoon mevrouw Janssen had geheten die door toedoen van een reguliere behandelaar zou zijn overleden?
Addendum voor het perspectief
Nederland werd niet zo lang geleden opgeschrikt door ernstige medische blunders in het ziekenhuis Boxmeer. Het gevolg: 7 overleden patiënten en vele blijvend invalide patiënten. Volgens Shell-directeur de heer Rein Willems in zijn onderzoeksrapport www. snellerbeter.nl is dit slechts het topje van de ijsberg. In dat rapport wordt ook vermeld dat elke dag 4 tot 16 patiënten door medische blunders overlijden in Nederlandse ziekenhuizen. Oorzaak daarvan is volgens de heer Willems de structurele onveiligheid in Nederlandse ziekenhuizen o.a. door medische specialisten die ruzie met elkaar hebben en slecht of helemaal niet met elkaar communiceren. Net zoals in Boxmeer. En wat te denken over de recente gebeurtenissen in het IJsselmeer-ziekenhuis alwaar een niet-steriele operatiekamer door de medische specialisten niettemin langdurig werd gebruikt terwijl zij wisten dat hierdoor ontoelaatbare risico's door hun patienten werden gelopen? En de tientallen doden door technologische fouten in ziekenhuizen ?
Moraal der dubbelzinnigheid van de Vereniging tegen de kwakzalverij
Over deze, met regelmaat helaas voorkomende en zeer ernstige, regulier-medische bedrijfsongevallen zwijgt de Vereniging tegen de kwakzalverij in alle talen terwijl zij anderzijds de tragische gebeurtenissen rondom Sylivia Millecam luidkeels en tot in den treure publicitair uitbuit om de complementaire geneeskunde in diskrediet te blijven brengen. Deze bedenkelijke morele dubbelzinnigheid in de opstelling van de Vereniging tegen de kwakzalverij moet dan ook voortdurend en met kracht aan de kaak worden gesteld. Als reguliere artsen in de hiervoor geschetste situaties zulke ernstige fouten maken werken zij immers niet evidence based medicine (EBM) en zijn zij volgens de definitie van de Vereniging tegen de kwakzalverij dus eveneens kwakzalvers in optima forma die voor strafrechtelijke vervolging in aanmerking komen. Maar de Vereniging houdt haar doorgaans zo opvallend grote mond nu opeens stijf gesloten en onderneemt geen enkele actie richting het OM.
In elk geval dient deze stuitende moraal der dubbelzinnigheid van de Vereniging tegen de kwakzalverij ook niet aan de aandacht te ontsnappen van onze volksvertegenwoordigers. En van onze strafrechters die binnenkort tot een oordeel worden geroepen in de zaak-Millecam, mag worden verwacht dat zij bij hun oordeel ook het feit zullen meewegen dat reguliere artsen aan wie in de hiervoor genoemde voorbeelden mogelijk even ernstige, zo niet ernstiger, feiten kunnen worden verweten, vooralsnog tuchtrechtelijk en strafrechtelijk geheel vrij uitgaan omdat het Openbaar Ministerie, de Inspectie voor de Gezondheidszorg en de Vereniging tegen de kwakzalverij bewust de andere kant uitkijken. Gelijkheid voor het recht? Of toch duidelijk meten met twee maten?
Bron: http://www.nevemedis.nl/actueel/ac_boxmeer.htm
|
