Het artikel bevat naast een groot aantal niet te staven beweringen over kanker en beschuldigingen aan het adres van reguliere geneeskundigen nog een groot aantal fouten en halve waarheden.

Een grove onjuistheid is de bewering in het kader 'De medische benadering van kanker' op blz. 5 waarin over radiotherapie wordt beweerd:“Helaas lijkt deze therapie nog te veel op schieten met hagel: van de vrouwen die worden bestraald worden voor hun borstkanker, ontwikkelt 60 procent in de loop van hun leven daarna longkanker5”

Als dat waar zou zijn, zou dat inderdaad een vreselijke bijwerking zijn. Op basis van dit artikel wilde één van mijn patiënten liever afzien van bestraling na borstsparende behandeling van een klein mammacarcinoom.

Maar de bewering is niet waar.

En op de site van de VtdK wordt vervolgd met:

De in Medisch Dossier Ode aangehaalde literatuurverwijzing 5 staaft de bewering niet dat bestraling het risico op longkanker naar 60% verhoogt (Wiernik e.a., 1994).

In de geciteerde studie van Wiernik e.a. werd bij 3597 vrouwen met borstkanker in de loop der tijd bij 31 vrouwen ook nog longkanker gevonden (= 0,9%). Dat is vergelijkbaar met de gewone bevolking.

In het artikel werd helaas niet beschreven hoeveel van de 3597 vrouwen bestraald werden. In de meeste oude series werd ongeveer de helft, zeg 3597 / 2 = 1798 patiënten bestraald.

Van de 31 vrouwen met longkanker waren er 19 bestraald; het risico op longkanker is dan naar schatting 19 / 1798 = 1,0% en geen 60%.

Dat er meer longtumoren werden ontdekt in de bestraalde kant ('ipsilateraal': 15 gevallen) dan in de onbestraalde kant (4 gevallen) is wel een belangrijk argument dat de bestraling het risico op longkanker heeft verhoogd.

Maar zelfs met deze onvolledige cijfers kom je niet boven een risico van 4% op longkanker door bestraling. 

Commentaar: Doorzie je eigen vooroordelen!

Het is belangrijk om zuiver met gegevens om te gaan. En om niet meteen en van te voren al te weten dat wat je zelf aan vooroordelen hebt. Dat geldt voor mensen die de reguliere geneeskunde centraal stellen, maar ook voor mensen die kritisch zijn, en meer sympathie hebben voor alternatieve geneeskunde. In de discussie is het van belang zo vaak mogelijk het eigen  vooroordeel te kennen en te beseffen dat ook je eigen bril een bril is. Een beperkte zienswijze.

Binnen de reguliere geneeskunde wordt veel goeds gedaan. En er worden natuurlijk ook fouten gemaakt. Maar om het vuur aan te wakkeren met opgeblazen cijfers, zoals in het artikel van Ode gedaan werd, dat is niet handig en bovendien zinloos en gevaarlijk. Want na het lezen zou een aantal patienten op basis van die verdraaide gegevens kunnen besluiten om zich niet te laten bestralen. En dat is dus een onjuiste gevolgtrekking.

Prof.dr. Hans Achterhuis: De gezondheidsutopie

We sluiten af met een citaat van Hans Achterhuis als nadenkertje...

Eerst wat uit het voorwoord: 

Zijn de burger en de professional niet te veel gepamperd met het huidige voorzieningenniveau? Artsen kunnen steeds meer onderzoeken, dus meer vinden, dus meer doen. Maar hoe meer ze kunnen, hoe meer ze doen, dus hoe minder tijd ze hebben. En hoe minder tijd ze hebben…

Hoe werkt dat uit op de gezondheid van de burger? Ofwel: wat is het effect van de rationalisering - zo niet industrialisatie - van de zorg op de houding van de burger ten opzichte van zijn eigen gezondheid of die van zijn naasten?! Welk gevolg zal de verschuiving in verantwoordelijkheden van overheid naar burger hebben voor de gezondheid van de burger?

En afsluitend iets uit hoofdstuk 1:

Wie zijn ogen de kost geeft en zijn oren te luisteren legt bij de vele maatschappelijke discussies over gezondheids- en welzijnszorg, wordt getroffen door talrijke paradoxen.

Een bevolking die zichzelf volgens onderzoek als overwegend gezond beschouwt en toch massaal naar arts en ziekenhuis trekt, een beleid dat eigen verantwoordelijkheid hoog in het vaandel draagt maar al maar betuttelender uitpakt, patiënten die steeds mondiger heten te zijn maar zich voortdurend afhankelijker van de zorg opstellen, voorlichting die meer ziekte oproept dan voorkomt, het zijn maar enkele van de paradoxale verschijnselen waar we op gezondheidsgebied mee te maken krijgen.  

Share |

Commentaar

Schrijf commentaar
Naam:
Onderwerp:

Powered by JoomlaCommentCopyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.Homepage: http://cavo.co.nr/