complementaire en alternatieve geneeskunde
|
|
| Iriscopie |
![]() Iriscopie richt zich op de irisstructuur: vorm van lijnen, vlekken, pigmentkleur, lacunes en tekens. De iris wordt bekeken met een iriscoop. Een iriscoop is een grote loep die de iris sterk vergroot. Irisdiagnostiek leent zich uitstekend voor wetenschappelijk onderzoek naar hoe gevoelig deze diagnostische methode is. Helaas bleek uit dat onderzoek dat je geen reguliere diagnoses ermee kan stellen. Irisdiagnostiek is internationaal bekend onder de term iridology. De grondlegger was een Hongaarse homeopaat, die de beginselen van de iriscopie ontdekte bij de studie van een uil die zijn poot gebroken had...Een statige dikke man, met een grote baard en een grove neus, zo blijkt uit een beschrijving van een tijdgenoot.
Het verhaal gaat dat iriscopie ontstaan is toen de grondlegger, de Hongaarse arts Ignatz von Peczely, bij een uil met een gebroken poot een vlekje op de uileniris ontdekte. Toen de poot genezen was, verdween de vlek ook. De iris wordt allereerst bekeken op basis van de kleur en dit wordt verbonden met een bepaalde constitutie. Vervolgens wordt gekeken naar de zogenaamde drie hoofdzones. Deze zones in de iris zouden te maken hebben met functies van organen die voor de opname, de verwerking en de uitscheiding zorgen. Naast deze hoofdzones zijn er een aantal kleinere zones die corresponderen met organen. Behalve de constitutie worden ook allerlei morfologische afwijkingen in de iris gebruikt om tot een diagnose te komen. Deze afwijkingen zijn bijvoorbeeld groeven, verkleuringen, ringen en gaten in het irismateriaal.Op basis van deze afwijkingen denkt men dat diagnosen gesteld kunnen worden. Vanuit de iriscopie wordt gesteld dat men op basis van de studie van de iris de volgende diagnosen kan stellen.
OnderzoekHet onderzoek is erg teleurstellend. In een voor de alternatieve geneeskunde sympathiek tijdschrift voor complementaire geneeskunde werd in 2005 melding gemaakt van de waarde van iris diagnostiek vor kanker. Helaas, nul dus. [1] BeoordelingIrisdiagnose, of in het engels iridology, is een methode die niet van bewezen nut is.[2] [3] In een onderzoek bleek dat de diagnose waarde bij galblaaspatiënten erg laag was, bijna te vergelijken met de diagnose op basis van gokken.[4] Een zelfde uitslag kwam uit een studie naar de voorspellende waarde bij kanker. En evenzo bij nierziektes. [5] Deze vorm van diagnose stellen krijgt daarom van IOCOB een rood stoplicht. Als er mensen zijn die de waarde van irisdiagnostiek bij andere indicaties kennen, en daar bewijs voor gevonden hebben, houden we ons aanbevolen!Sites
Literatuur
Referenties[1]: Münstedt K, El-Safadi S, Brück F, Zygmunt M, Hackethal A, Tinneberg HR. | Can iridology detect susceptibility to cancer? A prospective case-controlled study. | J Altern Complement Med. | 2005 Jun;11(3):515-9. [3]: Worrall RS. | Pseudoscience--a critical look at iridology. | J Am Optom Assoc. | 1984 Oct;55(10):735-9. [4]: Knipschild P. | Looking for gall bladder disease in the patient's iris. | BMJ. | 1988 Dec 17;297(6663):1578-81. [5]: Simon A, Worthen DM, Mitas JA 2nd. | An evaluation of iridology. | JAMA. | 1979 Sep 28;242(13):1385-9.
Powered by JoomlaCommentCopyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.Homepage: http://cavo.co.nr/
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
| Bezoekers? |
|---|
| We hebben 24 gasten online |
|
Onze sponsor
Uw advertentie hier? |
|
|
|
|
van complementaire behandelwijzen. Alle rechten voorbehouden.

Iriscopie richt zich op de irisstructuur: vorm van lijnen, vlekken, pigmentkleur, lacunes en tekens. De iris wordt bekeken met een iriscoop. Een iriscoop is een grote loep die de iris sterk vergroot. Irisdiagnostiek leent zich uitstekend voor wetenschappelijk onderzoek naar hoe gevoelig deze diagnostische methode is. Helaas bleek uit dat onderzoek dat je geen reguliere diagnoses ermee kan stellen. Irisdiagnostiek is internationaal bekend onder de term iridology. De grondlegger was een Hongaarse homeopaat, die de beginselen van de iriscopie ontdekte bij de studie van een uil die zijn poot gebroken had...Een statige dikke man, met een grote baard en een grove neus, zo blijkt uit een beschrijving van een tijdgenoot.

