Het insturen van de vele brieven heeft een goede indruk achtergelaten bij de ambtenaren van VWS. Uit de antwoordbrief wordt echter al snel duidelijk dat op het ministerie niet goed is begrepen wat de algemene criteria zijn in de geneeskunde om te toetsen of een therapie ingezet kan worden, welke wordt geschraagd door wetenschappelijk onderzoek.

Probleem is dat er geen duidelijke wetenschappelijk verantwoorde criteria beschikbaar zijn die het mogelijk maken de kwaliteit van deze geneeswijzen te beoordelen, of daar voor in te staan als Rijksoverheid.

Wanneer uit onderzoek blijkt dat een bepaalde therapie werkt, ongeacht of deze regulier of complementair of alternatief wordt genoemd, dan kan deze therapie gewoon ingezet worden op basis van evidence based medicine. Vaak echter worden artsen met situaties geconfronteerd waarbij de bijwerkingen van bepaalde effectieve therapieen te groot zijn, of de patienten niet reageren op de standaard therapie, dat deze dan uitwijken naar nog minder onderzochte behandelwijzen. Het is dan wel van belang de patient hierover helder in te lichten, en per individu te toetsen of iets werkt of niet. Dit geldt voor reguliere en complementaire behandelwijzen.

Verder wordt het volgende in de brief vermeld:

Een veel gesignaleerd probleem is dat de gehele alternatieve gezondheidssector buitengewoon verdeeld is. Er is niet een organisatie die de alternatieve geneeswijzen vertegenwoordigt, maar er zijn er zeer vele, die onderling nog wel eens met elkaar van mening verschillen.

Allereerst zijn de artsenverenigingen van verschillende complementaire behandelwijzen wel verenigd en zij spreken met 1 mond. De vertegenwoordigers hebben zelfs met VWS in januari gesproken. Dus waar deze gedachte vandaan komt is vooralsnog niet te traceren.

Verder wordt de bal weer gewoon teruggespeeld met de volgende uitspraak: 

Ook bij het onderwijs in en het onderzoek naar alternatieve geneeswijzen, waarvoor gepleit wordt, geldt dat dit bij uitstek activiteiten zijn die de beroepsgroepen die alternatieve geneeswijzen toepassen zelf ter hand moeten nemen.

Dit verkapte verwijt raakt kant noch wal. Het ministerie beseft namelijk niet dat er geen inbedding is voor complementaire behandelwijzen om onderzoek te doen. Er zijn geen professoren op dit moment die een leerstoel hebben in Nederland voor complementaire behandelwijzen. En last but not least, ook zijn er geen financiele middelen ter beschikking om dergelijk onderzoek te doen. Wij zouden het kabinet dan ook met klem willen oproepen om een fonds in het leven te roepen om complementaire behandelwijzen eens goed te onderzoeken.

De laatste alinea van de brief suggereert dat de amtenaren van VWS waarschijnlijk nooit een consult gekregen van een arts die ook complementaire behandelwijzen aanbiedt naast de reguliere mogelijkheden van behandelen. 

Het is aan de beoefenaren van de alternatieve zorg of men naast of binnen het BIG-gereguleerde zorgveld wil functioneren

De complementair werkende arts heeft juist meer mogelijkheden om de patient te behandelen. Dus dit betekent dat naast de reguliere mogelijkheden die hem als arts ter beschikking staan, ook andere therapieen kunnen worden ingezet die meestal wetenschappelijk zijn onderzocht.

Het is dringend noodzakelijk dat de beleidsambtenaren de website van IOCOB eens terdege zouden raadplegen , zodat het hun duidelijk wordt dat bepaalde complementaire behandelwijzen inmiddels volwassen zijn geworden en goed onderbouwd zijn met wetenschappelijk onderzoek.

Share |

Commentaar

Schrijf commentaar
Naam:
Onderwerp:

Powered by JoomlaCommentCopyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.Homepage: http://cavo.co.nr/

jos - schrappen in onwerkzame reguli 14-04-2010 04:35:22 De zorgkosten rijzen de pan uit en er ligt een ambtelijk advies om het eigen risico met honderden euro's te verhogen. Doel: het verhogen van het kostenbewustzijn van de patient. Dat kan eenvoudiger en effectiever: stuur de patient altijd een afschrift van elke door de zorgverzekeraar betaalde nota en zet er in koeieletters op: DUUR HE?Natuurlijk gaat het niet om kostenbewustzijn. Het gaat om kostendekking. Verhoog de premies, dan kunnen we weer even voort. Nauwelijks wordt er gekeken naar kosteneffectiviteit van behandelingen. In de Telegraaf van 13 april jl. schrijft huisarts v/d Linde over preventief gegeven bloedruk - en cholesterolverlagende middelen: "....niemand hoeft aan te tonen dat verlaging van risicofactoren ook daadwerkelijk leidt tot minder ziekte en een langer leven... Meer dan eens blijken de middelen erger dan de kwaal. Pas dan worden ze van de markt gehaald." Was dat maar zo! Vergevorderde eierstokkanker wordt standaard behandeld met een combinatie van chirurgie en chemotherapie. In ons land is dat een combinatie van Carboplatine en Paclitaxel. Grote gerandomiseerde studies uit 2003 (ICON3) en 2004 (ICON4), tonen aan dat de toevoeging van Paclitaxel aan het infuus nauwelijks bijdraagt aan de overlevingskansen, noch aan de ziektevrije periode (0,6% toegevoegde waarde aan de gemiddelde 5 jaars overleving van 30%. Daar staat tegenover een imposante toename van (soms blijvende) bijwerkingen. Het middel is erger dan de kwaal en maakt 3/4 uit van de kosten van de behandeling. Een standaardkuur van 6 behandelingen kost een slordige € 20000, alleen al aan ''geneesmiddelen''. Paclitaxel verlengt de 5 jaars overleving met welgeteld 1 maand, maar tegen welke prijs? Bovengenoemde studies zijn op details bekritiseerd, maar tot op heden zijn de conclusies onomstreden. Toch gaat deze peperdure zinloze en schadelijke behandeling gewoon door. Alleen al op de 1e lijnsbehandeling van eierstokkanker zou jaarlijks 15 miljoen te besparen zijn. Patienten krijgen dit rekensommetje echt niet voorgelegd, dus wat nou, kostenbewustzijn? Er zou enorm bespaard kunnen worden door eerst maar eens te definiëren wat we nou precies onder effectief verstaan en ALLE behandelingen die voor vergoeding in aanmerking komen de maat te nemen. Niet alleen de alternatieve, maar ook en vooral de zgn Evidence Based. Ik bepleit daarom de oprichting van een VtkM, Vereniging tegen het Kwakken met Medicijnen.

joannes - Reguliere geneeskunst versus 22-04-2009 11:42:28 Als men in de reguliere geneeskunst dus nog steeds medicijnen verstrekt om de bijwerkingen van medicijnen te bestrijden ,en om dat die zelfde bijwerkingen al heviger worden de laatste tijd, ben ik er van overtuigd dat het nog steeds een doodlopend weg en zaak is om te geloven dat men met deze behandeling en werkwijze poogt mensen beter te maken? Mede door het feit dat met alternatieve behandeling beter en adequate resultaten kunnen worden behaald , maar nog steeds met kracht wordt ontkend en derhalve als sprookjes wordt afgedaan. Omdat men denkt dat als men jaren daarvoor gestudeerd heeft het niet anders is en kan dat dat de juiste weg moet zijn? Onzin van een lobby van farmaceuten die denken dat alleen hun producten maar werken. Het tegen teel bewijst zich nu de laatste jaren in de grote vlucht naar supplementaire medicijnen en behandeling-en die hun uitwerking niet missen.

Diederick - Antwoord VWS op GavoorCam acti 22-04-2009 11:41:57 Ik steun de doelen van IOCOB, maar uw artikel over het antwoord van VWS op de actie is onevenwichtig en onrechtvaardig. Het eerste citaat van VWS (“Probleem is dat er geen duidelijke wetenschappelijk verantwoorde criteria beschikbaar zijn...”) en uw reactie daarop (“Wanneer uit onderzoek blijkt dat een bepaalde therapie werkt....”) zijn niet in tegenspraak met elkaar. U geeft daar zelf aan dat ondanks wetenschappelijk bewijs voor een therapie, het voorkomt dat een patiënt er niet op reageert of dat de bijwerkingen te groot zijn. Dat zijn enkele van de redenen waarom ook evidence based medicine niet altijd functioneert (ongeacht of het daarbij gaat om een complementaire of reguliere therapie). Maar dit betekent ook dat de gangbare wetenschappelijke bewijsvoering voor een therapie niet voldoet (opnieuw: ongeacht of het om een reguliere of complementaire therapie gaat). Daarom is het zo belangrijk dat er gezocht wordt naar andere wetenschappelijk verantwoorde criteria voor de kwaliteit van therapieën; die zijn er nog niet en daar wijst VWS terecht op. De toon van uw artikel is ten onrechte verongelijkt. Er is genoeg aan te merken op de VWS-brief, maar er staan ook zaken in die kloppen; het is altijd belangrijk om in zo’n discussie helder en eerlijk te argumenteren.

Maaike_Seraphilia_Aurelia - Reguliere geneeskunst versus A 13-03-2009 08:42:37 Ok, wat ze vergeten dat de reguliere geneeskunde meer fouten maken dan bij de alternatieve geneeswijzen en dat men altijd gefocust is om de alternatieve geneeswijzen een hak te kunnen zetten. Hier zit een misser van de reguliere geneeskunst en ik ga juist niet meer naar de huisarts vanwege dat ze weer datgene willen doen dat ik niet wil. Gelet op de benadrukking dat de alternatieve geneeskunst een complementaire geneeswijze is en dat het de combi is van vele geneeswijzen is het belangrijk om dit in ogen te houden. Alleen de reguliere geneeskunde heeft de macht en trekt alle eer naar zichzelf toe. Samen met de reguliere geneeswijzen lukt het mij om mijn zoon langer thuis te houden. Volgens Ab Klink mogen wij HSPers niet onszelf zijn en hebben we geen eigen keuzemogelijkheid. Als een HSPer helderziende,- voelende,- wetende, - horende en - ruikende waarnemingen krijgt dan moet het achter slot en grendel en volgestopt worden met antidepressiva of antipsychotica. Als iemand een ander geloof heeft als het normale dan mag het niet uitspeken en word het de mond gesnoerd. Maar het oeroude heksengeloof of natuurgeloof bestond al voor dat Atlantis ten onder ging en dat is stelselmatig onderdrukt. Maar het komt terug, hoe erg jullie het willen onderdrukken, Mensen ontwaken en laten niet meer met zich sollen en maken eigen keuzes. Ik heb al een heel lange tijd de dokter niet gezien. En Oh ja, doktoren horen eigenlijk op de lijst te staan van drugsdealers, want ze zijn maar al te gek met opiaten. En niet te spreken over het behandelen met hormonen en dus rommelen met het lichaam van een ander. De huisarts weet het ook altijd beter dan degeen waarvan het lichaam is en luistert geeneens naar de patient die tegenover hem/haar zit. Onderdrukken maar. Als je ziet wat een bijverschijnselen medicijnen hebben. Medicijnen zijn geen betermakers maar ziektemakers. Wie zijn dan hier de grote foutenmakers? Mag ik hier een antwoord op?