Grootste objectieve website voor
complementaire en alternatieve geneeskunde

Home

Als je diep graaft...archeologie van het bewijs

Share |

Alles lijkt so simpel. Je hebt een behandeling, je onderzoekt die behandeling, je krijgt resultaten, en als die resultaten goed zijn, gaan artsen die behandeling inzetten. Klinkt toch logisch nietwaar? En als die resultaten niet goed zijn, dan geef je die behandeling niet meer. Klinkt eveneens logisch. Maar wetenschappelijk bewijs is net zoiets als een bepaalde aardlaag in de geschiedenis van de aarde. Als je erin gaat graven, kom je van alles tegen dat voor verassingen zorgt.

De aardlaag blijkt ineens veel dunner te zijn dan hij zou moeten zijn, volgens de archeologische berekeningen. U voelt het al, het bewijs blijkt ineens veel dunner te zijn als dat de behandelende dokters menen. Oei, wat dan? Deze week (5 juli 2008) in het Geneesbulletin voorbeelden te over. Van veel voorgeschreven medicijnen die allemaal nooit bewezen zijn. Om de symptomen van MS mee te behandelen. We geven een voorbeeld van de archeologie van bewijs...

In het geneesmiddelenbulletin van juli 2008 worden alle middelen besproken die artsen voorschrijven aan multipele sclerose patiënten, om de symptomen te verminderen. Dat zijn er vrij veel.

Middelen tegen zwakte en vermoeidheid, middelen tegen de trillingen en de problemen van de blaas, middelen tegen de spasmen, en ga zo maar door. Al die middelen werden besproken en de conclusie is nogal schokkend. Schokkend vooral, omdat in 1996, 12 jaar geleden dus, ook in het geneesmiddelenbulletin dit onderwerp aan de orde kwam. De conclusie anno 2008 is helaas hetzelfde als die van 12 jaar geleden.... We citeren:

Het onderzoek naar de medicamenteuze behandeling van veel voorkomende symptomen bij MS, zoals zwakte, vermoeidheid, spasticiteit, tremor en ataxie, pijn, spasmen, blaasstoornissen en cognitieve stoornissen is beperkt van omvang en kenmerkt zich door geringe patientnaantallen, niet-gevalideerde uitkomstmaten en publicatiebias.........(GEBU 2008:42:63-66)

Te weinig patienten, slecht gemeten en bias

Lezen we dat goed? Het onderzoek kenmerkt zich door:

geringe patientnaantallen,
niet-gevalideerde uitkomstmaten en
publicatiebias

Met andere woorden de studies waren te klein om iets ervan te kunnen zeggen, de metingen die gedaan werden om aan te tonen dat de middelen werkte waren nog niet uitgerijpt en wat niet in ons straatje paste werd niet gepubliceerd.

In de praktijk echter, wordt het merendeel van de besproken middelen frequent toegepast. Middelen waar dus geen eenduidig bewijs voor bestaat, en die wel en soms heftige bijwerkingen hebben.

Een dunne laag

Je graaft dus van laag 1 (afzonderlijke studies van een middel) naar laag 2 (overzicht van wat er allemaal is) en in laag 2 kom je veel verassingen tegen. Je kan ook zeggen, ik spit in laag 1, iedereen denkt die is lekker dik, want we schrijven allemaal die middelen voor en ineens..oeps, die laag is flinterdun. Dancing on thin ice.....

Graven levert schuivende lagen op

Een ding is duidelijk, hoe intenser je graaft en analyseert, hoe minder er van ons solide bolwerk van de geneeskunde overblijft. Hoe slimmer je bent in dat graven, hoe meer narigheid je vindt. De lagen verschuiven en het fundament waar we onze hele geneeskunde op hebben staan verschuift ook...Het wordt een stuk onstabieler. Sommige lagen zijn flinterdun, andere lagen liggen niet daar meer waar we ze verwachten, middelen werken toch niet, en we zien eigenlijk alleen maar bijwerkingen...

Schatgraven

Je kan ook bewust gaan schatgraven. Dat gebeurt ook nog wel eens, en we moeten eerlijk zijn, dat doen wij ook graag. Zoeken in de onstabiele lagen naar mooie steentjes. Een leuk studietje hier, een mooi studietje daar met positieve resultaten. Dan schrijven we graag daarover. Maar elk studietje is natuurlijk alleen maar een klein bouwsteentje. Het fundament kan je niet verstevigen met een paar bouwsteentjes.

Graven naar onzekerheid, graven naar de schat...

Nu even samenvatten en eerlijk zijn. Iedereen, wij en de reguliere artsen en wetenschappers en de collega's van de vereniging tegen de kwakzalverij, wij graven allen...

Afhankelijk van onze mindset graven we naar verschillende dingen.

Dr Renckens graaft graag naar dunne lagen binnen de alternatieve geneeskunde en boort die graag door!

Wij graven graag naar de juwelen en mooie stenen en presenteren die.

Wij graven ook graag in de reguliere lagen, zoals hier boven om aan te tonen dat die ook soms flinterdun zijn.

Hoe slimmer je bent, hoe gerichter je kan graven, en vinden wat je wilt vinden.

Vindt bias

Iedereen spreekt altijd over publicatiebias, maar nooit iemand over vindtbias. Vreemd eigenlijk. Want dat gebeurt herhaaldelijk in de wetenschapsjournalistiek, op de website van de VtdK, op de IOCOB website en overal in de wereld.

We hebben een vooropgezet idee van de wereld en vanuit dat idee zoeken we wat daarbij hoort en als we het gevonden hebben zijn we blij en communiceren dat. Dat is dan de publicatie bias. Want als we vinden wat niet past bij ons beeld, dan publiceren we niet. Ook publicatie bias.

Dit fenomeen is natuurlijk bekend in de wetenschapsfilosofie, maar we realiseren ons helemaal niet dat het de materie is van ons netwerk van de hele geneeskunde!

Nu we dit weten...

Kunnen we misschien begrijpen dat discussie tussen voor en tegenstanders, die daarvoor feiten gebruiken, altijd wellis-nietes discussies zijn. Iedereen graaft naar zijn eigen waarheid en slaat de tegenstander met die feiten om de oren. Feiten...maar zijn het eigenlijk wel feiten. Nee, het zijn altijd interpretaties. Wij kijken zoals we gebakken zijn.

De ene is lang gebakken en de ander is kort, de ene is spiritueel en de ander materialistisch, de ene is rechts en de andere is links. Hee, wat grappig, zo ontstaat de vormenrijkdom in de wereld van ons mensendenken. Zo ontstaan allemaal verschillende dimensies in de opvatting van hoe wij zijn, wat ziekte is en wat geneesmiddelen.

Respectvol pluralisme

IOCOB pleit voor een respectvol pluralisme binnen de geneeskunde.

In de geneeskunde graaft iedereen naar zijn eigen waarheid. Waarheidsvinding ontstaat echter vanuit een vooropgezet idee van wat de waarheid is.

In de geneeskunst behandelt iedere arts en therapeut op basis van de eigen ervaren waarheid. Binnen bepaalde grenzen zoekt iedereen naar de optimale behandeling van de patient, op basis van eigen kunnen, eigen kunde en eigen inzichten.

Artsen en therapeuten die zich verbinden met de essentie van wat genezen of helen is, zouden in een respectvol pluralisme dat mogen doen waar ze het beste in zijn, waar ze voor willen gaan.

Als een patient graag homeopatica wil, bijvoorbeeld omdat hij/zij bang is voor bijwerkingen en het zo wil proberen, en de behandelende arts is homeopaat, beiden gaan ervoor, en uit onderzoek is gebleken dat de kans op slagen dan ook groter is, dan dat een patient tegen zij/haar zin in met reguliere middelen geholpen wordt. Iedereen blij....

De wetenschap is gelaagd, de vormen van behandelingen zijn velen! Kleurrijkheid is het kenmerk van de mens en de wereld. Laten we die kleurrijkheid erkennen en ophouden te streven naar alleen maar grijstinten. Het is bovendien een utopie te verwachten dat we gaan behandelen met alleen Bewezen Therapievormen. Door te graven vindt je vaak dunnere aardlagen en instabiele fundamenten.