Standpunt van de VtdK

Van oudsher verkondigt de VtdK – een kleine splintergroep die volstrekt niet representatief is voor de Nederlandse artsenstand als geheel - luidruchtig en met ongekend fanatisme in woord en geschrift de boodschap dat alternatieve/complementaire geneeskunde in al haar verschijningsvormen onbewezen en daarom volslagen onzin is. De patient heet daarbij door zijn CAM-behandelaar notoir te worden misleid, ook in financieel opzicht, waaruit voor hem tevens ernstige gezondheidsschade kan voortvloeien.

De beoefening van CAM-geneeskunde ervaart de VtdK als een ware gruwel, en dit in het bijzonder wanneer artsen zich daaraan ‘schuldig’ maken. De VtdK is dan ook voorstandster van een ‘Berufsverbot’ voor CAM-artsen die volgens haar gevaarlijke kwakzalvers en ‘struikrovers’ zijn (voorzitter Renckens op de laatste jaarvergadering en in Medisch Contact van 26 juni 2008: “Op naar een volledig verbod”). De VtdK vindt de Wet BIG bovendien een monstrum en betoont zich vurig pleitbezorgster van restauratie van de ‘oude’ toestand (de voor-Wet BIG-periode) waarin uitsluitend artsen bevoegd waren om de geneeskunde uit te oefenen.

BTW-voorstellen door de VtdK warm onthaald

De recente voorstellen van de bewindslieden van Financien en VWS om BTW te gaan heffen over de gezondheidskundige verrichtingen van CAM-artsen (welke plannen voorlopig zijn uitgesteld) zijn door de VtdK van meet af aan met grote geestdrift en onverholen leedvermaak begroet. Eindelijk worden de CAM-artsen door de Staat hun plaats in de hoek gewezen. Luid applaus.

Per brief van 9 april 2009 heeft de voorzitter van de VtdK zich nog tot de minister van VWS gewend met het dringende verzoek geen afzonderlijk CAM-register voor artsen in te stellen en tevens om de voorgenomen BTW-heffing, tegen de druk van de Tweede Kamer in, gewoon in te voeren omdat er geen verschil in effectiviteit zou bestaan tussen hun interventies en die van alternatieve niet-artsen (‘allemaal flauwekul’ en op zijn best placebo).

Maar ook reeds op 4 december 2007 richtte de onstuitbare voorzitter, toen de BTW-plannen nog maar net bekend werden, zich in een hijgerig getoonzette brief van gelijke strekking tot de Vaste Kamercommissie van VWS, ondermeer met het argument ‘dat het niet valt uit te leggen waarom kermisexploitanten wel BTW moeten betalen, maar aanbieders van ‘kermisgeneeskunde’ niet’… Zo ziet men dat bij de VtdK.

De VtdK in de valse gedaante van ‘redelijke gesprekspartner’

De openingsboodschap van het symposium op de webredactie van de VtdK dd 18 augustus 2009 is echter volkomen anders getoonzet en wekt dan ook grote verbazing. Daarin wordt namelijk plotsklaps en in verrassend genuanceerd woordgebruik te kennen gegeven dat ‘bescherming van de consument een belangrijk argument is om over te gaan tot registratie van alle alternatieve behandelaars, arts of niet’.

Na het bekomen van de eerste verbazing daaromtrent dringt echter alras het besef door dat deze verbale demarche van de VtdK niets anders dan een schijnmanoeuvre is. Geen voortschrijdend inzicht bij de VtdK maar pure misleiding. Het ten tonele gevoerde argument inzake de bescherming van het consumentenbelang is namelijk volstrekt vals, niet alleen gelet op de andersluidende reputatie van de VtdK op dit punt, maar bovenal omdat registratie van CAM-behandelvormen immers een erkenning van overheidswege impliceert van alles wat de VtdK als kwakzalverij ziet en met alle middelen wenst te bestrijden.

In werkelijkheid is de VtdK dan ook mordicus tegenstandster van de instelling van een CAM-register en wenst zij het ‘consumentenbelang’ uitsluitend te dienen door middel van de totale eliminatie van alle beoefenaren van CAM-geneeskunde, zowel artsen als niet-artsen. De geproclameerde ommezwaai van de VtdK in de openingsboodschap heeft dan ook geen ander doel dan om bij de argeloze buitenstaanders, maar blijkbaar ook bij de drie politieke sprekers op dit symposium, de indruk te wekken dat de VtdK een ‘redelijke gesprekspartner’ is die open zou staan voor nadere argumentatie en nuancering. Dat zal een illusie blijken te zijn. Het aannemen van deze valse gedaante door de VtdK is echter vooralsnog niet zonder resultaat gebleven nu de drie politici voor de verlokking zijn bezweken om op het aanstaande symposium als sprekers op te treden. Zie ook op de IOCOB-website "Bij de duivel te biecht gaan'.

De registratie-maskerade van de VtdK

Nadat de VtdK de drie politieke sprekers aldus in de waan tracht te brengen dat haar boodschap inzake de wenselijkheid van een CAM-register niet bij voorbaat zal afstuiten op haar granieten ideologie, zal op het symposium onmiskenbaar blijken dat de Vtdk er slechts op uit is om de CAM-geneeskunde in Nederland volledig de nek om te draaien. Rien Vermeulen zal de drie door de VtdK geformuleerde symposium-stellingen – zie www.antikwak.nl 18 augustus 2009 t.a.p. – ongetwijfeld zonder blikken of blozen volmondig beamen waartegen andersdenkenden tevergeefs te hoop zullen lopen.

De in het symposiumpaper uitgesproken wenselijkheid van de instelling van een CAM-register is dan ook voorgewend en is niets anders dan een sluwe maskerade om de ware bedoelingen van de VtdK aan het publieke en politieke zicht te onttrekken. Overigens is er niets op tegen dat CAM-artsen bij een eventuele instelling van een afzonderlijk register hun specialisatie daarin vermelden, uiteraard onder handhaving van hun inschrijving in het BIG-register. Ook huisartsengeneeskunde is immers een vergelijkbaar specialisme.

De fiscale maskerade van de VtdK

Ook de ‘bekering’ van de VtdK tot het nieuwe argument dat voor de instelling van een CAM-register ‘om belastingtechnische redenen’ wat valt te zeggen, is vals. Het gaat de VtdK hier in het geheel niet om het stellen van kwaliteitseisen aan alternatieve behandelaars/niet artsen ten einde hen de medische vrijstelling van de Wet op de Omzetbelasting deelachtig te laten worden maar, integendeel, om aan de CAM-artsen hun BTW-vrijstelling te ontnemen door middel van hun roemloze deportatie naar de belaste sector.

Het ware gezicht van de VtdK wordt dan ook treffend aan den volke getoond door een lid van de VtdK, een zekere A. L. Ternee, die in een bijdrage, getiteld “Grove rechterlijke dwaling inzake BTW op kwakzalverij in Haarlem’ (*1) een uitspraak van de bestuursrechter aldaar dd 18 maart 2009 op de korrel neemt. In die zaak werd beslist dat een acupuncturist die niet voldeed aan tenminste een HBO-opleidingsniveau, geen beroep kon doen op de medische BTW-vrijstelling. Ternee roept moord en brand over deze ‘schandelijke uitspraak’ en argumenteert dat ‘waar het nut van Chinese acupunctuur nooit is bewezen men dus moeiijk kan volhouden dat de ene nutteloze acupunctuur beter of slechter is dan de andere nutteloze acupunctuur’.

Treffender dan Ternee doet kan de primitieve ideologie van de VtdK niet onder woorden worden gebracht: alle CAM-geneeskunde is flauwekul, ongeacht door wie en op welk niveau deze wordt beoefend. De opwinding van Ternee betreft dus niet zozeer de beslissing dat de medische vrijstelling hier werd onthouden aan de procederende acupuncturist (dat vindt Ternee voor deze 'kwakzalver' uiteraard zeer terecht) maar het feit dat die vrijstelling wel geldt voor andere 'kwakzalvers', namelijk de BIG-geregistreerde artsen/acupuncturisten en dito fysiotherapeuten. En dus moeten volgens de VtdK voortaan ook CAM-artsen, gelijk alle andere 'kwakzalvers', BTW over hun medische diensten gaan betalen welke belastingdruk uiteindelijk door hun patienten (in de VtdK-terminologie dus ‘kermisgangers’) zal moeten worden opgebracht.

Het demasque

De symposiumgangers weten nu waar de VtdK werkelijk voor staat. Door middel van dit demasque is het ware gezicht van deze fundamentalistische splintergroep thans opnieuw onthuld. Het valt daarom te hopen dat de politieke sprekers duidelijk afstand zullen nemen van het verwerpelijke gedachtengoed van de VtdK dat al zo lang een hinderlijk obstakel is om tot een waarlijk eigentijdse en geintegreerde geneeskunde te komen waarin het beste uit de gangbare geneeskunde en de CAM-behandelvormen wordt samengebracht. En wenselijk is ook dat de journalisten zich niet langer op sleeptouw laten nemen door het dissonerende getrompetter van de VtdK dat het noodzakelijke geluid uit het complementaire veld al zo lang overstemt.

Daarbij wordt de politieke sprekers vanuit deze plaats nog eens met nadruk voorgehouden dat voor het merendeel van de reguliere behandelmethoden het wetenschappelijke bewijs ontbreekt – een actuele reminder is in dit verband de dubieuze positie van Tamiflu - en voorts dat, anders dan de VtdK-adepten ons steeds weer willen doen geloven (*2), wel degelijk wetenschappelijk bewijs voorhanden is voor een scala van complementaire behandelvormen, die bovendien veilig en kostenbesparend zijn. IOCOB wordt graag in staat gesteld iedereen, maar in het bijzonder onze volksvertegenwoordigers, van dit laatste blijvend te overtuigen.

Noten

*1 Nederlands Tijdschrift tegen de Kwakzalverij, 2009.2, bladzijde 10.
*2 Zie laatstelijk Piet Borst, Irrationaliteit, Katern Wetenschap NRC 29 augustus 2009, die in alle ernst een beroep doet op prof. Ernst (‘the importance of being Earnest).