Wat is kwakzalverij ?

Op deze vraag lijkt het antwoord tamelijk simpel. Toch ontbreekt deze schijnbare eenvoud in kringen van de VtdK. Daar wordt namelijk gepraktiseerd met een geheel eigen definitie van kwakzalverij welke, afgezien van haar wijdlopigheid, haaks staat op wat daaronder door de Nederlandse bevolking wordt verstaan. Voor de doorsnee Nederlander is kwakzalverij immers een uiterst bedenkelijke activiteit waarbij onder het mom van geneeskunde of therapie ondeugdelijke behandelwijzen worden aangeboden of toegepast welke berusten op onwetendheid dan wel bedriegelijke oogmerken van de kwakzalver. Korter gezegd: een kwakzalver is in het normale spraakgebruik een therapeutische prutser die handelt vanuit grove onnozelheid of kwade trouw. Het woord kwakzalver fungeert dus mede als een (grof) scheldwoord.

De nieuwbakken voorzitster van de Vereniging tegen de Kwakzalverij vindt dat ze moet laten zien dat ze tanden heeft. Dus bijt ze in alles wat beweegt. Nu heeft ze het weer op de acupunctuur gemunt. Dat is allemaal nonsens en hoort niet bij de anesthesiologie, aldus de niet gepromoveerde dokter in de anti-verslavingskunsten Catherine de Jong. Deze boodschap wilde zij ook bij haar eigen beroepsvereniging ingang doen vinden maar daar haalde Catherine een zeperd. Haar collega's bleken totaal niet geinteresseerd te zijn in haar anti-kwakzalvers-propaganda. Enkele tientallen collega-anesthesisten passen acupunctuur dan ook zonder bezwaar en zinvol toe. Dat Catherine ook geen literatuur leest, dat wisten we al. Maar dat ze over de ruggen van patienten destructief aan het werk is, dat is pas echt stuitend.

Vooral omdat enkele maanden geleden een van onze meest vooraanstaande wetenschappelijke instituten de resultaten van onderzoek liet zien dat de meest problematisch behandelbare pijnen bij patienten die verlamd zijn, juist het best met acupunctuur en massage behandeld kunnen worden.  Maar ja, dat past niet in Christine's kraam en denkraam. Beseft ze niet dat door totaal ongenuanceerd te roepen ze haar strijd uitvecht over de ruggen van de patienten heen? Patienten die juist met acupunctuur gebaat zijn? Nee, helaas beseft ze dat niet. Zoals zoveel dat ze niet beseft. Deze vrouw heeft een enorm hoog roepgehalte, echter, in tegenstelling tot haar voorganger, zonder enige inhoud. Die was ten minste nog gepromoveerd...  En het wordt voor Catherine ook hoog tijd dat zij nu eens een andere beeldspraak verzint voor het cliche van de tandenstoker bij acupunctuur, waarvan het auteursrecht al sinds mensenheugenis berust bij Renckens, wiens echo zij ten onrechte voor haar eigen originaliteit verslijt. 

We stellen voor dat Christine de 'make everything OK button gaat drukken:

http://make-everything-ok.com/ 

Op mijn OK zijn clowns, geiten en konijnen niet welkom en de chirurg wordt dringend verzocht zijn drumstel thuis te laten. Doe mij maar een ziekenhuis zonder make-up.

In een misselijk makende column meent de nieuw gekroonde leidster van de ultra radicale antikwakkers in Nederland, Catherine de Jong,  collega's die warmte proberen te brengen in de gezondheidszorg te moeten stranguleren. Dat alles op:

http://www.artsennet.nl/opinie/artsen-blogs/Catherine-de-Jong/Blogbericht-5/105985/Planetree-makeup-voor-futloze-ziekenhuizen.htm 

De Jong is druk doende om haar voorganger Renckens na te apen maar zet zichzelf bij gebrek aan enige originaliteit ontstellend te kijk. Het zijn altijd weer de onbekwamen die hun tijd verdoen met pogingen een standbeeld voor zichzelf op te richten. Voor mevrouw De Jong geldt dan ook - naar het woord van Axel Oxenstiern - 'Een bekrompen geest, tot een grote staat verheven, is een waar afgodsbeeld der dwazen'. 

Twee IOCOB-ers reageerden als volgt op het Artsennet:

Oud-gediende Nienhuis door de Vtdk van stal gehaald

De nieuwe voorzitster van de antikwakzalverij-sekte, de VtdK, heeft haar munitie in een maand blijkbaar nu al geheel verschoten. Want nu al valt ze in herhalingen. Waar haar voorganger, Dr Renckens, nog (zure) humor en afwisseling in het spel wist te brengen, daar weet drs Catherine zichzelf slechts te herhalen. Nu weer over een arts-acupuncturist, waarover ze schrijft : 'De man is sinds 1998 uitsluitend alternatief bezig; sindsdien is hij de weg kwijt'. Welke weg vermeldt ze niet, maar het zal wel haar weg zijn, de sektarische hoogdogmatische weg van de VtdK.

Ze meent ook dat de Wageningse Universiteit de collegecyclus over complementaire behandelvormen moet afblazen hetgeen zij per brief aan deze universiteit heeft kenbaar gemaakt. Want het gaat hier om allemaal onzin, aldus de niet zeergeleerde De Jong, verslavingsarts, die dat meent te weten. De nieuwbakken voorzitster moet zich na het verzenden van haar  brief aan deze Universiteit overweldigend goed hebben gevoeld en zich in het erudiete gezelschap hebben gewaand van de beroemde Lord Byron toen deze schreef: I awoke one morning and found myself famous.

Over een hoogleraar aan de WUR meent ze vervolgens: ' Op 8 november krijgt immunologie-hoogleraar van de WUR, Huub Savelkoul, kans uit te pakken over zijn 'absurde antroposofische behandeling van hooikoorts: onderhuidse injecties van kweepeer-extract in de nekregio. Een therapie waarvoor geen enkel wetenschappelijk mechanisme en wetenschappelijke onderbouwing is'.

Dat is ook weer 'her masters voice', want dat riep Renckens over deze antroposofische behandeling al ruim 2 jaar geleden. Een nieuw argument te vinden lukt Catherine niet. Maar ja, de verslavingsgeneeskunde is ook een dogmatisch geheel, zoals we weten, en gespeend van elke nieuwe benadering, bovendien geheel op afstand gebleven van enige structuur van EBM. Ook in die zin is het te gek voor woorden dat Catherine de Jong de hand niet in de eigen boezem steekt, maar uitsluitend de splinter uit het buurmansoog wil halen...

Professor Smalhout is nog zo scherp als het lemmet van een scalpel. In de Telegraaf veegt hij op kundige en grappige wijze de vloer aan met Dr Cees Renckens, vanwege zijn afscheid als voorzitter van de Vereniging tegen de Kwakzalverij. Professor Smalhout zou Renckens graag de titel Medisch Grootinquisiteur willen toekennen, maar beklaagt zich erover dat er geen enkele instantie is in Nederland die hem deze titel kan verlenen. Wel, dat is niet meer juist.

De Stichting IOCOB heeft bij deze en op voorspraak van professor Smalhout

       Dr Cees Renckens benoemd tot Medisch Grootinquisiteur van de 21ste eeuw.  

Van Bruinsma tot Renckens

Onder deze titel verscheen onlangs ter gelegenheid van het afscheid van Cornelis Nicolaas Maria Renckens als voorzitter van de Vereniging tegen de Kwakzalverij een 93 bladzijden tellend fleurig boekje, geschreven door de journalist en kinderboekenschrijver Bas van Lier. De subtitel van deze typografisch goed verzorgde publicatie luidt: De geschiedenis van de Vereniging tegen de Kwakzalverij in 16 voorzittersportretten.

Wiki terreur! De Wikipedia is helemaal niet neutraal. Dat hebben we al keer op keer in Nederland gemerkt. De wikipedia is in handen van fanatieke kwakbusters, oftewel zogenaamde anti-kwakzalvers. Elk medisch onderwerp waarin maar enigszins een complementaire behandelvorm beschreven wordt, wordt meteen gecensureerd. Alle linken, literatuurreferenties en verwijzingen naar ondersteunende bronnen worden eruit geknipt. De wikipedia wordt geheel volgeschreven qua medische info door de zogenaamde kwakbusters. Knap van ze, dat wel. Het is maar dat je het weet!

Wij zelf hebben bijvoorbeeld vaak objectieve bronnen en verwijzingen geplaatst naar ondersteunende literatuur. Hup, binnen enkele minuten tot uren waren die verwijzingen weg. En soms ook meteen hele delen tekst. Zonder discussie. Gewoon hoppa, weg. Nu kan je lezen dat in het buitenland dat soort Wiki terreur ook daar gezien wordt. Het gaat daar echter anders toe. De kwakbusters worden ontmanteld en verdwijnen van het toneel. Nu nog in Nederland. Wanneer worden we hier echt wakker?

Kwakbusters in het buitenland blijken dus enge wezens, die manipulatief te werk gaan...lees maar eens de volgende ontboezemingen: 

Snoevender kan het niet. Wij zijn de grootste antikwakzalversvereniging van de wereld! Zo juicht het laatste epistel dat de Vereniging tegen de Kwakzalverij publiceerde, van de hand van Bas van Lier, met als titel Van Bruinsma tot Renckens, de geschiedenis van de Vereniging tegen de Kwakzalverij in 16 voorzittersportretten.

Een soort liber amoricum voor de scheidende voorzitter, Cees Renckens. Vele veren in de eigen reten. Dat moge duidelijk zijn. En vele boeiende verhalen. Van strijden voor het gelijk. Broeders, dicht tezamen de gelederen tegen de Grote Vijand, de alterneuten. Journalisten bellen tegenwoordig veel de VtdK, of er nog een schandaaltje is.... Ja, ja het staat er echt, op pagina 96, dat het om schandaaltjes gaat. Wie hangt Barbertje en iedereen die Barbertje kent wordt dan meegestenigd. Wat een bedroevend  niveau weer. 

In zijn zwanenzang, die in het Nederlands Tijdschrift tegen de kwakzalverij deze week te lezen is, een aantal weken voordat hij aftreedt als voorzitter van die vereniging, bekent Renckens tot oordelen te komen over schrijfsels van complementair denkende artsen, zonder die te hoeven lezen.

Impliciet stelt de zeergeleerde Renckens daarmee dat hij ook een kwakzalver is, en wel een helderziende. Boeken die geschreven worden door alternatieve artsen kan je citaat: 'met het volste recht terzijde leggen zonder het te hebben gelezen'.

Professor Ludwig von Feyermorgen, de beroemde hoogleraar die de vloer aanveegt met de medische wetenschap, moest enorm lachen toen hij vernam dat de Nederlandse Vereniging tegen de Kwakzalverij Drs Catherine de Jong benoemd had als nieuwe voorzitster. Hij zette de bril nog eens recht op zijn neus en sprak: "Daarmee maken ze zichzelf geheel onschadelijk".Voorts merkte de hoogleraar op: " Een niet gepromoveerde verslavingsarts is totaal ongeloofwaardig als die zich een oordeel aanmeet over de alternatieve geneeskunde. De verslavingszorg zelf is immers in het geheel niet evidence based."

Als je logisch bent, schaf je zelfs alle verslavingszorg af, zo merkte hij op. Het terugval percentage in de verslavingszorg is zo hoog, dat je beter en goedkoper niets kan doen. Alle EBM ontbreekt voor de verslavingszorg die de voorzitter van de Vereniging tegen de Kwakzalverij zelf steunt. Voorts wees Von Feyermorgen op het feit dat dit al door de bekende Duitse dichter Wilhelm Busch onder woorden gebracht was met:

Wissenschaft das ist und bleibt, was einer ab von andern schreibt! 

Het zal allemaal veel minder opwindend worden. Want Cees Renckens trekt zich helaas terug als voorzitter van de antikwakbeweging. Hij had zelf al vorig jaar aangegeven over de houdbaarheidsdatum te zijn, maar bij gebrek aan gewicht van anderen, is hij als voorzitter nog bijna twee jaar aangebleven.

Hij schreef meestal vrijwel geheel alleen het hele vakblad tegen de kwakzalverij vol, met erudiete en humoristische, soms vileine, artikelen. Zijn kennis van de geschiedenis van de geneeskunde droeg ertoe bij om vaak in rake bewoordingen misstanden onder de hedendaagse medische ogen te brengen. Hij sloeg niet vaak de plank mis, hoewel hij soms wat gemeen uit de hoek kwam. En dat hij nagenoeg blind was voor het waarnemen van misstanden in de reguliere sector was hij verplicht aan het statutaire doel van zijn vereniging.  Toch was en is deze arts bevlogen en daarom hebben en houden we hem hoog. 

Cees Renckens za lop zaterdag 8 oktober aanstaande te Amsterdam in Felix Meritis  een afscheidssymposium mee gaan maken, geheel gericht op zijn proefschriftonderwerp, modeziekten. Een keur van top medici en medisch-historici zal rond dit thema in Amsterdam spreken.  Dit zal de kritieken uit het verleden, dat zijn proefschrift niet veel voorstelde, wel doen wegsmelten.

Een van onze gewaardeerde medewerkers met gevoel voor metaforen beschrijft met veel gevoel voor dramatiek de afgang van de Renckens augurk. Voedsel voor psychologen!

Begin vorig jaar berichtte IOCOB met vreugde dat een nieuwe augurk op de Nederlandse markt zijn intrede zou doen:  de Renckens-augurk. Zie daarvoor onder de rubriek Tegengif. De producent van deze veelbelovende augurk, de zuurwarenfabrikant B.V. Orion te Doesburg, wist destijds bij monde van haar enthousiaste directeur drs Anton Pletmolen met smaak te vertellen dat deze nieuwe lekkernij gekenmerkt wordt door een uitzonderlijk hoge zuurgraad.

Dit weerwoord richt zich met het oog op de komende verkiezingen tot het grote publiek, de diverse beroepsverenigingen in de zorg, de instellingen die belast zijn met toezicht op de kwaliteitshandhaving van de geleverde zorg zoals de Gezondheidsraad, de Inspectie van de Gezondheidszorg en de Medische Tuchtcolleges, de koepel van patientenorganisaties, de pers en andere media, en bij uitstek tevens tot de politiek.

Professor Rien Vermeulen, neuroloog, die door insiders professor Puntmuts genoemd wordt omdat hij graag tovert met patienten, zo liet hij heel Nederland weten in de laatste uitzending van de NCRV-serie Uitgedokterd?!, wordt de nieuwe voorzitter van de Vereniging tegen de Kwakzalverij, vermoedelijk al op de eerste van de volgende maand. Dan, zo heeft IOCOB vernomen uit welingelichte kringen, vindt intern de machtsoverdracht plaats van dr Renckens naar de binnenkort emeritus Vermeulen. Vermoedelijk dus volgende maand, maar in ieder geval uiterlijk tijdens de najaarsvergadering van de Vereniging tegen de Kwakzalverij, later dit jaar. De Vereniging tegen de Kwakzalverij steunt voor een groot deel op het werk van emeriti en lang geleden gepensioneerde huisartsen, naast een enkele taal- en wiskundige. 

De geneeskunde-studenten die op de site Geneeskundestudent.nl surfen krijgen vanaf deze maand regelmatig de creatieve schrijfsels van de Vereniging tegen de Kwakzalverij te lezen. Deze vereniging heeft het weer geheel voor elkaar. Wel even een compliment. De eerste column van de gepensioneerde hoogleraar psychologie Frits van Dam loog er niet om. De smaakmakende titel boven zijn artikeltje luidt: Rare dokters. Frits wist en passant ook nog even te melden dat de voorzitter van IOCOB na een mislukte opleiding tot neuroloog maar acupuncturist is geworden. Logisch dat de Koninklijke Academie voor Wetenschappen (KNAW) zich jarenlang door hem heeft laten adviseren op het gebied van wetenschapsmanagement. En dat het AMC hem tot CEO benoemde van een van hun meest prestigieuze instituten. Maar goed, Frits leest niet. Zo was zijn eerste column, in overeenstemming met zijn eerdere pennenvruchten, rijkelijk gevuld met halve waarheden, verdraaiingen, tunnelvisie en oude wijn.

Professor Ludwig von Feyermorgen, de bekende Duitse wetenschapstheoreticus, vindt onze Dr Renckens een ernstige vervuiler van de wetenschap. Dat Reckens zijn destructieve gedachtengoed op schrift stelt is voor hem onbegrijpelijk, vooral zijn recente oproep tot extreme polarisatie vindt Von Feyermorgen verwerpelijk. Hij citeert Möbius: " Was einmal gedacht wurde,kann nicht mehr zurückgenommen werden." Von Feyermorgen, die in Berlijn een hoogleraarspost bekleedt, onderzoekt al enkele jaren het vreemde discours rondom de alternatieve geneeskunde in Nederland. Het is een voorbeeld van kokerdenken dat in de wereld zijn weerga niet heeft, zo geeft de hooggeleerde aan in een vraaggesprek dat IOCOB in de kerstdagen met hem had.

Er is opzienbarend nieuws op komst. Stichting IOCOB heeft onlangs uit welingelichte kringen geruchten vernomen dat begin 2010 een nieuwe variant aan het bestaande Nederlandse augurkenassortiment zal worden toegevoegd, de zogeheten Renckens-augurk.

Ten einde daaromtrent zekerheid te verkrijgen heeft IOCOB zich op 19 december 2009 verstaan met Drs A. Pletmolen, chemicus van beroep en tevens directeur-enig aandeelhouder van de te Doesburg gevestigde augurkenfabriek Orion BV.

Een weerwoord op het VtdK-artikel ‘De jij-bakken van IOCOB’ 

Het is verheugend dat de Vereniging tegen de Kwakzalverij en de stichting IOCOB met elkaar in debat zijn. Ondanks dat de visies op een en ander (sterk) uiteenlopen, is een open discussie over de verschillen van opvatting een goede zaak voor het debat ‘Voor en Tegen de ‘niet-reguliere’ geneeskunde’. Hier het antwoord van IOCOB op het provocatieve artikel van Henk Timmerman, dat als titel droeg: "De jij-bakken van IOCOB" 

Dit weerwoord werd aan de VtdK aangeboden met het verzoek tot plaatsing op haar website, hetgeen is geweigerd. Waarvan akte.

Bij de VtdK kijkt men met veel belangsteling voor details naar allerlei sexfilms..XXX....Er moet een groot gebrek aan sex zijn bij de Vereniging tegen de Kwakzalverij, vermoeden we.

Vorig jaar noemde de gepensioneerde hoogleraar en secretaris van de Vereniging, Frits van Dam, de serie UItgedokterd?! van de NCRV, waar IOCOB aan meewerkte, medische pornografie. Nu grote interesse voor sexfilms in een voor de normale mens onbegrijpelijk kader. Er zijn in het Doetinchemse Slingeland-ziekenhuis namelijk drie anesthesisten die acupunctuur aanbieden. Ook dat schijnt dus weer pornografie te zijn. Want op de website van de VtdK lezen we,

De Vereniging tegen de kwakzalverij hitste de samenleving onlangs nog gretig op om alternatieve artsen tegemoet te treden met het ontgrendelde pistool van de top-Nazi Hermann Goering ten einde deze medische 'struikrovers' via een 'Berufsverbot' te elimineren, zo weet de ontwikkelde lezer inmiddels. Deze Vereniging, nooit te vies van bedenkelijke vormen van opruiing, organiseert nu een (onpartijdig ???) symposium op 10 oktober 2009 met als titel, lach niet: Registreren van alternatieve behandelaars: wenselijk of schadelijk? In het inleidende schrijven staat:

Is het verstandig om over te gaan tot een landelijke registratie van alle alternatieve behandelaars? Deze vraag staat centraal op een symposium dat op zaterdag 10 oktober 2009 door de Vereniging tegen de Kwakzalverij wordt georganiseerd. Door Tweede Kamerleden van de drie grootste partijen, een vertegenwoordiger van de CAM-artsen en een spreker namens de VtdK zullen de voor- en nadelen van landelijke registratie besproken worden aan de hand van een drietal stellingen. Het symposium staat onder leiding van Els Borst-Eilers, oud-minister van VWS. 

Professor Rien Vermeulen, hoogleraar neurologie aan het AMC liet de kijkers in Nederland van Uitgedokterd?! genieten van zijn puntmutsen. Wat was dat? Dat was een soort toveren. Je toverde de verlamming weg bij bepaalde patienten met indrukwekkende apparaten die niet konden werken, maar waarvan hij zei, dat hij daarmee de zenuwen kon doorblazen...

Sommige kijkers van UItgedokterd?! hebben een humoristische noot geplaatst bij dat puntmutsen van professor Rien Vermeulen, deze willen we u niet onthouden.

Maar eerst even verder over de puntmuts van Professor Rien Vermeulen. Hij noemde dat zo, als hij patienten met onbegrepen klachten ging behandelen met onzinnige apparaten, die bedoeld waren om de zenuwsnelheid mee te meten. Dan zei hij tegen de patienten dat hij de zenuwen ging doorblazen met die apparaten. Dat was puntmutsen, en soms had dat goed effect. Vreemd dat hij zich nooit afvroeg wat hij daarmee precies aan het doen was.

Een kijker van het TV debat waarin Rien Vermeulen gewag maakte van  zijn puntmutsen zag het zo:

De Vereniging tegen de Kwakzalverij is door de topinstelling voor wetenschappelijk onderzoek, ZonMw, in haar hemd gezet, in Medisch Contact van 30 juli 2009. Twee gepensioneerde hoogleraren en bestuursleden van de VtdK schreven een uiterst voorspelbaar negatief commentaar op het programma en het onderzoek op het gebied van de alternatieve geneeskunde dat door ZonMw en de VU uitgevoerd was. Hun kritiek is weer meer van het bekende geneuzel dat het allemaal onderzoeksgeld is dat weggegooid is, omdat alternatieve geneeskunde nu eenmaal niet kan werken.

ZonMw had er genoeg van, zette de VtdK eens goed in haar hemd,  veegde de vloer aan met haar verdraaiingen en misinterpretaties, en beschuldigde haar knalhard van vooringenomenheid. 

Het zit de Vereniging tegen de kwakzalverij klaarblijkelijk erg hoog. Op 25 december 2008 gaat ze in de aanval. Terwijl iedereen onder de kerstboom zit. De Vereniging heeft anno 2008 namelijk grote moeite met de kritieken van IOCOB op hun weinig tolerante houding. Zelfs in Wikipedia strooit Renckens met negatieve opmerkingen over KH. Om terug te slaan gebruikt de Vereniging de bekende leugens, laster en spot. Kerstmis 2008 was voor hen dus de tijd om een viertal artikelen over de voorzitter van de stichting IOCOB op hun website te plaatsen. Vol met halve waarheden en verdraaiingen, met name ten aanzien van het hoogleraarschap van de voorzitter van stichting IOCOB. 

Scheuren in de geneeskunde

Onze reguliere geneeskunde begint nu wel heel veel scheuren te vertonen. De keuze voor wat het hoogste wetenschappelijke bewijs is, is willekeurig en berust op flinterdunne argumenten, termen die al jaren gehanteerd worden, zoals schizofrenie worden achterhaalde concepten genoemd, en bij het voorschrijven van medicijnen worden richtlijnen gebruikt die sterk beinvloed zijn door de farmaceutische industrie. En dat zijn nog maar drie topics die momenteel in de vakliteratuur te vinden zijn. Er zijn er nog veel meer, die alle aantonen hoe wankel ons schijnbaar robuste wetenschapsgebouw binnen de geneeskunde is.

Ziekten bestaan niet 

Veel mensen, en dus ook artsen, gaan onwetend voorbij aan het feit dat ziekten 'as such' niet bestaan. Dat toonde de auteur van dit artikel al aan in zijn proefschrift over de ziekte van Parkinson en in zijn boek uit 1994, over de neurologische ziektebeelden in de 19de eeuw, 'Beelden in de Mist'. In dat boek werd aan de hand van een analyse van ziektes als MS, ALS, neuropathie en de ziekte van Parkinson duidelijk hoe elke generatie artsen weer anders naar dat soort ziektes kijkt, en hoe de definities ervan per decade zo ongeveer verschuiven. Dat ziektes geen zelfstandig bestaan hebben bewees ook de Duitser Ludwig Fleck, die dit aan het begin van de 20ste eeuw aan de hand van het syphilis concept uitwerkte.  

Christiane Sinding, een Franse wetenschapstheoreticus, liet in 2004 zien dat die verschuivingen binnen de definitie van ziekteconcepten ook duidelijk kunnen worden binnen de geschiedenis van de begrippen omtrent suikerziekte. Ziektes zijn ook bij haar geen bestaande entiteiten, zijn geen vaste, tastbare dingen, maar zijn transformerende begrippen. Zo is ook de basis van de geneeskunde, de leer van de ziektes, een moeras met drijfzand karakteristieken.

Jaaaa. we hebben weer een aanval te doorstaan op ons kasteel IOCOB en zijn kasteelheren...

Professor Jan M. Keppel Hesselink, de voorzitter van IOCOB, is een geliefd doelwit van het schrijverscollectief van de 'Tegenpartij', ofwel de Vereniging tegen de kwakzalverij. Deze fanatici maken zich bij herhaling schuldig aan het schenden van het copyright en nemen dan mooie foto's van de IOCOB website over of van die van www.neuropathie.nu of www.ores.nl, de sites van de voorzitter en de secretaris van IOCOB. En ze liegen. Graag veel en vaak over Keppel Hesselink.

Zo ook weer op 10 mei 2009. Onder de titel 'Over het leed dat Hesselink heet" een bijzonder redactioneel stuk, en reeds uit 2006 daterend, van Dr Renckens, die wederom niet schuwt een aantal leugens bij elkaar te flansen onder die veelzeggende kop. Een van de meest in het oog springende leugens is wel dat Keppel Hesselink een voorstander zou zijn van de VEGA test. Iedereen weet dat dat al helemaal nergens op slaat.

Rond 1 april van 2009 viel het nieuwe nummer van het Nederlands Tijdschrift tegen de Kwakzalverij in de bus. Het was weer lachen...De voorzitter van IOCOB geeft commentaar:

De Vereniging tegen de kwakzalverij is eindelijk om. In haar blaadje, dat op 3 april 2009 op de deurmat lag, het Nederlands Tijdschrift tegen de Kwakzalverij, noemen ze Keppel Hesselink een 'vrolijke' neuroacupuncturist. Een positief bijvoeglijk naamwoord is zeldzaam, zo weten we bij de schrijfsels van de Vereniging. En op hun website doen ze er nog een schepje bovenop. Ze bespreken de komende voordracht tot toekenning van de Nobelprijzen door een - als kritisch bekend staande - oud-hoogleraar natuurkunde te Berlijn, die aanhaakt bij een omvangrijke publicatie door de koepelorganisatie van de Duitse CAM-artsen. We citeren de VtdK over onze zusterorganisatie:

"Het Duitse Hufelandgesellschaft, een koepelorganisatie van 21 alternatieve organisaties die samen 20.000 artsen vertegenwoordigen, heeft in 2005 een boek gepubliceerd waarin een groot aantal ontdekkingen staan, waarmee zij met een voorzichtige telling 14 Nobelprijzen kunnen verdienen. Professor em. Martin Lambeck (natuurkunde, Berlijn) zal ze morgen voordragen."