Grootste objectieve website voor
 complementaire en alternatieve geneeskunde
Beoordeling
Definities
Maatschappij
Kosteneffectief
Science
Onderwijs
Student
Politiek
Gezondheidscolumn
Ziekten
AIDS en HIV
Alzheimer
Angst en Depressie
Artrose
Astma
Beroerte
Burnout
Candida
Cholesterol
Chronische pijn
Crohn
Depressie
Diabetes
Dystrofie
Eczeem
Fibromyalgie
Hartproblemen
Hoge Bloeddruk
Hooikoorts
Kanker
Migraine en hoofdpijn
Multiple sclerose
Parkinson
Prostaatvergroting
Reuma
RSI
Slaapproblemen
Vermoeidheid
Vrouwenziekten
Meest gebruikte behandelwijzen
Acupunctuur
Manuele Therapie
Supplementen
Homeopathie
Fytotherapie
Natuurgeneeswijze
Antroposofie
Andere behandelwijzen
Energetisch
Bioresonantie
Traditioneel
Biologisch
Manipulaties
Lichaamswerk
Meditatie
Hypnose
Yoga
Qigong
Biofeedback
Overige
Boekbespreking
Spreuken
Tegengif
Documenten
TV programma Uitgedokterd
Engish Articles
DISCLAIMER
Home arrow Tegengif arrow Onder valse vlag. Weerwoord aan J.T. Lumei
Onder valse vlag. Weerwoord aan J.T. Lumei
Share |
Onderstaande interessante bijdrage ontving het bestuur van Stichting IOCOB van een belangstellende lezer.

Orde op zaken of zuivering ?

J.T. Lumei afficheert zich in zijn artikel ‘Kwakzalver komt nog te makkelijk weg’ (Medisch Contact 28 oktober 2010/65 nr. 43, blz. 2253-2255 ) als Hoofd afdeling vogels en byzondere dieren, faculteit diergeneeskunde, Utrecht. Lumei vaart echter onder een valse vlag. Hij is namelijk reeds jaren lang actief bestuurslid van de Vereniging tegen de Kwakzalverij. In diens bijdrage zijn de ( fundamentalistische) doelstellingen van die vereniging dan ook overduidelijk te herkennen.

Zo moet volgens Lumei orde op zaken worden gesteld door de (reguliere) medisch-wetenschappelijke beroepsverenigingen die zich dienen uit te spreken over ‘acceptabele geneeskunde’ ten einde kwakzalverij binnen de eigen gelederen uit te bannen. Wie de opstelling van de Vereniging tegen de Kwakzalverij kent, weet dat Lumei hiermee de mogelijkheid voor ogen staat om alle CAM-artsen aldus definitief uit de medische beroepsgroep weg te zuiveren.

Lumei pleit er tevens voor om ook de rechter zo veel mogelijk buiten spel te zetten omdat deze arbiter, afgezien van diens naar zijn mening te kort schietende medisch-juridische competentie, voor hem blijkbaar een risicofactor vormt doordat deze gezagsdrager onder omstandigheden kan beslissen dat een rechtzoekende ten onrechte tot kwakzalver is bestempeld. Waardoor volgens Lumei – een beter bewijs voor diens afkeer van de aldus gerehabiliteerde kwakzalver bestaat niet –‘ een dergelijke behandelaar nog te makkelijk wegkomt’.

Wat Lumei hiermee precies bedoelt laat hij in het vage, maar duidelijk is wel dat het Lumei geenszins bevalt als een kwakzalver van de rechter gelijk krijgt. Uit de door Lumei bepleite interventie door de medisch-wetenschappelijke verenigingen in kringen van de ‘aberrante behandelaars’ valt overigens maar weinig hoop te putten op een waarlijk fair discours over de (in)validiteit van de CAM-geneeskunde.

Lumei zet immers in een pennestreek reeds bij voorbaat een aantal bekende complementaire behandelvormen – zoals de Moermantherapie, acupunctuur bij neuropathieen- als (notoire) kwakzalverij weg.

Pleidooi voor zorgvuldig woordgebruik door de VtdK is hypocriet 

Het pleidooi tenslotte van Lumei voor een zorgvuldig(er) woordgebruik door de Vereniging tegen de Kwakzalverij bij het maximaal aan de kaak stellen van medische kwakzalverij acht ik volstrekt ongeloofwaardig, ja zelfs hypocriet. Zijn vereniging – en met name haar fanatieke voorzitter - is immers uitermate verknocht, ja, zelfs verslaafd, aan het sterk defamerende woord ‘ kwakzalver’ met het gebruik waarvan een nog steeds groeiende diversiteit van CAM-artsen met grote regelmaat publiekelijk belachelijk wordt gemaakt, vernederd en beschimpt. Niettegenstaande het feit dat de Hoge Raad in de procedure-Sickesz (1 *) heeft beslist dat een kwakzalver niet per se te kwader trouw of een oplichter behoeft te zijn, wordt een kwakzalver in het maatschappelijk verkeer op zijn minst altijd als een prutser of een knoeier – hetzij als een notoire bedrieger hetzij als een onnozele hals - aangemerkt.

Bij het hardnekkig blijven vasthouden aan het woord ‘kwakzalver’ zal een faire discussie over de (on)wenselijkheid van CAM-geneeskunde dan ook nooit van de grond kunnen komen omdat dat scheldwoord onlosmakelijk gekoppeld blijft aan de door de Vereniging tegen de Kwakzalverij zozeer aanbeden en beproefde argumentatie ad hominem.

Als Lumei een einde wenst te maken aan de zijns inziens verderfelijke praktijk van de CAM-geneeskunde, zou hij zich toch in ieder geval sterk moeten maken voor het ten grave dragen van de smalende termen ’kwakzalverij’ en ‘kwakzalver’. En dit reeds vanwege het bij het debat jegens de aberrante behandelaars (eindelijk) in acht te nemen respect waaraan het hun reeds zo lang heeft ontbroken.

Oproep aan Lumei

Daarom, waarde Lumei, zie ik node uit naar uw voorstel om de naam van de Vereniging tegen de Kwakzalverij aanstonds te wijzigen in Vereniging tegen Alternatieve Geneeskunde. Dan behoeft u zich in het publieke debat ook niet meer te verschuilen achter uw universitaire status van vogel- en bijzondere dierendeskundige.

Noot(1*) Arrest Hoge Raad 15 mei 2009, LJN: BH 1193, 07/11133.

Share |

Commentaar
Schrijf commentaar
Naam:
Onderwerp:
Security Image

Powered by JoomlaCommentCopyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.Homepage: http://cavo.co.nr/

Erik 13-11-2010 14:21:52
Laten we nu de VtdK voorstellen zich om te dopen in VvEBM.
(Verenigng voor Evidence Based Medicine)
Dat geloven ze zelf nog steeds en vallen ze straks in het eigen zwaard!
Pieter 11-11-2010 18:10:13
@Paula

Volgens de VtdK is alle alternatieve geneeskunde kwakzalverij. IOCOB is daarmee uiteraard volstrekt oneens.
Als de naam van de VtdK, zoals in het artikel voorgesteld, wordt gewijzigd kan de VtdK de alternatieve behandelaars niet meer beschimpen met het woord 'kwakzalver'. IOCOB wil dus helemaal niet, zoals Paula denkt, kwakzalverij gelijkstellen met alternatieve geneeskunde ( dat doet de VtdK nu juist) maar het debat juist zuiveren van het scheldwoord 'kwakzalver' dat het debat nu al lang belast.
 
© Copyright 2012 Stichting voor innovatief onderzoek en onderwijs
van complementaire behandelwijzen. Alle rechten voorbehouden.