complementaire en alternatieve geneeskunde
|
|
Meest gebruikte behandelwijzen
Acupunctuur
Wetenschap
Acupunctuurpunten en de specificiteit
| Acupunctuurpunten en de specificiteit |
|
De kop in de Volkskrant op zaterdag 20 augustus 2005 luidde: “Zo'n naald doet altijd wel iets. Acupunctuur lijkt te helpen tegen pijn. Zelfs als de naald verkeerd wordt geplaatst. De 'drukpuntentheorie' lijkt achterhaald.” Is het inderdaad waar dat het niet uitmaakt waar de naald gezet wordt? Sceptici gebruiken vaak het argument dat de naaldsteek wel wat doet, maar dat in een aantal studies geen significant verschil is tussen echte acupunctuur en nepacupunctuur. Is dat nu echt waar? Echte acupunctuur is het prikken van echte acupunctuurpunten en de nepacupunctuur is het prikken van niet acupunctuurpunten. In dit artikel zullen we uiteenzetten waarom het moeilijk is om de effectiviteit van acupunctuur te onderzoeken in een klinisch placebo gecontroleerd onderzoek, waarin de nep en echte acupunctuur vergeleken wordt. We zullen ook duidelijk maken dat er veel argumenten bestaan om de stelling te verdedigen dat acupunctuur wel een specifieke werking heeft. Is acupunctuur specifiek of alleen een placebo-effect?De specificiteit van een acupunctuurbehandeling is de unieke werking van acupunctuurpunten op een klacht. De aspecifieke werking van acupunctuur is het overige effect van de behandeling: het neurofysiologische effect van het doorboren van de huid en het placebo-effect, of contexteffect genoemd. Context effect is het therapeutisch effect wat tot stand komt door de geschapen omgeving waarin een patiënt behandeld wordt, zoals de bejegening door de arts, de witte jas, de interactie en het verwachtingspatroon e.d.. Wetenschappelijk onderzoek probeert in studies duidelijk te maken of er een specifiek effect aanwezig is van een behandeling naast het placebo-effect. Om dit te toetsen worden in een studie meetinstrumenten gehanteerd, zoals bijvoorbeeld vragenlijsten en laboratoriumwaarden. Er zijn al veel studies gedaan naar acupunctuur. En in meer dan 10.700 artikelen over acupunctuur zijn te vinden in Pubmed, de grootste database van medische wetenschappelijke artikelen. Allerlei soorten studies over acupunctuur worden hierin genoemd, van het bestuderen van de effecten op moleculair niveau tot grote meta-analyses van klinische trials m.b.t. een bepaalde klacht. De Chinezen hebben duizenden jaren lang een systeem ontwikkeld om bepaalde acupunctuurpunten te prikken bij uiteenlopende klachten. Voor de Westerse mens zijn de metaforen die de Chinezen gebruiken vaak moeilijk te begrijpen. Daardoor wordt acupunctuur vaak door de sceptici afgedaan als onzin, want het past niet binnen ons verklaringskader. Men verklaart de effecten van acupunctuur dan ook als het resultaat van de placebo werking. Ontstaan van de gerandomiseerde klinische trialAls gouden standaard van onderzoek binnen de reguliere geneeskunde geldt het gerandomiseerde klinische onderzoek {Randomized Clinical Trial, RCT) De RCT wordt gebruikt, om te bepalen of een bepaalde interventie meer effect heeft dan wat op basis van het placebo-effect verwacht mag worden. De RCT is in de jaren 60 van de vorige eeuw ontwikkeld als antwoord op het softenondrama. Softenon of thalidomide werd toen als slaapmiddel en kalmeringsmiddel gebruikt. Het bleek echter dat door het gebruik van Softenon, zwangere vrouwen mismaakte kinderen op de wereld brachten. De bijwerking van dit middel was zo ingrijpend dat men inzag dat er meer onderzoek gedaan moet worden naar de veiligheid en de effectiviteit van geneesmiddelen voordat het op de markt toegelaten kan worden.. Het middel moet dus in ieder geval meer klinisch effect hebben dan een placebo en het effect moest kunnen opwegen tegen de bijwerkingen. Uiteindelijk is de laatste decennia de RCT zo uitontwikkeld, dat het maken van een goed onderzoeksprotocol en onderzoeksdesign zeer gecompliceerd geworden is. RCT bij acupunctuur: methodologische problemenHet onderzoek naar de effectiviteit en veiligheid van een medische interventie, een geneesmiddel of bijvoorbeeld acupunctuur d.m.v. een RCT is complex. Het specifiek effect van acupunctuur naast het niet specifieke (placebo) effect aantonen is nog veel lastiger. Doet een prik met de naald in een acupunctuurpunt meer op een klacht dan het prikken van een niet- acupunctuurpunt of het simuleren van de naaldsteek (de zogenaamde placebo-naald, een speciaal ontwikkelde acupunctuurnaald die schijnbaar door de huid gaat)? Om deze vraag te beantwoorden in een RCT moet gekozen worden voor een studiedesign dat nog complexer is dan een reguliere onderzoeksopzet naar de effecten en de veiligheid van een geneesmiddel. Naast deze moeilijkheid bestaan er ook nog diverse, uiteenlopende acupunctuurtechnieken. Wanneer er sprake is van een groot onderzoek, waar meerdere acupuncturisten aan mee doen, is het van belang dat elke acupuncturist dezelfde priktechniek hanteert en veel ervaring heeft in het behandelen van de onderzochte klacht. Placebo-effectBij het tot stand komen van het placebo-effect geldt in het algemeen dat hoe indrukwekkender de therapie of behandeling is, hoe groter het placebo-effect wordt. Het blijkt bijvoorbeeld dat wanneer een patiënt aan een bepaald therapeutisch apparaat aangesloten wordt waarvan de stekker niet in het stopcontact is, de patiënt zich toch beter voelt na de behandeling. Een acupunctuurnaald heeft op de patiënt meer invloed dan een tablet of capsule. En hoe meer aandacht aan iemand gegeven wordt met indrukwekkende apparaten of exotische therapieën, des te groter wordt het placebo-effect. Het therapeutische effect van acupunctuur bestaat dus uit twee componenten: het niet specifieke of placebo-effect en het specifieke acupunctuur effect. Hoe groter het placebo-effect is, hoe moeilijker het is om het specifieke effect is van een interventie te meten. Wanneer een relevant gedeelte van de therapeutische interventie gebaseerd is op het placebo effect, dan zal er des te minder te meten zijn van het specifieke acupunctuur effect. Welke aspecten zijn belangrijk voor een acupunctuuronderzoek?Een RCT wordt zo opgezet dat goed onderscheid gemaakt kan worden tussen de het specifieke effect van een behandeling en het placebo-effect. Hiervoor wordt een patiëntenpopulatie vaak in twee groepen ingedeeld, waarvan de ene groep de te onderzoeken interventie krijgt en de andere groep een placebo-interventie. De bedoeling is dat de patiënten niet weten in welke groep zitten. Dit wordt blindering genoemd. Hoewel de opzet van een RCT bedoeld is om de interventie te scheiden van het placebo-effect, heeft de RCT op zichzelf al een vergrotend placebo-effect doordat binnen de studieopzet de patiënt veel meer aandacht krijgt van de therapeut dan normaal. Bij elk onderdeel in het studieontwerp van een RCT kunnen fouten insluipen die een negatieve invloed hebben op de uitslag van een studie. Patiënten mogen geen andere ziektes hebben, zoals bijvoorbeeld diabetes mellitus, geen bejaarden vanwege de co-morbiditeit, patiënten die geen vervoer hebben, geen verslaafden, die niet komen opdagen. Patiënten mogen geen complexe medicatie hebben en moeten een welomschreven acute klacht hebben. Hoe vager of hoe breder de klacht is, hoe lastiger twee dezelfde groepen te krijgen en de uitkomsten goed te meten zonder vertekening van het natuurlijk beloop van de klacht of omgevingsfactoren. Acute tandpijn of misselijkheid en braken na operatie zijn voorbeelden van een welomschreven klacht. Migraine is een voorbeeld van een bredere en vagere klacht dat zich kan uiten op verschillende manieren: de hoeveelheid van aanvallen, intensiteit, de duur en de aura’s zijn bij patiënten verschillend. Ook kunnen omgevingsfactoren zoals stress en voeding invloed uitoefenen op de frequentie en ernst van migraine. Aan de andere kant is het de vraag hoe specifiek een klacht moet zijn in de studie. Hoe stringenter de in- en exclusiecriteria, des te lastiger het is om de juiste hoeveelheid patiënten te recruteren.
Op de gebieden van het invullen van formulieren en vragenlijsten, het zich houden aan de receptuur van prikken, de duur van de behandeling kunnen fouten insluipen. Om meerdere acupuncturisten precies hetzelfde te laten prikken, is een hele opgave, zeker als in een centrum weinig patiënten worden gezien met de klacht voor de trial.
Een RCT is daarom in die zin placeboverhogend. De patiënt krijgt veel meer aandacht dan anders: eerst wordt de patiënt voorgelicht over de studie, dan moet er een informed consent ondertekend worden, waarna een zeer lange intake plaatsvindt met allerlei vragenlijsten en schalen waarmee de klacht te evalueren is. Deze formulieren moet de patiënt invullen tijdens de trial Dat soort procedures bestaan tijdens een normale behandeling niet! • Blindering: Het blinderen van een acupuncturist is nagenoeg onmogelijk. De acupuncturist behandelt in de praktijk de patiënt en heeft de intentie om iemand te genezen. Het is dan ook lastig voor een acupuncturist om plotseling nep-punten te prikken en niet met de intentie prikken om iemand beter te maken. • Wanneer de controlegroep bestaat uit patiënten die op een wachtlijst geplaatst zijn, of uit patiënten die een standaardbehandeling krijgen, dan kan dit bij die patiënten leiden tot teleurstelling. Dit kan de patiënt uit de controlegroep bewegen om alsnog naar een eigen acupuncturist te willen gaan. Als dit gebeurt kunnen ze niet in de studiepopulatie meegenomen worden om de uiteindelijke analyse uit te voeren. Specificiteit aantonen van acupunctuurpunten
|
||
| Commentaar |
Powered by JoomlaCommentCopyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved.Homepage: http://cavo.co.nr/
|
|
| Bezoekers? |
|---|
| We hebben 36 gasten online |
|
Onze sponsor
Uw advertentie hier? |
|
|
|
|
van complementaire behandelwijzen. Alle rechten voorbehouden.
